De geschiedenis van Alfa Romeo Giulia en Stelvio zal een, op zijn zachtst gezegd, onverwachte wending nemen. Nu beide modellen langzaam hun pensioen naderen, moet de productie de huidige assemblagelijn in Cassino verlaten om over te stappen op een veel ambachtelijkere werkwijze. Met een filosofie die doet denken aan die van Ferrari in Maranello.
Er was een tijd dat de fabriek in Cassino vooral snel moest produceren. In de hoogtijdagen van de Italiaanse vestiging konden er tijdens één ploegendienst tot wel 400 auto’s van de band rollen. De prioriteit lag toen bij het tempo van de lopende band, ook al moesten voertuigen die wat aanpassingen nodig hadden later alsnog worden herwerkt. Die tijd lijkt nu ver achter ons te liggen. Stellantis bereidt een ingrijpende reorganisatie van de fabriek in Piedimonte San Germano voor: de Alfa Romeo Giulia en Stelvio zullen de Gebouw 2 om naar de Gebouw 0, met een radicaal andere productiemethode.
Minder auto's, veel meer handwerk
In deze nieuwe ruimte zal het niet meer gaan om het doorbladeren van de Alfa Romeo in het tempo van een klassieke productielijn. Het tempo zal worden vertraagd, meer bewerkingen zullen handmatig worden uitgevoerd en de arbeiders zullen meer tijd hebben om aan elke auto te werken.
Volgens de Italiaanse media AlessioPorcu.it, volgens de bron van deze informatie, moeten de betrokken medewerkers overigens opleidingen volgen om zich aan deze nieuwe werkwijzen aan te passen. De aanpak lijkt daarmee op die van een luxeproductie in kleine series: minder volume en meer aandacht voor elk exemplaar. Een filosofie die doet denken aan die van Ferrari in Maranello. Dit geeft de laatste Giulia’s en Stelvio’s van deze generatie een bijzonder karakter. De productie ervan zal namelijk doorgaan tot eind 2027, in afwachting van hun opvolgsters.
Achter de vergelijking met Ferrari schuilt een veel minder glamoureuze realiteit
Het zou echter misleidend zijn om in deze verandering alleen de wens te zien om van de Giulia en de Stelvio nog exclusievere auto’s te maken. Dat Cassino het zich kan veroorloven om af te stappen van de logica van grote productievolumes, komt vooral doordat die volumes zijn ingestort.
In 2017 produceerde de fabriek 135.263 auto’s. In 2025 werden er slechts 19.364 geassembleerd, wat neerkomt op een daling van 85,7 %. En ook in de eerste helft van 2026 kon de trend niet worden gekeerd: er rolden slechts 6.700 voertuigen uit Cassino, waarvan 4.125 Giulia's en Stelvio's en 2.575 Maserati Grecale's.
Op 22 juli 2026 had de fabriek slechts 45 van de 203 kalenderdagen gedraaid, waarbij ongeveer 7.000 auto’s waren geproduceerd. Bovendien golden voor meer dan 500 werknemers solidariteitscontracten (een soort gedeeltelijke werkloosheid) waardoor hun werktijd werd verkort. De bijna ambachtelijke productie van de Giulia en Stelvio lijkt dus zowel een industriële keuze te zijn als een aanpassing aan een productie die zeer laag is geworden.
Ondertussen is de Gebouw 2 moet worden vrijgemaakt om plaats te maken voor meer Maserati’s. Welke modellen dit betreft, moet nog worden bevestigd. Voor de Giulia en de Stelvio daarentegen belooft het einde van hun levenscyclus bijzonder te worden: nadat ze jarenlang in massa zijn geproduceerd, zullen de laatste Alfa Romeo’s van deze generatie binnenkort bijna als luxeauto’s worden geassembleerd.
Dutch 
French 
English 
Italian 
Spanish 
German 
Japanese
Het is deprimerend om te zien hoe ze deze twee meesterwerken in de steek hebben gelaten. Onbeduidende updates, het schrappen van aanpassingsmogelijkheden en motoropties, marketing en aftersales op het niveau van Dacia – dat komt niet eens in de buurt van een premiummerk.
Geen wonder dat de verkoopcijfers na 2018 begonnen in te storten.
Daar ben ik het helemaal mee eens.
Ik had het mis wat betreft de vergelijking met Dacia.
Stellantis is een klasse apart als het gaat om aftersalesdiensten en merkbeheer.
Ze staan helemaal onderaan.
Het lijkt me gewoon weer zo’n banaal excuus om productielijnen te sluiten en modellen geleidelijk uit de productie te halen, terwijl de fabrieksruimtes worden «verhuurd» aan een potentiële Chinese partner.
Hoe kan het dat de beste sportberline op de markt en de beste SUV in zijn klasse zo slecht verkopen?
Je vraagt je af of je uitstekende auto’s moet maken, of juist alledaagse auto’s die weinig interessant zijn, om ze te kunnen verkopen?
Of misschien zijn automobilisten alleen maar op zoek naar iets nieuws en geven ze niets om de kwaliteit van de auto’s.
Ik weet niet zeker of het aan de kwaliteit van de auto’s ligt – maar het is in ieder geval een verlangen naar iets dat Alfa Romeo niet te bieden heeft. Gigantische schermen. Een hoekig, futuristisch ontwerp. Opzichtige «luxe».
Ook Alfa Romeo blijft een lastig aanbod voor klanten. Er zijn zorgen over de betrouwbaarheid, of die nu terecht zijn of niet. De klantenservice is ondermaats voor een premiummerk. En een product dat nog steeds fantastisch rijdt, maar voor sommige kopers niet concurrerend is wat betreft functies en uitrusting. Als Alfa alles op alles had gezet om deze zaken aan te pakken, met name de merkperceptie en de klantervaring, had het een heel ander verhaal kunnen zijn.
De Stelvio is de sportiefste in zijn reeks. Een fenomenale auto wat wegligging betreft. Vergelijkbaar met de Macan (en naar mijn mening veiliger). Een topauto. Mijn volgende auto wordt weer een Stelvio.
Een lekker klein scherm en old-school rijden, in plaats van goedkope grote schermen…
Dat is makkelijk. Ik heb een Stelvio van 12.20 met 110.000 km op de teller en de motor is kapotgegaan (zoals bij velen). .
Het zou leuk zijn als Alfa Romeo ook een breed scala aan opties zou introduceren, net als Ferrari en Maserati. Bijvoorbeeld meer kleuren om uit te kiezen. Zowel voor het exterieur als voor het interieur. Zoals een donkerbruine Q met een beige interieur.
Bij Stellantis hebben ze weer iets nieuws bedacht: hoe kunnen we prachtige merken zo snel mogelijk de grond in boren?
En ze doen nog net alsof ze het geweldig doen en het beter weten dan de rest van de automerken; nou, ook dit is gedoemd te mislukken. Over vijf jaar bestaat Stellantis niet meer en hebben ze de hele boel naar de knoppen geholpen, terwijl ze zich nog steeds arrogant blijven gedragen, wat een waardeloze rotzooi daar
Koop daar nooit een auto, het is daar een ramp
Dit ruikt naar het onvermijdelijke einde van deze «prachtige auto’s»
Pracht en ellende, wanneer jij ons leidt!!! «
Het echte probleem is dat Stellantis na het vertrek van Marchionne in handen is gekomen van mensen die alleen maar aan winst denken,zich te laten overspoelen door kritiek vanwege ernstige problemen met de Stelvio en Giulia, waardoor een auto die zijn geld waard is door consumenten werd afgewezen omdat hij vol problemen zat, en in plaats van terugroepacties te starten, gaf het er de voorkeur aan dat de klanten zouden betalen, daarom zijn de verkoopcijfers gedaald; zolang ze het Alfa Romeo-merk niet respecteren en het de juiste waarde geven, zal het worden gezien als een slecht product waar veel te veel voor wordt betaald. P.S. ik ben eigenaar van een Stelvio 2.2 diesel 190 pk en heb alle problemen gehad, behalve een defecte motor – laten we hopen dat dat nooit gebeurt
Het echte probleem is dat Alfa Romeo onder Marchionne zo is geworden.
Ik heb een Alfa Romeo Mito...
Het is fantastisch… Het doet me pijn om te beseffen dat we in Italië aan de top stonden met FIAT, Alfa Romeo en Lancia….
Ze hebben de barbaarse, om niet te zeggen afschuwelijke daad begaan om de schoonheid, het prestige en de jarenlange geschiedenis van het ‘Made in Italy’ te verpesten...
Ik zou graag zien dat het in handen komt van een ondernemer die de FIAT-groep weet te koesteren en naar een hoger niveau kan tillen… zonder Fransen of gewetenloze mensen… een gedachte vanuit het perspectief van een Alfista….
Over vijf jaar zal Stellantis nog steeds bestaan en zullen klanten hun auto's blijven kopen.
Het probleem van Alfa Romeo is niet van vandaag, maar is het gevolg van verkeerde keuzes die FCA al jarenlang maakt, zoals de commerciële fout om de Giulia alleen als sedan op de markt te brengen, terwijl deze ook als stationwagen had moeten worden aangeboden om het aanbod voor de Europese klant te verbreden, de Giulietta had een opvolger moeten krijgen, wat niet is gebeurd, en de Tonale werd te laat gelanceerd. .
Stellantis heeft de Junior gelanceerd, die meer op een PSA-model lijkt en in niets op een Alfa lijkt.
«Over vijf jaar zal Stellantis nog steeds bestaan en zullen klanten hun auto's blijven kopen.»
Daar zou ik niet al te veel op wedden. Het lijkt me eerder een stukverkoop.
«Het probleem van Alfa Romeo is niet van vandaag, maar het gevolg van verkeerde keuzes die FCA al jarenlang maakt»
Op een gegeven moment moet er een einde komen aan de keuzes die FCA heeft gemaakt. Vandaag de dag bestaat de groep niet meer en is ze sinds de fusie met PSA Stellantis geworden; we hebben Tavares aan het roer van het productbeheer gehad… en de problemen bleven bestaan.
Vandaag zeg ik dat Stellantis in feite de fusie is van twee kreupele eenden en dat de kinderen van deze fusie daar de gevolgen van ondervinden.
TAVARES heeft de herlancering van Alfa slecht aangepakt; de Giulia/Stelvio fase 2 had een hybride versie moeten krijgen, wat niet is gebeurd, terwijl de productie ervan gepland staat tot 2027; terwijl de opvolger uitsluitend als volledig elektrische auto was gepland en niet in een andere versie. Dit is een grote commerciële fout van de toenmalige leiding, en nu moet Filosa al deze fouten goedmaken; hij kan het zich niet veroorloven om ook bij de toekomstige compacte SUV de plank mis te slaan.
Ik ben sinds 2020 eigenaar van een Stelvio Q4 210 cv. Ik heb nooit willen luisteren naar de verschillende klachten waarover mensen zich beklaagden, maar ik geef nu toe dat ik er op zijn minst naar had moeten luisteren.
Het had in alle opzichten een geweldige auto kunnen zijn, als het team van Alfa Romeo de problemen die de auto heeft stap voor stap had opgelost, vooral door te luisteren naar de klachten van Alfa-klanten in de garage.
Er was geen enkele intentie om dat te doen, net zoals er geen intentie was om alternatieve modellen met een combinatie van benzine en elektriciteit aan te bieden.
Ik heb al eens in een Stelvio gereden. 2 liter benzine (dus geen hybride). Kortom, niets bijzonders. Matig comfort (je hoort de motor goed), verouderde uitrusting (zelfs geen ventilatie in de stoelen of een 360°-camera) en in de volledig zwarte uitvoering is het interieur net zo somber als dat van een Toyota. Dus ja, de motor trekt krachtig op en het onderstel neemt bochten als een Peugeot. Maar uiteindelijk betekent dat in het dagelijks gebruik een verbruik van meer dan 9 l/100 en een enorme draaicirkel. Wat is er, naast tal van andere SUV’s van 4,70 m, over het algemeen beter?
Ik heb al eens met de Stelvio gereden… en dan volgt er puur Alfa-bashing. Ik heb er niet slechts één keer mee gereden, ik rijd al sinds 2017 in een Stelvio; de bekleding was trouwens beige…enorme draaicirkel… nee, naast de superdirecte, precieze besturing lijken andere modellen wel kleine vrachtwagens… Het onderstel vergelijken met dat van een Peugeot maakt het afkraken nog compleet. Natuurlijk zouden bepaalde uitrustingen enz. nog beter kunnen zijn, maar welke auto is nu perfect? Ik heb in de afgelopen 9 jaar geen enkel probleem gehad, noch onvoorziene bezoeken aan de garage (First Edition, 280 pk)! Mijn dealer bestaat ook nog steeds… er valt niet alleen maar negatiefs te melden van mensen die geen Alfa bezitten!