De vakbonden waarschuwen: «Ofwel komen de Chinezen, ofwel zal Stellantis fabrieken moeten sluiten»

Terwijl Antonio Filosa zijn visie voor de wereld uiteenzette, probeert Stellantis in Italië geruststelling te bieden. Het concern heeft een investeringsplan van 5 miljard euro voor het schiereiland bevestigd en belooft dat er geen fabrieken zullen worden gesloten en dat elke vestiging een specifieke rol zal blijven vervullen. Maar bij de vakbonden slaat deze boodschap steeds minder aan. In Turijn zijn de werknemersvertegenwoordigers van mening dat de aankondigingen nog steeds geen antwoord geven op de cruciale vraag: hoe kunnen de Italiaanse fabrieken worden gevuld terwijl de autoproductie blijft instorten?

Een plan van 5 miljard euro dat niet overtuigt

Tijdens een bijeenkomst met de vakbonden heeft Emanuele Cappellano, directeur van Stellantis Europe, de betrokkenheid van de groep bij Italië nogmaals bevestigd. Volgens hem zal 40 % van de wereldwijde investeringen van Stellantis naar de Europese regio gaan, met een doelstelling om de omzet tegen 2030 met 15 % te laten groeien. Voor Italië betekent dit onder meer een investering van 5 miljard euro in innovatie.

De directeur herhaalde ook dat geen enkele Italiaanse vestiging met sluiting wordt bedreigd. Pomigliano blijft een centrum voor betaalbare elektrische auto’s, Atessa voor bedrijfsvoertuigen, terwijl Mirafiori een centrum voor industriële innovatie moet worden rond de Fiat 500, accu’s en de circulaire economie. Op papier is de boodschap geruststellend: Stellantis keert Italië niet de rug toe. Toch verwijten de vakbonden de autofabrikant dat hij meer over innovatie spreekt dan over de autoproductie.

Mirafiori staat in het middelpunt van de bezorgdheid

In Turijn zijn de spanningen het grootst. Mirafiori, de historische bakermat van Fiat, maakt al enkele jaren een moeilijke periode door. De komst van de hybride Fiat 500 moet weliswaar zorgen voor een stijging van de productievolumes en Stellantis kondigt aan dat er tegen 2027 een nieuw centrum voor accu's wordt geopend. Maar voor de vakbonden is dat nog steeds onvoldoende.

Luigi Paone, hoofd van de UILM in Turijn, is van mening dat de fabriek nieuwe modellen nodig heeft om weer een bevredigend productieniveau te bereiken. Volgens hem zal de 500 Hybrid alleen niet volstaan om de productielijnen volledig te benutten, noch om de vele toeleveranciers die afhankelijk zijn van Mirafiori weer op adem te laten komen. De FIM-CISL sluit zich hierbij aan en is van mening dat de bevestiging van de reeds bekende projecten geen garantie biedt voor een stabiele toekomst van de vestiging. De vakbondsvertegenwoordigers verwachten nu een echt industrieel plan dat de trend kan omkeren.

«Het Filosa-effect is al voorbij»

De scherpste kritiek komt echter van de CGIL. De regionale secretaris, Giorgio Airaudo, nam geen blad voor de mond. Volgens hem is «de tijd van de beloften voorbij» en spreken de cijfers voor zich. Voor de vakbondsman is het produceren van minder dan 300.000 auto’s per jaar in vier Italiaanse fabrieken op de lange termijn simpelweg niet haalbaar.

«Ofwel komen de Chinezen, ofwel zal Stellantis fabrieken moeten sluiten», verklaarde hij. Deze zin vat op zich al het debat samen dat momenteel de Italiaanse auto-industrie in beroering brengt. Al enkele maanden spreekt de Italiaanse regering regelmatig over de mogelijkheid om een tweede autofabrikant naar het land te halen om de afhankelijkheid van Stellantis te verminderen. Er zijn verschillende Chinese concerns genoemd, maar tot nu toe is er nog geen concreet project uit de bus gekomen.

Giorgio Airaudo is zelfs van mening dat Italië achterop is geraakt ten opzichte van Spanje, dat erin geslaagd is meer industriële investeringen aan te trekken. Hij noemt met name het voorbeeld van Leapmotor, het Chinese merk dat samenwerkt met Stellantis, waarvan de voor Europa bestemde voertuigen in Spanje worden geproduceerd en niet in Italië.

De cijfers

Deze uitspraken krijgen een bijzondere betekenis wanneer men ze in verband brengt met de productieaantallen die aan het begin van het jaar zijn gepubliceerd. In 2025 heeft Stellantis in Italië slechts 213 706 auto’s geassembleerd, een historisch laag niveau. We moeten teruggaan naar 1955 waardoor de autoproductie in het land zou dalen.

Mirafiori is weliswaar de enige vestiging die vorig jaar een stijging heeft laten zien dankzij de opschaling van de productie van de Fiat 500 Hybrid. Maar zelfs met de ambitieuze doelstelling van 100.000 eenheden per jaar zou de fabriek nog ver verwijderd blijven van de drempel van 200.000 voertuigen die sommige vakbonden als noodzakelijk beschouwen om het voortbestaan ervan te waarborgen. Voor de CGIL is het probleem eenvoudig: Stellantis kondigt wereldwijd 60 nieuwe modellen aan tegen 2030, maar geen enkel model lijkt op dit moment in staat om de situatie in Mirafiori radicaal te veranderen.