Peugeot, Jeep, Opel, Maserati... deze Stellantis-merken zouden binnenkort elk aan een andere Chinese fabrikant kunnen worden toevertrouwd.

Al een jaar lang bouwt zich een vreemd gevoel op rond Stellantis. Bijna elke nieuwe week verschijnt er een Chinese fabrikant in het nieuws van de Groep: Leapmotor, BYD, Dongfeng, JAC Motors... De aankondigingen, geruchten, partnerschappen en gesprekken volgen elkaar in een ongekend tempo op. Zozeer zelfs dat uiteindelijk één vraag opduikt: komt Stellantis dichter bij China... of is het eigenlijk China dat Stellantis het hof maakt?

Achter deze opeenvolging van deals lijkt zich een patroon af te tekenen. Onderbenutte Europese fabrieken, Chinese elektrische technologieën, Europese merken in moeilijkheden, de noodzaak om kosten te besparen en ontwikkeling te versnellen: al deze factoren maken van Stellantis geleidelijk een potentieel zeer aantrekkelijke partner voor Chinese groepen. En misschien ook een speler die er bewust naar streeft om zichzelf onmisbaar te maken.

Leapmotor: het begin van een andere filosofie

Het echte keerpunt kwam waarschijnlijk met de samenwerking met Leapmotor. Destijds zagen velen het vooral als een commerciële overeenkomst om Chinese elektrische auto's te verkopen via het Stellantis-netwerk in Europa. Maar in de afgelopen maanden heeft het project een geheel nieuwe dimensie gekregen.

De groep onder leiding van Antonio Filosa heeft het niet meer alleen over distributie. Het heeft het nu over Europese fabrieken, Chinese technische platforms en zelfs toekomstige Opel-modellen ontwikkeld met Leapmotor-technologieën. Het meest opvallende voorbeeld is de Villaverde-fabriek in Spanje. Stellantis onderzoekt de mogelijkheid om het eigendom van de locatie over te dragen aan de Spaanse dochteronderneming van Leapmotor International. Dit is een enorme symbolische beslissing voor een Europese fabrikant die altijd gehecht is geweest aan zijn industriële sites. Tegelijkertijd heeft Opel bevestigd dat het werkt aan een toekomstige elektrische SUV die grotendeels gebaseerd is op de architectuur en batterijen van Leapmotor. Officieel wordt het model ontworpen in Duitsland. Maar de technologische basis zal Chinees zijn.

Zelfs vijf jaar geleden zou een dergelijke aankondiging waarschijnlijk een industriële en politieke aardbeving hebben veroorzaakt. Vandaag presenteert Stellantis het als een logische evolutie om de ontwikkeling van goedkopere elektrische voertuigen te versnellen.

Dongfeng: de terugkeer van een oude partner

Een paar dagen later trad Dongfeng Motor weer op de voorgrond met een veel gestructureerdere officiële aankondiging.

Het historische partnerschap tussen Stellantis en Dongfeng gaat een nieuwe fase in. De twee groepen gaan in China nieuwe Peugeot- en Jeep-modellen produceren voor de Chinese markt... maar ook voor wereldwijde export. De overeenkomst omvat de productie van twee nieuwe elektrische Peugeot-voertuigen in de fabriek in Wuhan vanaf 2027, evenals twee elektrische Jeeps voor de wereldwijde markten. Deze keer hebben we het niet alleen over een lokale aanwezigheid in China. We hebben het over een Chinese fabrikant die een industriële schakel wordt in de wereldwijde strategie van iconische westerse merken.

Achter deze aankondiging gaat nog een andere realiteit schuil: de Cassino-fabriek in Italië wordt regelmatig genoemd in gesprekken over mogelijke samenwerking met Dongfeng. De vestiging maakt een extreem moeilijke periode door, met sterk dalende volumes en een nog onduidelijke toekomst.

BYD bekijkt nu de Stellantis-fabrieken

Toen kwam de verklaring die de afgelopen dagen waarschijnlijk de grootste impact heeft gehad op waarnemers.

Tijdens een conferentie van de Financial Times in Londen legde BYD duidelijk uit dat het bedrijf op zoek was naar beschikbare industriële capaciteit in Europa. En toen uitvoerend vicevoorzitter Stella Li het had over gesprekken met verschillende groepen, kwam de naam van Stellantis meteen naar voren in alle analyses.

Dit is geen toeval. Italië herbergt momenteel enkele van de meest kwetsbare sites van de Groep: Cassino, Mirafiori en zelfs bepaalde activa die verbonden zijn met Maserati en Alfa Romeo. Tegen de achtergrond van de industriële overcapaciteit in Europa vormen deze fabrieken potentiële kansen voor Chinese autofabrikanten die lokaal willen produceren om Europese douanebarrières te vermijden.

BYD blijft opzettelijk vaag over zijn echte bedoelingen, maar de signalen zijn sterk genoeg om de Italiaanse vakbonden en politici zorgen te baren. Bovenal versterkt het de vreemde indruk dat Stellantis een bijzonder aantrekkelijke industriële speeltuin is geworden voor Chinese concerns.

Maserati en JAC: het gerucht dat alles samenvat

Maar het meest spectaculaire gerucht is waarschijnlijk dat waarbij JAC Motors, Huawei en Maserati betrokken zijn.

Volgens verschillende Chinese media hebben er discussies plaatsgevonden over van een toekomstige grote elektrische luxesedan met Huawei-technologieën, een JAC industriële basis en de Maserati-badge voor internationaal gebruik. Op papier lijkt het project bijna onwerkelijk: een elektrische Maserati ontwikkeld in China om te concurreren met Rolls-Royce en Mercedes-Maybach.

Maar dit gerucht is een perfecte illustratie van de huidige periode. Zelfs een merk dat zo symbolisch is als Maserati, de belichaming van de Italiaanse autoluxe, lijkt nu deel uit te maken van deze logica van technologische toenadering tot China. Het probleem is natuurlijk zowel cultureel als industrieel. Maserati verkoopt een Italiaanse geschiedenis, een mechanische emotie, een identiteit die gekoppeld is aan Modena en motorsport. De verbeelding van een model op basis van een Chinees platform roept onvermijdelijk de vraag op naar de identiteit van het merk zelf.

En toch is het idee economisch gezien niet absurd. Maserati is de afgelopen jaren vrijwel ingestort in China, van ongeveer 15.000 jaarlijkse verkopen naar slechts een paar duizend. Om terug te keren op deze markt, die ultra-technologisch is geworden, lijkt een lokaal partnerschap een pragmatische oplossing.

Speelt Stellantis bewust de Chinese kaart?

Wat uiteindelijk het meest opvalt, is de gelijktijdige vermenigvuldiging van gevallen.

Leapmotor voor elektrische platforms en Europese fabrieken. Dongfeng voor de productie van Peugeots en Jeeps voor de hele wereld. BYD, op zoek naar ongebruikte industriële capaciteit. JAC en Huawei, geassocieerd met een mogelijke Chinese elektrische Maserati.

Afzonderlijk kan elk geval rationeel worden verklaard. Maar samen geven ze de indruk dat Stellantis ook een boodschap probeert uit te dragen. Die van een groep die openstaat voor partnerships, flexibel is en sterke merken, Europese fabrieken, distributienetwerken en historische industriële knowhow kan aanbieden. Kortom: een uiterst aantrekkelijke partner voor Chinese giganten die hun wereldwijde expansie willen versnellen.

En in een snel veranderende auto-industrie, waar Europese fabrikanten wanhopig op zoek zijn naar kostenbesparingen in de elektrische sector, lijkt Stellantis te hebben gekozen voor een zeer pragmatische weg: meer bruggen bouwen met China in plaats van frontaal weerstand te bieden.