
Stellantis heeft zojuist de prestigieuze internationale Barsanti- en Matteucci-prijs ontvangen, die innovatie op het gebied van motoren beloont. Een onderscheiding die met name het erfgoed van de Italiaanse motoren van de groep in de schijnwerpers zet, van de beroemde FIRE-motoren tot de common-railtechnologieën. Maar achter deze erkenning gaat de huidige industriële realiteit een iets ander verhaal schuil.
Een prijs ter ere van het Italiaanse mechanische genie
Op 16 november 2026 maakte Stellantis bekend dat het de 25e editie van de internationale Barsanti- en Matteucci-prijs in ontvangst had genomen. Deze onderscheiding, die in Pietrasanta in Toscane in het leven is geroepen, is een eerbetoon aan Eugenio Barsanti en Felice Matteucci, twee Italiaanse pioniers die aan de basis stonden van de eerste onderzoeken naar de verbrandingsmotor.
Aldo Marangoni, vicevoorzitter verantwoordelijk voor motoren bij Stellantis, nam deze onderscheiding in ontvangst. Met veertig jaar ervaring in de auto-industrie blikte de topman terug op meerdere decennia van mechanische innovaties, waarbij hij bijzondere aandacht besteedde aan de in Italië ontwikkelde technologieën.

Van FIRE-motoren tot common-rail-injectiesystemen en de sportieve motoren van Abarth: de Italiaanse techniek heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan de geschiedenis van de groep. Deze technologieën hebben soms de Europese grenzen overschreden om andere markten te veroveren.
«We zijn trots op het ontvangen van de Barsanti- en Matteucci-prijs, die vindingrijkheid en innovatievermogen eert – waarden die diep verankerd zijn in onze geschiedenis. Onze industriële traditie leert ons dat de ware waarde van innovatie schuilt in het vermogen om deze om te zetten in concrete oplossingen, te industrialiseren en toegankelijk te maken voor miljoenen mensen. Dat is wat we al generaties lang doen op het gebied van motoren en mobiliteit, en het is dezelfde filosofie die we vandaag de dag toepassen op nieuwe technologieën: technologische complexiteit omzetten in gebruiksvriendelijke innovaties die het leven van onze klanten concreet kunnen verbeteren.»
Aldo Marangoni, vicevoorzitter van de divisie Motoren van Stellantis
Italiaanse motoren die geschiedenis hebben geschreven
De FIRE-motor, die in 1985 op de markt werd gebracht, (Volledig geïntegreerde gerobotiseerde motor) staat symbool voor dit industriële succes. Deze eenvoudige, compacte en zuinige motor heeft miljoenen Fiat- en Lancia-modellen aangedreven, waarna hij de basis vormde voor een nieuwe generatie motoren.

Zijn nalatenschap komt met name tot uiting in de FireFly-motoren, ook bekend onder de naam GSE (Global Small Engine). Een reeks motoren die tijdens het Fiat Chrysler-tijdperk is ontwikkeld, maar waarvan de productie tegenwoordig voornamelijk in Brazilië plaatsvindt.

Stellantis noemde ook de Braziliaanse FlexFuel-motoren, de sportmodellen van Abarth en de recente Hurricane 4, waarmee de diversiteit van de technische ontwikkelingen binnen de groep werd geïllustreerd.

Een erkenning die in schril contrast staat met de realiteit in de industrie
Hoewel Stellantis vandaag zijn Italiaanse automobielerfgoed viert, is de situatie in zijn Europese fabrieken minder rooskleurig. De EB2- en EP6-motoren, afkomstig uit het PSA-erfgoed, nemen nu een belangrijke plaats in binnen het motorenaanbod van de groep voor Europa. Hun productie steunt met name op Hongarije, Polen en, meer recentelijk, op Marokko.

Tegelijkertijd draaien de Italiaanse activiteiten rond de GSE- en GME-motorfamilies op halve kracht. Een schril contrast met de tijd dat Italië een van de belangrijkste ontwikkelings- en productiecentra voor motoren van de Fiat-groep was. Aan de andere kant van de Atlantische Oceaan volgt Stellantis eveneens een andere strategie, met onder meer in Mexico geproduceerde GME-zescilinders, GME-viercilinders en V6- en V8-motoren voor de Amerikaanse markt.
Italiaanse innovatie wordt geprezen, maar hoe ziet de toekomst van de productie eruit?
Met deze onderscheiding benadrukt Stellantis zijn vermogen om technische innovaties om te zetten in oplossingen die voor een zo breed mogelijk publiek toegankelijk zijn. De autofabrikant zet zijn verbrandingsmotoren, hybride en elektrische systemen, evenals zijn REV-technologie voor grote Noord-Amerikaanse SUV’s en pick-ups in de schijnwerpers.
Maar deze prijs roept ook een vraag op: Welke rol is Stellantis van plan de Italiaanse automobielindustrie de komende jaren nog te laten spelen? Want hoewel de Italiaanse techniek ongetwijfeld haar stempel heeft gedrukt op de autogeschiedenis van de groep, lijkt de industriële toekomst ervan vandaag de dag veel minder zeker. Een paradoxale situatie voor een autofabrikant die juist onlangs voor dit erfgoed is bekroond.
Hoe is het mogelijk dat de slechtste motor uit de geschiedenis (Peugeot) nog steeds te koop is, terwijl de Firefly-motoren uit de handel worden genomen?
Misschien in de sector waar winst voorop staat, aangezien de Firefly-motor duurder is om te produceren…
Uiteindelijk maakt het ons helemaal niets uit of het om auto’s of iets anders gaat 😱
Ja, inderdaad… Het Europese kapitalisme is verouderd en idioot.
De PSA-voorstanders (die het nog steeds durven te zeggen, wat een lef) zijn verheugd dat de PureDaube overal in de huidige productie te zien is, en weigeren in te zien dat ze de tak afzagen waarop ze zelf zitten.
De productie kost niet meer, aangezien hij in Brazilië wordt geproduceerd en ook wordt gebruikt in de Citroëns en Peugeots die daar worden gebouwd. .
Nou, dat is een heel goede vraag,
Hoe ziet de toekomst eruit voor de Firefly-motoren die in Europa de onbetrouwbare 1,2 l Puretech zouden hebben vervangen?.
Nooit meer een Stellantis-motor. Ik ben Fransman. Maar na de 1,2 PureTech ben ik klaar met Peugeot en Citroën. Ik heb twee Renaults en daar ben ik tevreden mee.
Technisch gezien bestaat er geen «Stellantis»-motor: het is óf een PSA-motor óf een FCA-motor.
Je zou kunnen zeggen dat de eb2 gen3 de meest ‘Stellantis’-achtige van allemaal is, omdat bij het verbeteren van de betrouwbaarheid gebruik is gemaakt van de expertise van iedereen.
De 1,2-liter Purtech-motor is een uitvinding van PSA, en dus van Franse makelij, die helaas de voorkeur kreeg boven de Fire-motor van de Fiat-groep.
Ik rijd al jaren met Italiaanse motoren zoals de Multijet 1.6, Fire 1.2 en Multijet 2.4. Ik heb er nooit problemen mee gehad; deze motoren hebben allemaal de 300.000 km overschreden, en de 2.4 zelfs meer dan 400.000 km. Ze verbruiken heel weinig, maar de dieselmotoren maken wel wat lawaai; dat is het enige minpunt. De PureTech daarentegen, die zogenaamd de beste motor is, is een regelrechte ramp, zoals iedereen heeft kunnen constateren.
De Puretech-motor is de molensteen om de nek van de Stellantis-groep, veroorzaakt door de inconsequente leidinggevenden.
Bedankt, meneer Tavares. Klanten voor idioten houden, dat is het resultaat: een groot industrieel. Frankrijk heeft een Mozart van de financiële wereld, en het resultaat is ook duidelijk te zien.
De 1,2-liter Purtech-motor is een uitvinding van PSA, en dus van Franse makelij, die helaas de voorkeur kreeg boven de Fire-motor van de Fiat-groep.
De productie kost niet meer, aangezien hij in Brazilië wordt geproduceerd en ook wordt gebruikt in de Citroëns en Peugeots die daar worden gebouwd. .
Ja, ik ook. Ik ben Citroën en Peugeot beu; ik heb alleen maar motorproblemen met mijn benzine- en… dieselauto’s.
Ik ben niet erg onder de indruk van Italiaanse motoren en auto’s, op een enkele uitzondering na. Vaak zijn ze te licht van constructie en bevatten ze te veel «goedkope» onderdelen, zoals startmotoren, waterpompen of koelsystemen en dynamo’s. Dit leidde meestal tot kwetsbare en onderhoudsgevoelige eindproducten. Kortom, met onbetrouwbare eindproducten als gevolg.
Ik spreek uit ervaring na 5 verschillende Fiat-modellen!
Welkom in 2026!
Daarna moet je er vanuit industrieel oogpunt alles van weten, en vaak gaat het dan veel minder om «marketing«. Een fabriek is duur. De Braziliaanse GSE wordt geproduceerd in een FCA-fabriek die daarvoor is ontworpen. Daardoor is hij goedkoop.
De nieuwe fabrieken voor de Marokkaanse en Hongaarse EB zijn gedeeltelijk gesubsidieerd. Dat, en het feit dat de EB zuiniger is, zorgen ervoor dat deze versie in Europa wordt verkocht. De klant trekt zich daar al lang niets meer van aan 😳
FIAT Panda op aardgas, bouwjaar 2008 … meer dan 400.000 km op de teller… wat wil je nog meer?
Franse auto’s zijn altijd van lage kwaliteit geweest en dat is een feit. Dit blijkt wel uit het feit dat ze, met uitzondering van Bugatti, nooit merken uit een hoger segment hebben gehad. Vóór de uitverkoop had Italië Lancia, Maserati en Ferrari. Italiaanse motoren zijn altijd toonaangevend geweest in de wereld van de techniek
Bij alle activiteiten en reclamecampagnes van Stellantis lijkt de klantenservice een beetje in het gedrang te komen.
Ik wacht nu al driekwart jaar op de vergoeding van de reparatiekosten in het kader van een garantieclaim voor onze Citroën Berlingo
Het Franse Stellantis-concern is »gefuseerd» met het FCA-concern. De Franse leidinggevenden wilden alles wat niet Frans was de nek omdraaien, met het argument dat het »rot» was. Toch doen de Italiaanse merken het, wat betreft het percentage voertuigen ouder dan 10 jaar, beter dan wie dan ook…
Ik heb een 208 hybride. Ik heb een probleem met het starten. Soms start hij wel, soms niet. De Peugeot-garage weet niet wat er aan de hand is, en u?
Ik vraag me af waarom de Ram 1500 V6-diesel niet de lof heeft gekregen die hij verdient!