Zijn Lancia Delta S4 ontwikkelt 650 pk... Hij testte een nog krachtigere versie maar vond die «te krachtig en onbestuurbaar»

De Lancia Delta S4 was de typische Groep B auto: radicaal, beestachtig, wild, overweldigend. Eind 1985 gelanceerd, zegevierend in Monte Carlo 86, de nieuwe koningin van Groep B, was hij ook de doodgraver: de dood van Henri Toivonen en Sergio Cresto in de Ronde van Corsica van 1986 bezegelde het lot van de categorie, die te gevaarlijk was geworden.

Liefde op het eerste gezicht

Bruno Ianniello is een 60-jarige industrieel die al meer dan dertig jaar racet in heuvelklims en rally's. De racecarrière van «Bruno the Rocket» of “Speedmaster” - ja, dat is zijn bijnaam! - begon bescheiden in 1993 met een Fiat 128. Eind jaren 90 ontdekte hij de Lancia Delta S4 Stradale, de wegversie van de S4, en het was liefde op het eerste gezicht. Lancia 037, voorganger, de Delta. Ik was op slag verliefd op de Delta S4. Ik zeg niet dat het de mooiste auto ter wereld is. Het is meer de technologie van de middenmotor die me fascineert.»

Ianniello begon toen met het bouwen van zijn eigen S4, omgebouwd tot een Groep B. Hij reisde regelmatig naar Italië om onderdelen te kopen. Hij bracht de motor naar de specialisten die aan de racemotoren hadden gewerkt en kocht een raceversnellingsbak. Met zijn Delta S4 dacht hij alles en iedereen te kunnen verslaan... maar in het begin kreeg hij de 500 pk van het beest niet onder de knie. «Eerst moest ik leren rijden en de auto onder controle krijgen, daarom nam ik deel aan slaloms en kleine races op circuits in industriegebieden in Italië».»

De grot van Delta Baba!

Abarth was oorspronkelijk van plan om 200 exemplaren van de Delta S4 Stradale te produceren, zoals bepaald door de homologatie van Groep B, maar door de voortijdige stopzetting van de categorie werden er minder dan 50 exemplaren geproduceerd. Lancia en sloopte vervolgens de meeste onderdelen. Ze veranderden verschillende keren van eigenaar voordat het grootste deel van de voorraad terechtkwam bij het Italiaanse bedrijf Gianetti LM, dat, voor de goede orde, hielp bij het ontwerp van de Laffite LM!

Toen Bruno Ianniello in de buurt van Turijn was om zijn rijvaardigheden te perfectioneren en een vriend te vergezellen die ook op zoek was naar een S4, kwam hij bij puur toeval in contact met het bedrijf Gianetti LM. Een van zijn vrienden deed hem een aanbod: alle onderdelen voor hem kopen. Lanniello zou dan zijn S4 voor hem bouwen en de resterende onderdelen voor zichzelf houden. De voorraad onderdelen van LM Gianetti zou het equivalent van twee opleggers vullen. In zijn magazijn zou Ianniello genoeg reserveonderdelen hebben om zijn auto meerdere keren te onderhouden en te repareren. In de loop der jaren assembleerde hij niet minder dan vier Lancia Delta S4's, plus een vijfde voor een klant.

Succes komt eraan

Na een paar jaar begonnen de resultaten binnen te komen. Tussen 2003 en 2006 won hij drie keer de Swiss Mountain Cup en in 2008 en 2009 veroverde hij de titels in het Zwitserse toerwagenkampioenschap. Tot op de dag van vandaag, zegt hij, «is mijn Delta vanuit stilstand een van de snelste auto's op de berg, en dat zonder tractiecontrole, sequentiële regeling of andere fratsen.»

Sinds 2010 heeft hij verschillende pogingen gedaan om de eerste plaats in Groep E1 te veroveren, waarbij hij drie keer tweede en twee keer derde werd. Hij heeft ook successen geboekt in het buitenland: in Oostenrijk behaalde hij verschillende overwinningen in de Rechberg-dakwagencategorie, waarbij hij onder andere Herbert Pregartner, Günther Gabat en Felix Pailer versloeg. In het Duitse kampioenschap schitterde hij vooral in het seizoen 1998, waar hij in een duel onder andere Georg Plasa versloeg. Hij nam ook deel aan een aantal historische rally's met de Delta S4.

Oncontroleerbare macht

Voor Ianniello waren betere resultaten mogelijk geweest, maar er was simpelweg niet genoeg geld om bijvoorbeeld betere banden te kopen of monteurs in te huren die de auto konden finetunen. Sinds de jaren 90 heeft hij zijn Lancia Delta S4 Group B nauwelijks aangepast: «Bij deze auto zijn alle onderdelen origineel. Ik heb alleen de schokdempers vervangen door modernere onderdelen van KW. En zelfs dat heb ik gedaan uit veiligheidsoverwegingen. Het basisvermogen van zijn preparaat is 650 pk met een turbodruk van 1,5 bar. Hij denkt dat je met een druk van 2,5 bar, goede benzine en modern motormanagement makkelijk 900 pk kunt halen. Hij heeft al een variant getest met meer dan 730 pk en 690 Nm, maar vond die onbespeelbaar en te krachtig. Het is allemaal relatief, nietwaar?

Ianniello hoopt dat andere monsters uit Groep B, zoals de Peugeot 205 T16, vaker opduiken in heuvelklims. Hij vindt het zonde dat deze monsters zijn ingeslapen. In ieder geval heeft hij het gevoel dat hij en zijn Delta S4 onafscheidelijk zijn.