De Alfa Romeo Giulia is 10 jaar oud... «voor dezelfde prijs is hij beter dan de BMW 3-serie»

Tien jaar. In de moderne auto-industrie is dat bijna een eeuwigheid. En toch is de’Alfa Romeo Giulia is er nog steeds, trouw aan zijn vorm, ook al hebben zijn rivalen een reeks upgrades, hybridisaties en technologische revoluties ondergaan.

De in 2016 gelanceerde Italiaanse sedan had naar hedendaagse maatstaven allang verdwenen moeten zijn. Maar tussen een restyling in 2023, discrete updates en vooral een verandering van strategie bij Alfa Romeo, Hij zal zijn carrière voortzetten tot het einde van het decennium, voordat er rond 2028 een nieuwe generatie wordt verwacht.

Op papier lijkt alles tegen te werken. De verkoop is nooit echt van de grond gekomen, tot op het punt dat hij nog steeds de knagende reputatie heeft van «de mooiste auto die niemand koopt». En toch heeft het nooit echt zin gehad om een Alfa alleen op volume te beoordelen.

Een filosofie die tegen de stroom ingaat

Wat zelfs nu nog opvalt, is de mate waarin de Giulia weigert de trend te volgen. Waar rivalen als de BMW 3 Serie, Audi A5 en Mercedes C-Klasse de schermen, hybride systemen en rijhulpsystemen opstapelen, blijft de Italiaan trouw aan een bijna ouderwetse aanpak.

Volgens journalist Sam Phillips van het tijdschrift Autocar is dat juist zijn kracht. Bij de Giulia staan eenvoud, ergonomie en vooral betrokkenheid van de bestuurder centraal. Fysieke knoppen, een duidelijke interface en een directe grip: hier rijd je voordat je configureert.

Natuurlijk is er ook een nadeel. Vergeleken met een hypermoderne 3 Serie ziet het interieur er gedateerd uit, is het infotainmentsysteem verouderd en lijkt het gebrek aan hybridisering misschien anachronistisch. Maar deze «zwakte» wordt bijna een kwaliteit in een wereld waar technologie alles overspoelt.

Rijplezier als belangrijkste argument

Want de echte kracht van de Giulia wordt niet gemeten in pixels of elektronische hulpmiddelen. Hij is voelbaar achter het stuur. In zijn 280 pk sterke 2.0 turboversie maakt de Italiaanse sedan nog steeds indruk met zijn balans. Met zijn snelle besturing, precieze chassis en intacte gevoel blijft hij een van de maatstaven voor rijplezier. Een indruk die wordt bevestigd door verschillende technische analyses, Het Giorgio-platform is vanaf het begin ontworpen voor achterwielaandrijving, met een bijna ideale gewichtsverdeling.

De Duitsers spelen een ander spel. Zwaarder, meer gefilterd, veelzijdiger ook. Maar zelden zo innemend. De Giulia daarentegen omarmt zijn benadering volledig: minder compromissen, meer emotie.

Hetzelfde geldt voor Jeremy Clarkson, die zeer kritisch is geworden over de moderne auto. Ondanks zijn bedenkingen over ADAS en het comfort van recente versies, hij erkent dat de Giulia iets behoudt dat velen zijn kwijtgeraakt Een directe verbinding met de weg.

«Voor dezelfde prijs is het beter»

De Giulia slaat het hardst toe als het gaat om waar voor je geld. Volgens Sam Phillips doet hij het voor hetzelfde budget op één belangrijk punt direct beter dan de BMW 3 Serie: prestaties. Met bijna 280 pk biedt hij bijna 100 pk meer dan een gelijkwaardige versie van de Duitse sedan. Voor een vergelijkbaar prestatieniveau hoef je niet verder te kijken dan een M340i, die ongeveer €20.000 meer kost. De 330e plug-in hybride is zeker krachtig, maar heeft een aanzienlijk overgewicht, wat het gevoel van de auto beïnvloedt. De conclusie is dus simpel: meer vermogen, minder gewicht en een directere rijervaring. In dit opzicht is de Italiaan nog steeds duidelijk in het voordeel.

Een auto uit een ander tijdperk... en dat is precies het probleem (of de oplossing)

In de loop der tijd is de status van de Giulia veranderd. Wat ooit werd gezien als een technologische achterstand is nu een vorm van verzet geworden. In een autowereld die wordt gedomineerd door touchscreens, opdringerige hulpmiddelen en complexe aandrijflijnen, belichaamt de Giulia een eenvoudigere, bijna nostalgische visie. Een auto ontworpen voor mensen die graag rijden, niet voor mensen die geholpen willen worden.

Dat is de conclusie van Sam Phillips: wie rijplezier boven alles stelt, moet zich haasten en er een kopen nu het nog kan. Want nu de volgende generatie wordt aangekondigd als geëlektrificeerd, zou die filosofie wel eens kunnen verdwijnen. En dat is misschien wel wat de Alfa Romeo Giulia zo uniek maakt: een onvolmaakte auto, soms verouderd, maar altijd in staat om ons eraan te herinneren waarom we van autorijden houden.