Alfa 159

Eerlijk gezegd begrijp ik wel waarom sommige autoliefhebbers zeggen dat je minstens één keer in je leven een Alfa Romeo moet hebben gehad. Deze 159 SW TI is misschien niet de modernste of snelste auto, maar hij heeft iets wat veel recente auto’s zijn kwijtgeraakt: een echte persoonlijkheid.

Ik was gewoon op zoek naar een praktische benzine-stationwagen. Een BMW 3-serie of een Focus ST SW behoorden tot mijn opties. En toen kwam deze 159 op mijn pad. In de TI-uitvoering, met zijn antracietkleurige velgen, sportstoelen en het door Giugiaro ontworpen design, kon ik er onmogelijk onverschillig tegenover blijven. Zelfs na vijftien jaar trekt hij nog steeds de aandacht.

Onder de motorkap is de 1750 TBi van 200 ch een aangename verrassing. De motor trekt krachtig, levert veel koppel en maakt de auto echt aangenaam in het dagelijks gebruik. Zowel op de snelweg als op kleine wegen zijn de prestaties ruimschoots voldoende.

De wegligging is eveneens indrukwekkend voor een stationwagen met voorwielaandrijving. De besturing is nauwkeurig, de vooras straalt vertrouwen uit en het onderstel nodigt uit om de ene bocht na de andere te nemen.

Het is niet allemaal perfect: de versnellingspook is niet helemaal nauwkeurig en de bediening van het multimediasysteem is wat verouderd. Maar met 160.000 km op de teller ziet het interieur er opmerkelijk goed uit en zijn er geen storende geluiden die de sfeer bederven.

Ik kocht deze Alfa Romeo 159 toen hij 96.000 km had en heb er tot 220.000 km mee gereden. Het is niet per se een sportieve sedan, maar het is zeer comfortabel, een goede auto voor op de weg. Ik had vanaf het begin het probleem met de EGR-klep, maar toen die eenmaal was vervangen, geen zorgen meer. Ik heb ook het probleem gehad dat de ramen in de deuren vielen, maar dat schijnt standaard te zijn voor de 2005/2006 generatie. Toen ik hem verkocht bij 220.000 km, was het tijd om de koppeling te vervangen. Goed onderhouden, denk ik dat dit een auto is die makkelijk meer dan 300.000 km kan rijden.

Het is een zeer goede tourer, maar je moet niet bang zijn voor het brandstofverbruik, dat een beetje grillig kan zijn, maar het plezier achter het stuur maakt dat ruimschoots goed.

Ik heb deze 159 pas sinds een paar dagen en ik ben er nog een beetje over in tweestrijd. Aan de ene kant vind ik de auto prachtig. In de TI-uitvoering met de 19-inch velgen en de sportstoelen heeft hij echt een uitstraling die je niet terugvindt bij de Duitse stationwagens uit diezelfde periode.

Maar het is niet allemaal rozengeur en maneschijn. De 1750 TBi-motor loopt goed, de 200 ch zijn er zeker en de acceleratie is erg prettig, maar ik had iets meer "Alfa"-karakter van de motor verwacht. Hij trekt goed op, maar het ontbreekt een beetje aan emotie.

Nog iets wat me een beetje teleurstelt: de TI-vering is vrij stug. De auto ligt heel goed op de weg, maar in het dagelijks gebruik is dat niet altijd even comfortabel. Ook de versnellingspook is niet erg nauwkeurig.
Het interieur is daarentegen een aangename verrassing. Met meer dan 150.000 km op de teller is er vrijwel geen storend geluid en zijn de TI-stoelen fantastisch. Er ging ook een motorwaarschuwingslampje branden nadat ik het toerental had opgevoerd, wat me een beetje zorgen baarde, hoewel het probleem inmiddels verdwenen lijkt te zijn.

Al met al heb ik geen spijt van mijn aankoop. Hij heeft weliswaar een paar minpuntjes, maar hij heeft ook iets wat je niet overal tegenkomt. En eerlijk gezegd draai ik me op een parkeerplaats nog steeds om als ik hem parkeer.