Stellantis beschikt over een uitzonderlijke portefeuille van veertien merken. Maar in de huidige situatie zou deze rijkdom ook een probleem kunnen worden. Na een moeilijk jaar 2025 heeft Antonio Filosa een ingrijpende « reset » van de groep met FastLane 2030. En de hiërarchie is duidelijk: Fiat, Peugeot, Jeep en Ram zijn de belangrijkste merken.
Voor de overige bedrijven zal de toekomst waarschijnlijk meer regionaal van aard zijn, met investeringen die noodzakelijkerwijs gerichter moeten zijn. Uit de cijfers van het eerste halfjaar van 2026 blijkt precies welke merken nog over een solide commerciële basis beschikken… en welke steeds moeilijker te verdedigen zijn.
| Merk | Verkoop | Ontwikkeling 2026 / 2025 |
|---|---|---|
| Maserati | Geen officiële cijfers | - |
| Lancia | Europa: 6 831 | +5,2 % |
| DS Automobiles | Europa: 13 793 | -19,4 % |
| Alfa Romeo | Europa: 26 370 ; Verenigde Staten: 1 747 | -20,4 % en -45 % |
| Dodge | Verenigde Staten: 44 511 | -6 % |
| Chrysler | Verenigde Staten: 67 133 | +15 % |
| Jeep (Europa / VS) | Europa: 69 981 ; Verenigde Staten: 285 394 | -3,2 % en -1 % |
| Fiat (Europa) | Europa: 193 898 | +28,7 % |
| Citroën (Europa) | Europa: 210 268 | +10,5 % |
| Opel | Europa, inclusief Vauxhall: 228 488 | +11,4 % |
| RAM | Verenigde Staten: 235 332 | +15 % |
| Peugeot | Europa: 345 314 | -5,1 % |
Voor Lancia en DS dringt de tijd
Dat is natuurlijk het geval dat ons het meest interesseert: Lancia blijft erg klein. Het merk noteerde in de eerste helft van het jaar slechts 6.831 Europese registraties, volgens de cijfers waarin het wordt samengevoegd met Chrysler, ondanks een stijging van 5,2 %.
Stellantis heeft het echter niet over schrapping. Integendeel, Lancia moet voortaan nauwer worden aangestuurd door Fiat, net als in zijn glorietijd. Maar na de Lancia Gamma, blijft het onduidelijk hoe het toekomstige modellengamma eruit zal zien. Als de verkoopcijfers tot 2028 zo laag blijven, zal de vraag of Lancia überhaupt nog bestaat onvermijdelijk worden. Arnaud Belloni is onlangs benoemd tot nieuwe CEO van de merken Fiat, Abarth en Lancia, dus de beslissing zal waarschijnlijk aan hem liggen.
DS bevindt zich in een vergelijkbare situatie. Met 13.793 auto’s in Europa en een daling van 19,4% in het derde kwartaal blijft het Franse premiummerk ver achter bij de verkoopcijfers van Citroën. De toenadering tot Citroën zou DS geleidelijk kunnen veranderen in een soort luxelijn (zoals het oorspronkelijk bij PSA was) in plaats van een volledig onafhankelijk merk. Overigens is Xavier Chardon, de huidige CEO van Citroën, onlangs ook benoemd tot CEO van het merk DS.
Alfa Romeo baart nog steeds zorgen
Het geval van Alfa Romeo is waarschijnlijk het meest frustrerende. Het merk heeft in de eerste helft van het jaar 26.370 auto's verkocht in Europa, een daling van 20,4% ten opzichte van het derde kwartaal, en daar komen nog slechts 1.747 exemplaren in de Verenigde Staten bij, een daling van 45% ten opzichte van het derde kwartaal.
L'Alfa Romeo Junior is het enige model dat Alfa Romeo eindelijk wat omzet oplevert. Het probleem ligt bij de rest van het gamma en vooral bij de planning. De opvolger van de Tonale wordt pas eind 2027 verwacht, met een commerciële lancering waarschijnlijk in 2028. Een nieuwe Giulietta zou op haar beurt pas in 2029 op de markt kunnen komen. Alfa Romeo verdient dus nog wat tijd, maar 2028 zou wel eens een echte deadline kunnen zijn. Zonder een heropleving van de verkoopcijfers zal Stellantis zich moeten afvragen in hoeverre het redelijk is om te blijven investeren.
Het is geen verrassing dat de jaren 2026 en 2027 opnieuw moeilijk zullen worden voor Alfa Romeo, en de komende «C-SUV» zal absoluut een succes moeten worden om het Italiaanse merk overeind te houden. Om even vooruit te kijken: in 2030 zal het modellengamma beperkt blijven tot de (vernieuwde) Junior, de nieuwe Tonale en een nieuwe Giulietta.
Dodge en Chrysler: de Amerikaanse Alfa Romeo?
De vergelijking met de Amerikaanse markt is interessant. Dodge heeft in de eerste helft van het jaar slechts 44.511 auto’s verkocht in de Verenigde Staten, een daling van 6 %. Op nationaal niveau is dat weinig. Toch lijkt Stellantis grote ambities te hebben voor het merk, met talrijke vernieuwingen voor de Dodge Charger en een nieuwe GLH die waarschijnlijk de huidige Dodge Hornet zal vervangen. Chrysler doet het zelfs nog beter met 67.133 exemplaren, een stijging van 15 %, terwijl het modellengamma uiterst beperkt is. Sommige toekomstige Fiat-modellen zouden overigens kunnen dienen om het merk weer op te bouwen met een omgelabelde Fiat Grizzly. Met andere woorden: een laag volume betekent niet noodzakelijkerwijs het einde van een merk als Stellantis er een winstgevende strategie achter ziet.
En Maserati dan?
Maserati alleen vanwege de verkoopcijfers afschaffen zou een vergissing zijn. Naar onze mening heeft een luxemerk geen tienduizenden auto’s nodig om te bestaan: het moet bovenal aantrekkelijk en (zeer) winstgevend zijn. Op dit moment lijdt het merk (veel) verlies, maar in de luxesector kan het heel snel de ene of de andere kant opgaan. Het productplan van Maserati zal tegen het einde van 2026 worden gepresenteerd; Stellantis heeft herhaald dat het het merk niet wil verkopen en is momenteel in onderhandeling met twee industriële partners. Wordt vervolgd.
Vier ongenaakbare merken
Fiat, Peugeot, Jeep en Ram hebben daarentegen een heel andere omvang. Peugeot verkocht 345.314 auto's in Europa, Citroën 210.268, terwijl Fiat met Abarth bijna 194.000 eenheden in Europa verkocht en in Brazilië de grens van 270.000 overschreed. Jeep blijft sterk vertegenwoordigd in de Verenigde Staten met 285.394 eenheden.
En Ram maakt duidelijk waarom Filosa het bedrijf als prioriteit beschouwt: 235.332 voertuigen in de Verenigde Staten, een stijging van 15 %. Laten we niet vergeten dat RAM in het afgelopen decennium meer dan 500.000 auto's per jaar verkocht en in 2017 zelfs de grens van 700.000 auto's had overschreden.
Stellantis verklaart vandaag dat het geen enkel merk wil schrappen. Maar het is duidelijk dat niet alle merken nog over dezelfde middelen zullen beschikken. De echte selectie zou dus geleidelijk kunnen plaatsvinden: minder modellen, meer synergieën en een beperktere autonomie. Naar onze mening zou 2028 dan voor Lancia, DS en misschien ook Alfa Romeo het jaar van de waarheid kunnen worden.
Dutch 
French 
English 
Italian 
Spanish 
German 
Japanese
Bij Stellantis zijn ze niet erg bekwaam, want ze weten helemaal niets met deze merken aan te vangen. We hebben het hier toch over Alfa Romeo, Maserati, Dodge… Elke andere concern ter wereld zou er juweeltjes van maken.
Trouwens, hoe zouden de verkoopcijfers van Alfa Romeo, Maserati en zelfs Lancia weer kunnen aantrekken als er vrijwel geen nieuwe modellen op de markt komen? Afgezien van een paar middelmatige PSA-modellen die haastig zijn opgeknapt…
Het probleem zijn niet de merken, maar degenen die er niets mee weten te doen.
Hoe kunnen ze Peugeot op de tweede plaats zetten als het een -5% heeft behaald???
Matig, maar ze verkopen beter!
De drie best verkopende merken in Europa zijn afkomstig van het voormalige PSA!
Ja, het is inderdaad Polo, maar de wereld houdt niet op bij Europa…
Stellantis is een multinational en verkoopt niet alleen in Europa. Het belangrijkste merk van Stellantis is Fiat, voorheen FCA. De meest winstgevende merken van Stellantis zijn Jeep en RAM, voorheen FCA.
Op een gegeven moment moeten we ophouden alles uitsluitend tot Europa te beperken, alleen maar omdat dat onze argumentatie goed uitkomt.
Ik heb het gevoel dat ik terug ben in de tijd van FCA en wijlen Marchionne.
Hetzelfde… maar dan met een grotere autogroep en niet veel meer geld…
Precies.
Hup hup hup, weg met DS en Lancia (RIP) en we investeren het geld opnieuw in AR. Abarth verdwijnt ook als merk om weer een «sport»-uitvoering (LOL, waarmee dan?) van Fiat te worden, en dan gaat het al een stuk beter! Maserati: we verlagen de productievolumes, stoppen met het maken van SUV’s (ook al was de Levante prachtig) en keren terug naar de basis. Een kleiner assortiment, met luxe-sportmodellen. Zonder op het terrein van AR te komen, en dan zit het wel goed. Chrysler stoppen we ermee (wat heeft het voor zin?), en we richten ons weer op Dodge, Jeep en RAM, en dat is perfect.
Te veel merken, te veel versnippering binnen deze groep.
Je zou moeten solliciteren naar de functie van algemeen directeur bij Stellantis, mijn beste.
Goed gezegd…… geen investeringen, ze snappen er niets van, Stellantis is niets waard, ze hebben fabrikanten die gouden eieren leggen!
Ik heb de Opel Grandland 25.26 gekocht, echt een geweldige auto… Het enige is dat de app niet wordt bijgewerkt, bedankt
Stellantis zou weer echte motoren in de auto’s moeten inbouwen: 4-cilinders, geen 3-cilinders
1,3 l, 100 pk. Onzin. Pas dan kun je deze auto’s kopen, en de prijs klopt.
Jammer dat het zo ver is gekomen; de oude modellen rijden nog allemaal. De Opel staat voortdurend in de garage en er wordt dagenlang gewerkt aan updates en het opsporen van storingen. Dat maakt me persoonlijk verdrietig.
Ik ben jarenlang een trouwe klant geweest, nu rijd ik alleen nog maar in een VW uit 2016
In het rapport wordt met geen woord gerept over Opel. Waarom?
Omdat ik helemaal niets van Opel afweet
Omdat Opel een merk is dat de moeite waard is.
Hij houdt zich op de achtergrond, doet zijn werk zonder de aandacht te trekken en houdt het hoofd boven water.
Zodat het product overal in Europa verkocht wordt, moeten we afrekenen met die waardeloze ‘pure tech’ die niet alleen het merk, maar de hele groep ten onder doet gaan, en DS is veel te duur terwijl je bij PSA en Citroën dezelfde prestaties krijgt.
Ook de autowereld verandert gewoon. Het aanbod is overweldigend en door de belangstelling voor oude merken die helemaal niet meer van deze tijd zijn, storten de verkoopcijfers in. Toch blijft het een feit dat meer dan 6,7 merken gewoon te veel zijn, zeker als het om bijna-klonen gaat.
«Het blijft echter een feit dat meer dan 6,7 merken gewoonweg te veel zijn, zeker als het om bijna-klonen gaat.»
En vooral omdat sommige elkaar overlappen.
Wat Alfa Romeo betreft, kan ik (mijzelf) niets meer bedenken…….Hetzelfde geldt voor Maserati……de investeringen in beide merken – dat blijkt uit de tijdshorizonten voor de ontwikkeling/introductie(?) van nieuwe modellen – dragen ertoe bij dat beide merken in een voortdurende «neergang» terechtkomen……en de huidige verkoopcijfers bevestigen dat waarschijnlijk ook…….Stellantis wil in de toekomst blijkbaar uitsluitend met Fiat en Peugeot (in en voor Europa) en Dodge en Jeep (in en voor de VS) op de markt blijven……de «rest» wordt merkbaar een proeftuin voor voortdurende merk(eting)experimenten……het einde: de verkoop (waarschijnlijk aan Chinese concurrenten) of de stopzetting van de merken………tegen – alle – weerstand in…….VW laat momenteel zien wat wenselijk is… en wat haalbaar blijft
De strategie van Stellantis om Peugeot-modellen op de markt te brengen door ze licht aan te passen en de carrosserie te veranderen, is gedoemd te mislukken.
Te veel merken, voortdurende veranderingen, uitgestelde of zelfs geannuleerde lanceringen bij Alfa Romeo, weinig investeringen, merken waarvan je je afvraagt waar ze voor dienen, zoals DS, een gebrek aan inzicht in de markt, of hoe je merken de nek omdraait: dat is Stellantis.
Welke merken zullen er over een paar jaar nog over zijn?
De Italiaanse merken schaden zichzelf door bij de Stellantis-groep te blijven, want je maakt geen Italiaanse auto’s door Peugeots op te knappen.
Ja, inderdaad… Dezelfde oorzaken leiden al vijf jaar tot dezelfde gevolgen, maar ze blijven het ontkennen…
«door de carrosserie te veranderen»
En bovendien lijken ze allemaal op elkaar.
Vreemde marketing- en productplanning. Alfa Romeo was ooit een ambitieuze concurrent van Audi en BMW. Nu heeft het merk een sedan en een SUV die in 2015/16 op de markt zijn gebracht en al lang aan vervanging toe zijn. Het ontbreken van hybride opties werkt de verkoop aan zakelijke klanten tegen, ondanks dat de technologie wel beschikbaar is. De Tonale is op zijn best maar redelijk. De Junior vult een gat in de markt en doet het redelijk goed. Het ontbreken van stationwagen-, coupé- en Spider-varianten op basis van het Giorgio-platform was naar mijn mening een eigen doelpunt. Toen klanten overstapten naar Audi en BMW, volgden zij dat voorbeeld met sedans en SUV’s.
De andere merken, behalve Stelantis. Zij moeten hun prijzen wel aanpassen aan de huidige markt.
Stellantis zou zijn modellengamma moeten differentiëren in plaats van merken uit de handel te nemen:
Stop met kortingen: Vervang de 10%-kortingen, die het vertrouwen ondermijnen, door gratis opties of exclusieve uitvoeringen om de inruilwaarde te beschermen.
Prijsscheiding doorvoeren: Zorg voor een prijsverschil van € 8.000 tot € 13.000 tussen budgetmerken (Citroën) en luxemerken (DS, Lancia).
Elevate Premium-modellen: de goedkopere motoren van Lancia worden geschrapt en vervangen door sportievere rijeigenschappen, een superieure afwerking en een uitgebreide garantie van 5 jaar.
Chinese concurrenten het hoofd bieden: de overlap tussen de vijf vergelijkbare merken van Stellantis wegwerken om te voorkomen dat kopers worden weggekaapt door beter uitgeruste Chinese concurrenten.
Ik zou heel graag zien dat ze het merk Lancia versterken en verder uitbouwen, maar aangezien de modellen gewoon doorontworpen Peugeots zijn, is het moeilijk voor te stellen dat dit een aantrekkelijk aanbod voor de consument is. En hoe een uitgebreid Lancia-assortiment dan niet in conflict komt met Alfa Romeo? Het verschil tussen ‘elegant en sportief’ en ‘gewoon sportief’ is vrij klein als de auto’s zo generiek zijn.
Ik moet niet vergeten dat de oude Ypsilon in Italië een echte verkoophit was omdat hij luxe maar toch goedkoop was. Ik hoop dat de Ypsilon Turbo 100 de verkoop een impuls gaat geven. Ik zou willen dat we hem ook in het Verenigd Koninkrijk hadden.
Naar mijn mening is Stellantis gestopt met het beheren van zijn bedrijven als afzonderlijke dochterondernemingen en streeft het er nu naar om ze als families te beheren.
De verkoopcijfers van Lancia zijn bescheiden, maar de benzineversie van de Ypsilon zou moeten bijdragen aan een stijging daarvan; bovendien zal het nodig zijn om de Gamma in een aantrekkelijke prijsklasse te positioneren (lager dan die van de DS7).
Ik denk dat het voor Stellantis nu tijd is om gebruik te maken van de infrastructuur waarover Fiat al beschikt om de aanwezigheid van Lancia op andere markten uit te breiden.
In Brazilië is Fiat immers de onbetwiste marktleider en wij Brazilianen hebben een diepe band met Italiaanse auto’s! Het zou interessant zijn als de Ypsilon en de Gamma ook hier in elektrische uitvoering zouden worden verkocht.
Ondanks zijn marktleiderschap ontbreekt het Stellantis aan een premiummerk; Lancia zou een ideale – en kostenefficiënte – keuze zijn om deze leemte op te vullen.
Er is echt reden tot bezorgdheid over Maserati en Alfa Romeo. Met het huidige (en helaas ook op korte termijn geplande) assortiment zal het moeilijk worden om uit het dieptepunt van de verkoopcijfers te komen. Ik vrees dat het uiteindelijk zal uitdraaien op een verkoop van de merkrechten aan een willekeurige Chinese speler (net als bij MG) en op auto’s die, afgezien van het logo, niets meer met het merk te maken hebben. Dat zou het hart van elke Alfisti breken.
Bij Opel was het na 40 jaar weer eens mis: na 50.000 km moest de riem worden vervangen, terwijl de auto nog maar 4 jaar oud was. Bij Opel snappen ze er niets van, dus nu maar een VW Tiguan.
Met vriendelijke groeten, Dinand Haase
Hoe kan het slecht presterende Alfa Romeo wonderen verrichten zonder nieuwe modellen?
Geef het de nieuwe producten en het zal resultaten opleveren. Ze moeten ophouden geld te verspillen aan DS – het merk dat niemand wilde – en dat geld ergens anders voor gebruiken. Wat Lancia betreft: misschien hangt dat af van de Gamma en een lancering in Duitsland, eindelijk?
Verkoop alstublieft alle Italiaanse merken aan één of twee niet-Chinese bedrijven. Bij voorkeur Renault en BMW. DS moet de luxelijn van Citroën worden, dus een Citroën DS7.
Ik geef niets om de Amerikaanse merken.
Ik ga niet huilen om Amerikaanse merken; ze maken altijd slechte en lelijke auto’s die in Europa onbruikbaar zijn. Geen genade voor hen, want die hebben ze ook nooit voor Europa gehad. Verkoop ze maar aan de Chinezen of de Bengalen, het maakt ons niet uit. Bespaar het geld en investeer in merken met een echte, historische traditie en marktpositie, zoals Peugeot of Alfa Romeo. Fiat, Lancia, Citroën en andere zullen volgen. En het tijdperk van de verbrandingsmotor is voorbij. De verkoopcijfers spreken voor zich.
Renault had een fabriek vol rammelbakken van het Roemeense communistische regime en maakte er een succesvolle onderneming van in Europa en de rest van de wereld; die van Stellantis hebben nu Lancia en Alfa in handen en het enige wat ze kunnen is ze sluiten… geweldig!
Ze maken mooie auto's, maar in bijna elke auto zit die 1,2-liter turbomotor met enorme problemen. Pure pech. Inmiddels heeft hij een andere naam en is hij aangepast, maar het is nog steeds dezelfde motor en hij verbruikt nog steeds al snel veel olie.
En dan China de schuld geven? Naar mijn mening is het echt triest als je 10 merken en meer dan 80 modellen hebt, je daarvoor een motorblok maakt en dat dan niet eens fatsoenlijk in elkaar zet. Logisch dat de verkoop dan instort.
Als je rommel maakt en geen kwaliteit levert, verlies je je bestaansrecht.
Ram – schrap dit «merk» en breng het Dodge-logo weer terug op de Ram, die net als zijn broertje, de Dodge Dakota, slechts één model is i
Het probleem is dat er te veel merken in het middensegment zitten, zonder dat er echt verschil is in het ontwerp.
Creëer meer prijsverschillen en speel meer in op de geschiedenis van elk merk.
FIAT – chique kleine auto’s (MINI)
Citroën – instapmodel (Dacia)
Opel, Dodge – regionale sportieve auto’s uit het semi-premiumsegment (Cupra, KIA, instapmodellen van BMW)
Chrysler, Peugeot – semi-premium klassieke styling (VW, Hyundai, instapmodellen van Mercedes)
Lancia – premium classic (Genesis, Merc)
Alfa – sportmerk (Lotus, Porsche, Alpine)
Maserati – sportieve premium (BMW)