De voormalige Stig van Top Gear onthult waarom Pagani de beste versnellingsbak op de markt heeft afgewezen: ‘het is alsof je een tweede motor toevoegt’

Horacio Pagani heeft nooit een geheim gemaakt van zijn streven naar perfectie. Maar volgens Ben Collins, de voormalige Stig van Top Gear, gaat deze zoektocht veel verder dan louter oog voor detail: het draait om een ware obsessie, namelijk de jacht op elk kilogram. Als gast in de podcast Cars & Money vertelde de Britse coureur, die lange tijd de meest extreme auto’s ter wereld heeft getest voor het BBC-programma, over een indrukwekkend gesprek met de oprichter van Pagani. Een gesprek dat de soms controversiële technische keuzes van het Italiaanse merk perfect verduidelijkt.

Een keuze die bekritiseerd werd… maar die vanwege het gewicht toch werd doorgezet

Wanneer de Pagani Huayra Toen de auto op de markt kwam, hadden veel journalisten kritiek op de geautomatiseerde versnellingsbak met enkele koppeling. In een tijd waarin Ferrari de transmissie met dubbele koppeling al op grote schaal toepaste en Porsche zijn beroemde PDK op de markt bracht, leek de door Pagani gekozen oplossing achterhaald. Ben Collins geeft overigens toe dat de eerste twee versnellingen van de Huayra bijzonder schokkerig waren. Maar achter deze beslissing schuilde een onweerlegbare logica.

De voormalige Stig herinnert zich een gesprek dat hij rechtstreeks met Horacio Pagani had in de werkplaatsen van de Italiaanse constructeur. Volgens hem had de ontwerper van de Huayra hem uitgelegd dat de enige versnellingsbak met dubbele koppeling die het koppel van de AMG V12 aankon, degene was die in de Bugatti Chiron werd gebruikt.

Het probleem? Het gewicht. «Deze versnellingsbak woog evenveel als onze motor», zou Horacio Pagani hem hebben uitgelegd. «Het was alsof we een tweede motor aan de auto toevoegden. »Gezien deze constatering was de oprichter van Pagani van mening dat er een keuze moest worden gemaakt: de voorkeur geven aan snelheid en soepelheid bij het schakelen, of het totale gewicht laag houden. Voor hem lag het antwoord voor de hand. De keuze viel daarom op een gerobotiseerde sequentiële Xtrac-versnellingsbak met 7 versnellingen (enkele koppeling). Deze sequentiële Xtrac-versnellingsbak met 7 versnellingen is dwars gemonteerd en kan een koppel van meer dan 1 000 Nm aan, terwijl hij 70 kg lichter is dan een klassieke versnellingsbak met dubbele koppeling.

Lichtheid boven alles

Deze filosofie heeft de hele geschiedenis van Pagani gekenmerkt. Sinds de Zonda tot aan de Huayra, elk onderdeel is ontworpen om het gewicht te verminderen, zelfs als dat betekent dat bepaalde technologieën moeten worden opgegeven die bij de concurrentie inmiddels onmisbaar zijn geworden. Ben Collins begrijpt deze aanpak volkomen. Voor hem moet een sportwagen bovenal licht en wendbaar blijven en onmiddellijk reageren op de input van de bestuurder. Hij wijst er overigens op dat het toevoegen van steeds zwaardere onderdelen onvermijdelijk ten koste gaat van het rijplezier. Volgens hem verklaart deze obsessie met het gewicht waarom Pagani zich lange tijd heeft verzet tegen de trend van de dubbele koppeling, ondanks de kritiek.

Een visie die nog steeds het verschil maakt

Achteraf gezien illustreert dit voorval perfect wat Pagani onderscheidt van andere fabrikanten van supercars. Terwijl velen de nadruk legden op pure prestaties of technologische verfijning, bleef Horacio Pagani vasthouden aan een bijna ambachtelijke filosofie, waarin elke kilogram telt. Een visie die soms tot technische compromissen heeft geleid, maar die ook bijdraagt aan het unieke karakter van de modellen van het Italiaanse merk. Voor Ben Collins was deze keuze dan ook geen technologische achterstand, maar juist de uitdrukking van een diepe overtuiging: in een echte supercar blijft lichtgewicht de sleutel tot alles.