Deze Stellantis-fabriek had in de jaren 90 12.000 mensen in dienst, vandaag zijn dat er nog 2100 en dit cijfer zou nog verder kunnen dalen.

Er was een tijd dat de fabriek in Cassino symbool stond voor de industriële kracht van Fiat in Italië. In de jaren 90 werkten er bijna 12.000 mensen per dag om populaire modellen zoals de Fiat Tipo, Tempra, Bravo en Brava te produceren. Vandaag de dag is de sfeer radicaal veranderd. De fabriek, nu eigendom van Stellantis, in Lazio, heeft nu nog maar 2100 mensen in dienst en de zorgen over de toekomst zijn nog nooit zo groot geweest.

Een fabriek die al lang de Italiaanse industriële knowhow vertegenwoordigt

De fabriek in Cassino werd in het begin van de jaren 1970 geopend om de industriële expansie van Fiat te ondersteunen. Met zijn ultra-geautomatiseerde lijnen en productiecapaciteit van meer dan 250.000 voertuigen per jaar was het een van de modernste vestigingen van de Groep.

Decennialang produceerde Cassino enkele van Fiat's belangrijkste modellen: Ritmo, Tipo, Bravo, Stilo, Giulietta... Auto's die in heel Europa werden verkocht en waarmee de fabriek op volle toeren kon draaien. Maar de situatie is de afgelopen jaren snel verslechterd. Vandaag de dag produceert Cassino voornamelijk de Alfa Romeo Giulia, Stelvio en de Maserati Grecale. Dit zijn modellen in kleine aantallen, ver verwijderd van de grote productieseries die de fabriek vroeger in stand hielden.

Een productie die bijna symbolisch is geworden

Volgens informatie van de vakbonden zal de fabriek in Cassino tegen 2025 minder dan 20.000 voertuigen produceren. Een extreem laag cijfer voor een vestiging die enkele honderdduizenden eenheden per jaar kan produceren. Tijdens de presentatie van het strategisch plan «FaSTLAne 2030» in Detroit was de nieuwe CEO van Stellantis, Antonio Filosa, erg vaag over de toekomst van de Italiaanse vestiging. Het enige wat hij zei was dat «Cassino een toekomst heeft die gekoppeld is aan het Maserati-plan, dat in december gepresenteerd zal worden».

Ondertussen maken de vakbonden zich openlijk zorgen. Achter de geruststellingen dat ’er geen vestigingen zullen sluiten«, vertellen de cijfers een ander verhaal. Vertegenwoordigers van Fiom-Cgil schatten dat het Stellantis-plan de productiecapaciteit in Europa met 800.000 voertuigen zal verminderen. En de meest kwetsbare Italiaanse vestigingen, zoals Cassino en Termoli, lijken in de frontlinie te liggen.

Van 1 miljoen auto's in Italië... naar 800.000 voor heel Europa

Wat ook opvalt aan deze zaak is de spectaculaire verandering in industriële ambities. Nog maar een paar jaar geleden vroeg de Italiaanse regering openlijk aan Stellantis om een plan om minstens 1 miljoen voertuigen per jaar te produceren... alleen al in Italië. Op dat moment produceerde de groep ongeveer 750.000 voertuigen in het land.

Vandaag de dag lijkt de situatie bijna absurd: volgens de vakbonden is Stellantis nu van plan om zijn Europese productiecapaciteit met 800.000 eenheden te verminderen. Ondertussen is de Italiaanse productie al bijna gehalveerd ten opzichte van de ambities voor 2024. Het contrast illustreert perfect de verandering in de strategie van de Groep. Onder Carlos Tavares en nu Antonio Filosa richt Stellantis zich steeds meer op een globale en multiregionale aanpak. Grote investeringen zijn gericht op Noord-Amerika, dat wordt beschouwd als de meest winstgevende markt, terwijl Europa zich moet aanpassen aan industriële allianties (met Chinese groepen) en een geleidelijke verlaging van de kosten.

Cassino, symbool van het industriële verval van Italië?

Cassino is veel meer dan alleen een autofabriek. Voor veel mensen in Italië is de site een symbool geworden van de geleidelijke neergang van de nationale auto-industrie. In de jaren 90 zorgde elke directe baan voor zes indirecte banen in de regio. Vandaag de dag is dit economische effect sterk verminderd. Opeenvolgende vertrekken, periodes van werktijdverkorting en dalende volumes hebben het hele lokale ecosysteem diepgaand verzwakt.

En ondanks de ambitieuze aankondigingen van Stellantis van 60 nieuwe modellen en 60 miljard euro aan investeringen tussen nu en 2030, wacht Italië nog steeds op concrete antwoorden voor zijn historische fabrieken. In Cassino hebben de werknemers het personeelsbestand in een paar decennia zien slinken van 12.000 naar 2100. Velen vrezen nu dat dit niet het einde is van de neerwaartse trend. Velen vrezen nu dat dit niet het einde is van de neerwaartse spiraal. De vakbonden schatten dat het personeelsbestand binnen een paar maanden tot 1.900 zou kunnen dalen.