De elektrische Ferrari heeft geen versnellingsbak... Ferrari heeft wel speciale peddels uitgevonden - «we misten iets»

Al enkele weken, Ferrari onthult informatie over zijn allereerste 100 % elektrische auto, de toekomstige Ferrari Luce. Prestaties hyperauto, samenwerking met NASA, ontwerp door Jony Ive... alles lijkt erop te wijzen dat het merk uit Maranello veel meer voorbereidt dan alleen een technologische verschuiving.

Maar in de nieuwste technische video trok één detail in het bijzonder onze aandacht. Het is een bijna paradoxaal idee, maar wel één dat heel erg Ferrari is: stuurwielpeddels maken... voor een elektrische auto die geen versnellingsbak heeft. En achter deze beslissing schuilt één zin: «er ontbrak iets».

Een elektrische Ferrari die te perfect is?

Op papier heeft de Ferrari Luce alles om indruk te maken. Met een tijd van 0-100 km/u van 2,5 seconden en een topsnelheid van 310 km/u kan hij zich meteen meten met de meest extreme modellen van het merk.

Deze prestaties zijn vooral te danken aan de zeer geavanceerde elektrische architectuur. De auto is gebaseerd op vier onafhankelijke motoren die elk wiel afzonderlijk kunnen aansturen, met een regelsysteem dat het gedrag van de auto aanpast... 500 keer per seconde.

Het resultaat is een gevoel van totale controle, zelfs in extreme omstandigheden. Op ijs, op een circuit of bij zeer hoge snelheden, leggen de ingenieurs uit dat de auto de indruk geeft lichter te zijn dan hij in werkelijkheid is. Maar dat is precies waar het probleem begint.

Want in een elektrische auto is alles onmiddellijk. Het koppel komt onmiddellijk, zonder opbouw, zonder pauze, zonder overgang. De acceleratie is lineair, bruut... bijna te perfect. En voor een merk als Ferrari roept dit een fundamentele vraag op: waar is de emotie gebleven?

«Waar zijn de pallets?»

In de nieuwste video geven de ingenieurs zelf toe dat er iets ontbrak. Bij auto's met verbrandingsmotor zijn de stuurwielpaddles niet zomaar een hulpmiddel. Ze dragen direct bij aan de rijervaring. Ze benadrukken de acceleratie, anticiperen op bochten en beheren de acceleratie. Ze creëren interactie.

Maar in een elektrische auto verdwijnen ze. Geen versnellingsbak, geen versnellingen om te schakelen, geen reden van bestaan. En toch, tijdens de eerste tests van de Luce, bleef één reflex terugkomen. «Bij andere elektrische auto's zochten we ernaar, maar waar zijn de peddels? Maar waar zijn de peddels? Dit bijna instinctieve gebrek aan informatie zette Ferrari ertoe aan om hun rol volledig te heroverwegen.

Peddels... voor een ander soort autobesturing

In plaats van kunstmatig versnellingen te simuleren, heeft Ferrari gekozen voor een veel interessantere aanpak: de peddels een echte functie geven.

De linkerpeddel, die traditioneel werd gebruikt om terug te schakelen, wordt nu gebruikt om het ingaan van bochten beter te controleren. De rechter peddel wordt gebruikt om het uitkomen van de bocht te optimaliseren. Met andere woorden, de peddels worden niet langer gebruikt om te schakelen... maar om de dynamiek van de auto in realtime te beheren. Deze bedieningselementen worden een directe interface tussen de bestuurder en de regelsystemen.

Deze keuze is niet onbelangrijk. Ze maakt deel uit van een veel bredere reflectie van Ferrari over de rijervaring. Met de Luce houdt het merk zich niet alleen bezig met prestaties. Het heeft ook te maken met nieuwe menselijke beperkingen. Instant acceleratie is bijvoorbeeld zo heftig dat er studies met NASA nodig waren om de effecten op het lichaam te begrijpen.

Zoals CEO Benedetto Vigna uitlegde, kan een te lineaire acceleratie de hersenen verstoren. Het gaat er dus niet alleen om snel te gaan, maar om die snelheid “begrijpelijk” en beheersbaar te maken voor de bestuurder. De peddels helpen precies dat te bereiken.

Ze maken het mogelijk om de ervaring te “versnijden”, om nieuwe referentiepunten te bieden, om een vorm van dialoog tussen mens en machine te creëren. Zelfs het geluid volgt deze logica. Ferrari probeert geen verbrandingsmotor te imiteren, maar werkt met de frequenties van de elektromotor om een eigen geluidssignatuur te creëren die de sensaties kan begeleiden.

Tijdens testritten spraken sommige bestuurders van een “bijna illegale” ervaring. Anderen spraken van een diepe band met de auto, die mogelijk werd gemaakt door een interface die eenvoudiger, directer en minder digitaal was dan je zou denken.

Uiterst technologisch, met zijn vier motoren, Formule 1-batterijen en duizenden aerodynamische simulaties, probeert het ook fysiek, intuïtief en bijna mechanisch te blijven in zijn benadering. In een auto waarin alles geautomatiseerd, gladgestreken en geoptimaliseerd had kunnen worden... heeft Ferrari bewust interactie toegevoegd. Want ja, zelfs in het elektrische tijdperk moest de bestuurder iets te doen hebben.