Riccardo Errani en de Lancia Delta, dat is een oud verhaal, want deze rallycoureur, die in 1982 zijn debuut maakte in een Autobianchi A112 Abarth, reed al vanaf 1986 races in een Lancia Delta HF Turbo! Veertig jaar later rijdt de Italiaan nog steeds in historische rally’s met de legendarische Delta, en nam hij in 2025 deel aan de Targa Florio Historische Rally in een HF Integrale 16V!
Toegegeven, in de loop van vier decennia heeft de coureur ook in een Ford Escort, een Škoda Octavia, een Subaru Impreza of zelfs een Ford Mustang gereden, maar de Italiaanse auto blijft de favoriet van de oprichter van het Errani-team, dat gevestigd is in Faenza (de stad van Minardi!) in Emilia-Romagna.
Een eerste ERR20-heuvelklimrace
In 2006 viert hij het 20-jarig jubileum van zijn samenwerking met Lancia, dat in 1986 van start ging met een gedurfd persoonlijk project: de ERRE20! «ERRE» staat voor de Italiaanse uitspraak van de letter R (Riccardo/Racing/Errani) en «20» voor dit jubileum en voor de geplande gelimiteerde serie van twintig auto’s.
De eerste ERRE20 was niet de oranje Safari waar we het vandaag over hebben. Het project begon met een “Delta Proto” voor heuvelklimwedstrijden, met een zeer spectaculair uiterlijk, die zowel esthetisch als mechanisch grondig was herzien. Hij was uitgerust met een motor van meer dan 500 ch. Het doel was zowel sportief als promotioneel: de Delta weer in de schijnwerpers zetten, terwijl Lancia al lang uit de racerij was gestapt. Het project kende onmiddellijk veel media-aandacht en groeide al snel uit tot een heuse familie van ERRE20-voertuigen. Het idee van Errani was nogal ongebruikelijk: het legendarische silhouet van de Delta gebruiken als basis om met verschillende concepten te experimenteren.
De Delta in alle soorten en maten
Een rallyversie, een driftversie met achterwielaandrijving, een versie voor heuvelklimmen en slalom, een voor de openbare weg goedgekeurde versie, een extreme versie met meer dan 500 ch, een cabriolet, een limousine, een aangepaste versie voor mensen met een handicap en ten slotte de beroemde Safari met verhoogd onderstel. Sommige versies werden aangekondigd met een vermogen tussen 300 en 580 ch, afhankelijk van het gebruiksdoel.
Volgens de officiële verklaringen ging het om een serie van 20 auto’s, waarvan ongeveer 5 raceversies en ongeveer 15 voor de openbare weg goedgekeurde versies. Sommige varianten zijn nooit verder gekomen dan het stadium van verworpen ideeën en het is vandaag de dag moeilijk te achterhalen hoeveel er daadwerkelijk zijn gebouwd. De archieven zijn onvolledig en verschillende exemplaren lijken in de loop van hun bestaan meerdere keren te zijn aangepast. Eén ding is zeker: het ontwerp is controversieel!
De Safari: het hoogtepunt van het concept
In dezelfde stijl als de restomod Amos Safarista, die enkele jaren later op de markt kwam, gaat de Delta Safari uit van het idee van een Delta die zou hebben deelgenomen aan een hypothetische Parijs-Dakar of een moderne Safari Rally, een beetje zoals de 205 T16 die na het einde van Groep B werd ingezet in de Raid: sterk verhoogde ophanging, terreinbanden en enorme veerweg, verbrede carrosserie, imposante achtervleugel en een motor die volgens sommige bronnen zo’n 500 ch zou leveren. Deze motor is een 3-liter met 500 ch en een koppel van 545 Nm bij 3000 tr/min. De auto is begrensd op 200 km/h, maar accelereert in 5,6 seconden van 0 naar 100 km/h!
Het is natuurlijk het soort voertuig waarover veel wordt geschreven, zowel door liefhebbers van gedurfde ontwerpen als door degenen die het als heiligschennis bestempelen. Sommigen denken dat de Delta grondig is aangepast, terwijl anderen vermoeden dat er onder de Delta-carrosserie een buizenchassis of onderdelen van een echte terreinwagen zijn gebruikt. Er is op dit moment geen openbare technische documentatie beschikbaar om hierover definitief uitsluitsel te geven. In zekere zin is de ERRE20 minder een auto dan een ietwat gekke liefdesverklaring aan de Delta en aan de wereld van de Italiaanse rallysport.
Dutch 
French 
English 
Italian 
Spanish 
German 
Japanese