
Een Ferrari F12 met een geprepareerde motor van 1300 pk deelnemen aan een driftwedstrijd is op zich al een absurd idee. Om het te doen zonder echte voorbereiding, met heel weinig oefening, zonder reserveonderdelen en met als enige doel om te proberen te winnen... een skateboard, is bijna krankzinnig. Maar dat is precies wat Daily Driven Exotics deed tijdens de LZ World Tour. De toon was meteen gezet: «Ik doe mee aan mijn allereerste professionele driftwedstrijd... en ik ben doodsbang.»
Een heel slecht idee?
Vanaf de eerste seconden probeert Damon Fryer er niet goed uit te zien. Hij geeft zelf toe dat zijn allereerste echte driftwedstrijd met een Ferrari hoe duur hij ook is, radicaal is een slecht idee. Niet alleen omdat de auto een fortuin waard is, maar ook omdat hij er heel weinig mee heeft gereden.

Damon Fryer maakt geen geheim van de omvang van de uitdaging: «Ik doe mee aan mijn allereerste professionele driftwedstrijd... en ik ben doodsbang», legt hij uit aan het begin van de video. De reden is simpel: hij heeft een aantal maanden nauwelijks met de auto gereden. «Ik heb bijna geen ervaring met driften», geeft hij toe, en hij voegt eraan toe dat hij sinds november niet meer met de Ferrari heeft gereden, afgezien van een paar testrondjes de dag voor de wedstrijd.
Maar het probleem stopt niet bij de bestuurder. De auto is slechts gedeeltelijk voorbereid op drift. Natuurlijk heeft hij een volledige rolbeugel, maar hij mist de essentiële voorzieningen die je wel in echte raceauto's aantreft. «Als ik de voorkant raak, is er niets om te voorkomen dat de intercooler tegen de rest van de auto botst,» legt hij uit. Met andere woorden, er is geen crashbar om de impact te absorberen en de carrosserie is nog steeds heel dicht bij het origineel.
Een Ferrari onder de echte driftauto's
Ter plaatse is het contrast opvallend. Om hem heen ontdekt Damon ultralichte auto's, chassis ontworpen voor de discipline en gemakkelijk vervangbare carrosserieën die bestand zijn tegen herhaaldelijk contact zonder drama. In de video illustreert een BMW E36 driftauto deze filosofie perfect: ongeveer 1.000 kg, carbon/Kevlar carrosserie, verwijderbare panelen en een structuur die ontworpen is om schokken te weerstaan. De Ferrari F12 heeft daarentegen dure en kwetsbare onderdelen. De originele koplampen zouden bijvoorbeeld bijna 10.000 dollar waard zijn.


Tegenover hem rijden ervaren coureurs met auto's die speciaal zijn geprepareerd voor driften, zoals een Toyota Supra die speciaal voor deze discipline is gemaakt. Auto's die gemaakt zijn om tot het uiterste te worden gedreven, snel te worden gerepareerd en weer op het circuit te worden gezet. Zelfs de andere coureurs maken hem dit met gevoel voor humor duidelijk. Bij driften hoort contact bij het spel. Sommigen maken al grapjes over het moment dat iemand langskomt en een wiel op hun deur zet. «Het is pas een echte driftauto als er een streep op de deur staat,» zegt er een.
Met andere woorden, Damon staat op het punt om deel te nemen aan een professioneel evenement met een auto die spectaculair en zeer krachtig is, maar fundamenteel ongeschikt voor de logica van competitief driften. En dat allemaal om te winnen... een skateboard. Terwijl Damon en zijn entourage praten over een auto die bijna een miljoen dollar kost, is de trofee die aan de winnaar wordt beloofd iets om over te lachen: een skateboard. «We riskeren een miljoen dollar... om een skateboard te winnen», zegt het team ironisch. De discrepantie is totaal. Aan de ene kant een Ferrari F12 met 1300 pk die racet naast ervaren coureurs en aan de andere kant een symbolische beloning die niets te maken heeft met de genomen risico's.
Van competitie naar show
Nog voor de kwalificatie besefte Damon dat zijn Ferrari F12 met 1300 pk niet de ideale auto was voor dit soort oefeningen. Vier lange jaren lang heeft zijn team transformeerde deze 2013 Ferrari F12 in een werkelijk uitzonderlijke machine. Er zijn twee turbo's toegevoegd om het vermogen op te voeren tot ongeveer 1.300 pk, allemaal op een speciale brandstof voor hoge prestaties, Ignite Red (E90), die is gereserveerd voor de meest extreme motoren. Een project dat duidelijk indruist tegen de oorspronkelijke filosofie van Ferrari, maar dat wel een unieke auto heeft opgeleverd.


Hij is zeer krachtig en indrukwekkend en heeft een klein voordeel omdat zijn banden breder zijn dan die van veel van zijn rivalen, waardoor hij meer grip en stabiliteit heeft. Maar de ervaring veranderde al snel in hoofdpijn. Het team arriveerde ter plaatse met minimale middelen: «We hadden letterlijk geen reserveonderdelen». De dag werd al snel verstoord door een probleem met de riem van de dynamo. Het was een kritieke storing, omdat de auto afhankelijk is van belangrijke elektrische systemen (stuurbekrachtiging, ventilatoren) die onmogelijk werken zonder dynamo.
Ondanks de stress en de technische problemen ging Damon goed van start en scoorde 55 punten in zijn eerste run. «Ik ben tenminste niet gecrasht», zei hij na zijn run. Uiteindelijk werd hij tweede, maar hij redde vooral de dag door een ongeluk te vermijden met een Ferrari die veel te waardevol was voor dit soort evenementen.




Wat volgt is bijna belangrijker voor de show dan voor het resultaat: Damon gaat weer de baan op en maakt van zijn optreden een echte demonstratie.
Voorlaatste, maar gedenkwaardige moment
Op papier is bijna als laatste eindigen geen grote prestatie. Toch blijft dit avontuur een echte showstopper. Het ging er tenslotte niet echt om Damon Fryer te zien winnen, maar om iets te zien wat je bijna nooit ziet: een Ferrari F12 die zonder terughoudendheid bezig is in een discipline waar hij in theorie niets te zoeken heeft. Zoals een commentator het verwoordde: «Hij kent de regels van de sport niet... maar wat een showman!»
