Stellantis maakt een einde aan telewerken: "Het is tijd om terug te gaan naar kantoor".

Het is een klein zinnetje dat veel zegt over de verandering van tijdperk bij Stellantis Het is tijd om terug te gaan naar kantoor". Na het pionieren met telewerken in de auto-industrie halverwege de jaren 2010, is de Frans-Italiaans-Amerikaanse groep geleidelijk de bladzijde aan het omslaan van het 'slim werken' uit het Covid-tijdperk. De beweging kreeg voor het eerst vorm in de Verenigde Staten. Begin 2025 werden ongeveer 8.650 werknemers (voornamelijk managers) gevraagd om minstens drie dagen per week terug te keren naar kantoor. Er werd een beginfase van twee dagen aanwezigheid geïntroduceerd, waarna de regels geleidelijk werden aangescherpt. Begin 2026 was de koers nog duidelijker: Amerikaanse werknemers moesten nu vijf dagen per week terug naar kantoor, waarbij telewerken eerder uitzondering dan regel werd.

In haar interne communicatie benadrukt de Groep de noodzaak om de cohesie, het teamwerk en de praktische betrokkenheid rond voertuigen en technologieën te versterken. Volgens het management is directe samenwerking een "concurrentievoordeel" geworden in een context waarin groei snelle besluitvorming en meer innovatie vereist.

John Elkann zet de toon

Ook in Europa is de boodschap overgekomen. In 2025 zette John Elkann de toon in een videoboodschap aan de werknemers: "Het is tijd om weer samen te werken". Deze symbolische verklaring markeerde het einde van een tijdperk dat werd geassocieerd met het voorzitterschap van Carlos Tavares, waarin telewerken de organisatie van kantoren ingrijpend had veranderd.

In Turijn bereiden de 6000 kantoormedewerkers van Mirafiori zich voor op een geleidelijke terugkeer naar vijf dagen per week werken in 2027. In 2026 zouden er nog maximaal twee dagen per week op afstand mogen worden gewerkt, voordat er weer volledig face-to-face wordt gewerkt. De toon blijft gematigd: het management heeft het over een "niet-traumatische" overgang en verzekert ons dat individuele gevallen die verband houden met gezondheidsproblemen per geval kunnen worden bestudeerd. Maar de koers is uitgezet: het hybride model dat sinds de pandemie bestaat, behoort tot het verleden.

Tussen industriële uitvoering en sociale spanningen

Deze koerswijziging is niet zonder tandengeknars gegaan. Jarenlang hadden sommige werknemers hun privéleven ingericht rond telewerken. Sommigen zijn ver van hun oorspronkelijke locatie verhuisd, terwijl anderen deze flexibiliteit als vanzelfsprekend beschouwden. De vakbonden leggen ook de nadruk op de zeer reële beperkingen: kantoren die zijn verkleind om een aanwezigheid van slechts 30 % van de tijd mogelijk te maken, parkeerplaatsen en cateringdiensten die zijn afgestemd op een kleiner personeelsbestand.

Bij Mirafiori roept de kwestie van beschikbare ruimte al vragen op. Zal het nodig zijn om ploegendiensten te organiseren als alle werknemers op hetzelfde moment terugkeren? Vertegenwoordigers van de vakbonden vrezen een verlies aan aantrekkelijkheid, vooral voor jong talent, voor wie flexibiliteit nu een van de criteria is bij het kiezen van een werkgever.

Voor Stellantis gaat de uitdaging echter verder dan alleen het organiseren van werk. De Groep moet zijn tempo opvoeren op het gebied van elektrificatie, software aan boord en wereldwijde concurrentie. Het management is ervan overtuigd dat fysieke nabijheid efficiëntie en collectieve creativiteit bevordert. De terugkeer naar kantoor wordt gepresenteerd als een strategisch instrument, net als een nieuw productplan of een technisch platform.

Het valt nog te bezien of deze beslissing de interne dynamiek van de Groep echt zal versterken, of dat het blijvende spanningen zal aanwakkeren in een context die al wordt gekenmerkt door grote industriële aanpassingen. Eén ding is zeker: bij Stellantis loopt het tijdperk van massaal telewerken ten einde en zullen de open ruimtes geleidelijk terugkeren naar de drukte van vóór 2020.