Alfa Romeo Stelvio

Na 4 jaar en 110.000 km blijft mijn Alfa Romeo Stelvio Ti 2.0 Turbo Q4 me bij elke rit een glimlach bezorgen. Het is niet de meest rationele auto in zijn klasse, maar wel een van de leukste om in te rijden.

Wat de betrouwbaarheid betreft, is de balans vrij goed. Het onderhoud bleef beperkt tot de reguliere onderhoudsbeurten, het vervangen van de bougies bij ongeveer 104.000 km en een accu die eind 2024 werd vervangen na moeite met starten bij koud weer. Ik heb geen ernstige pech gehad.

Natuurlijk is niet alles perfect. Ik heb onlangs een lichte trilling opgemerkt bij het remmen, waarschijnlijk veroorzaakt door remschijven aan de voorzijde die wat krom beginnen te lopen. Ik hoor ook wat kleine storende geluiden in het interieur en het botswaarschuwingssysteem is soms iets te gevoelig, waardoor het voertuigen detecteert die niet eens op mijn rijbaan rijden.

Wat mij het meest opvalt, is hoe de auto de tand des tijds heeft doorstaan. Ondanks de hoge kilometerstand is het interieur opmerkelijk goed bewaard gebleven. De bruine lederen stoelen vertonen nauwelijks sporen van slijtage en het geheel straalt nog steeds kwaliteit uit.

De Stelvio blijft bovenal een SUV die zich onderscheidt. De besturing is nauwkeurig, het rijgedrag dynamisch en de 2.0-turbomotor biedt voldoende prestaties om elke rit aangenaam te maken. Als u echter op zoek bent naar de meeste ruimte achterin, het laagste brandstofverbruik of de beste inruilwaarde, zijn er betere keuzes.

Maar als u op zoek bent naar een gezins-SUV met karakter, die er niet uitziet als alle andere en die ook na 110.000 km nog rijplezier biedt, dan is de Stelvio zeker het overwegen waard.

Na 5 jaar en 100.000 km laat deze Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel Q4 nog steeds zien waarom hij vaak wordt beschouwd als een van de meest plezierige SUV’s in zijn klasse om in te rijden. Toch was niet alles perfect.

Het grootste probleem deed zich precies rond de 100.000 km voor: een waarschuwing over de oliedruk die te maken had met de oliepomp. Gelukkig heeft de motor geen schade opgelopen, maar de reparatie was ingrijpend, aangezien een groot deel van de voorkant van de auto moest worden gedemonteerd om het betreffende onderdeel te vervangen. Volgens de monteur komt dit defect voor bij bepaalde vroege series en is het eerder te wijten aan een montagefout dan aan een ontwerpfout.

Als dit minpuntje eenmaal is verholpen, is het moeilijk om de kwaliteiten van deze auto niet te waarderen. Wat meteen opvalt, is de technische kwaliteit van het ontwerp. Het Giorgio-platform, de in de lengterichting geplaatste motor, de gewichtsverdeling van bijna 50/50, de talrijke aluminium onderdelen en de Q4-vierwielaandrijving geven hem een karakter dat sterk afwijkt van dat van de meeste concurrerende SUV's.

Achter het stuur blijft de Stelvio net zo verrassend. De dieselmotor van 210 ch reageert vlot, het koppel is al bij lage toerentallen aanwezig en de ZF-automaat met 8 versnellingen blijft een referentie. In de Dynamic-modus worden de reacties aanzienlijk levendiger en vergeet je al snel dat je in een SUV van 4,70 m rijdt.

Wat het meest indruk maakt, is toch wel het onderstel. De besturing is uiterst direct, bijna sportief. In bochten wordt het overhellen zeer goed onder controle gehouden en geeft de auto een gevoel van lichtheid dat ongebruikelijk is voor een SUV. Je begrijpt al snel waarom zoveel eigenaren de Stelvio omschrijven als een "verhoogde Giulia".

Ook het interieur heeft de tand des tijds uitstekend doorstaan. Ondanks de 100.000 km vertonen de stoelen nauwelijks slijtage, is het stuurwiel nog steeds in uitstekende staat en zien de materialen er nog steeds mooi uit en voelen ze prettig aan. Ik waardeer vooral het instrumentenpaneel, dat analoge meters combineert met een centraal scherm – een oplossing die tegenwoordig bijna eleganter lijkt dan volledig digitale instrumentenpanelen.

Natuurlijk verraden enkele details de leeftijd van het model. Het infotainmentsysteem is iets te traag naar de huidige maatstaven en de achteruitrijcamera had wel een groter scherm mogen hebben. Maar uiteindelijk zijn dit slechts kleine minpuntjes gezien het algehele rijplezier.

Achteraf gezien krijg ik bij deze Stelvio de indruk dat hij in de eerste plaats door liefhebbers is ontworpen. Hij is vandaag de dag misschien niet de meest technologisch geavanceerde auto in zijn klasse, maar hij heeft nog steeds dat beetje extra karakter dat veel moderne SUV’s zijn kwijtgeraakt.

Na enkele weken achter het stuur van een Stelvio Quadrifoglio staat één ding vast: deze auto rijdt uitzonderlijk goed. Dankzij zijn V6-biturbomotor van 510 ch, zijn chassis en zijn efficiëntie vergeet je dat je in een SUV rijdt. Maar je moet je er wel van bewust zijn dat de gebruikskosten even hoog zijn als de prestaties.

Het brandstofverbruik is de grootste kostenpost. Bij gemengd gebruik zit ik tussen de 16 en 20 l/100 km. Uitgaande van 15.000 km per jaar kan het brandstofbudget al snel meer dan 4.500 € bedragen.

Ook banden vormen een aanzienlijke kostenpost. Een complete set Michelin-zomerbanden kost ongeveer 1 200 €, of zelfs meer, afhankelijk van de gekozen afmetingen.

Ook de verzekeringspremie voor dit type high-performance auto is hoog. Afhankelijk van het profiel van de bestuurder en de gekozen dekkingen moet u rekening houden met enkele duizenden euro’s per jaar.

Ondanks deze kosten kun je het hem moeilijk kwalijk nemen. Elke keer dat je wegrijdt, elke keer dat je gas geeft en elke rit herinnert je eraan waarom de Stelvio Quadrifoglio vaak wordt beschouwd als een van de meest opwindende sport-SUV’s die ooit zijn geproduceerd.

Toen ik mijn Alfa Romeo Stelvio 2.2 Diesel met 180 ch en achterwielaandrijving kocht, hebben veel mensen me gewaarschuwd dat het onderhoud een fortuin zou kosten. Na enkele jaren gebruik blijkt de werkelijkheid heel anders te zijn.

Laten we beginnen met wat iedereen interesseert: het brandstofverbruik. Bij voornamelijk stadsverkeer zit ik rond de 7,7 l/100 km. Bij meer gemengde ritten daalt het gemiddelde tot ongeveer 8,5 l/100 km. Maar vooral op de provinciale weg en de snelweg laat deze motor zijn potentieel zien: tijdens een rit van ongeveer 500 km noteerde ik slechts 5,9 l/100 km. Voor een SUV van deze omvang en met dit vermogen vind ik het resultaat zeer overtuigend.

Wat me het meest verbaasde aan de Stelvio, waren de kosten voor het reguliere onderhoud. Voor een standaardbeurt, inclusief de filters (olie, lucht, brandstof en interieur) en de motorolie, blijven de kosten voor onderdelen redelijk. Als je originele onderdelen of gelijkwaardige OEM-onderdelen gebruikt, kost het geheel minder dan 180 €.

Wat het personeel betreft: dat staat ver af van de clichés die je soms hoort over Italiaanse premiummerken. Voor een volledige olieverversing met vervanging van de belangrijkste filters bedroegen de arbeidskosten ongeveer 60 €. Dat wil zeggen dat de kosten vrijwel gelijk zijn aan die van een gangbare SUV.

In het dagelijks gebruik is deze 2.2-dieselmotor van 180 ch waarschijnlijk een van de meest evenwichtige motoren uit het gamma. Hij biedt voldoende prestaties om de Stelvio soepel voort te stuwen, terwijl het verbruik binnen redelijke grenzen blijft. Dit is precies het type motor dat ik zou aanbevelen aan iemand die jaarlijks veel kilometers aflegt.

Wat ik uiteindelijk uit mijn ervaring heb geleerd, is dat de Stelvio vaak minder onderhoudskosten met zich meebrengt dan men zou denken. Je geniet van een SUV met uitzonderlijke rijeigenschappen en een echte Alfa Romeo-uitstraling, zonder dat je daarvoor per se exorbitante gebruikskosten hoeft te betalen.