Stellantis: CEO waarschuwt Europa "het wordt erg moeilijk om investeringen te overwegen".

Na de aankondiging van een reeks enorme investeringen in de Verenigde Staten en daarna in Zuid-Amerika, Stellantis pakt Europa opnieuw hard aan. Dit keer is het niet langer slechts een oppervlakkige analyse of een diplomatieke boodschap: de CEO van de groep, Antonio Filosa, waarschuwt openlijk dat het oude continent van de prioriteitenradar van de autogigant aan het verdwijnen is. De reden is een klimaatbeleid dat wordt gezien als verwarrend, duur en vooral niet in staat om opnieuw groei te creëren.

In een interview met de zeer serieuze Financial Times neemt de Italiaans-Amerikaanse leider geen blad voor de mond. Ondanks de aangekondigde versoepeling van het verbod op verbrandingsmotoren in 2035, is Stellantis van mening dat Brussel niet voor het nodige kader heeft gezorgd om de Europese auto-industrie nieuw leven in te blazen. Erger nog: zonder groei wordt meer investeren volgens hem bijna onrealistisch.

Een voorwaardelijke belofte die niet werd nagekomen

Afgelopen november zinspeelde Antonio Filosa echter op een positief scenario. Als de Europese Unie haar klimaattraject echt zou versoepelen, was Stellantis bereid haar investeringen op het continent te verhogen. De aankondiging uit Brussel half december had dus een keerpunt moeten zijn. Maar bij het lezen van de uiteindelijke maatregelen is het oordeel duidelijk. "Dit pakket maatregelen doet het werk niet", zegt de CEO. Volgens hem heeft Europa geen "duidelijke routekaart voor groei" gepresenteerd, wat een essentiële voorwaarde is voor het veiligstellen van grote industriële investeringen op de lange termijn.

De verschuiving van een emissiedoelstelling van nul naar een reductie van 90 % in 2035 wordt gezien als een politiek signaal, maar grotendeels onvoldoende in industriële termen. De vele bijbehorende voorwaarden, compensatie via duurzame brandstoffen of koolstofarm staal, introduceren een complexiteit en kosten die Stellantis onverenigbaar acht met de auto voor de massamarkt.

"Zonder groei wordt het heel moeilijk om te investeren".

De kern van Filosa's boodschap kan in één zin worden samengevat: zonder groei wordt het heel moeilijk om te overwegen meer te investeren in Europa. En zonder extra investeringen wordt het onmogelijk om een solide toeleveringsketen uit te bouwen die in staat is om de werkgelegenheid, het concurrentievermogen en zelfs de industriële soevereiniteit van het continent te beschermen. Deze redenering ligt aan de basis van de recente keuzes van de Groep. Over slechts enkele weken, Stellantis kondigde meer dan $13 miljard aan in de Verenigde Staten, gevolgd door bijna €6 miljard in Brazilië.. Dit zijn twee regio's waar de vraag dynamisch is, de regels duidelijker en het rendement op investeringen voorspelbaarder. Omgekeerd wordt Europa steeds meer gezien als een markt onder druk, waar de energietransitie minder snel verloopt dan verwacht.

Nutsbedrijven, kosten en klanten: het breekpunt

Antonio Filosa legt in het bijzonder de nadruk op een punt dat vaak wordt verwaarloosd in het publieke debat: bedrijfsvoertuigen. Volgens hem bieden Europese maatregelen niet voldoende onmiddellijke steun voor de elektrificatie ervan, hoewel deze modellen essentieel zijn voor de reële economie. Een ander belangrijk punt van kritiek is het risico van een kostenspiraal. De beoogde koolstofcompensatiemechanismen zouden wel eens buiten het bereik kunnen liggen van de grote fabrikanten, die de meerderheid van de Europese huishoudens van apparatuur voorzien. Op lange termijn vreest Stellantis een overgang die sommige consumenten zou uitsluiten door het gebrek aan echt toegankelijke voertuigen. Achter de milieukwestie gaat dus een grote sociale en industriële uitdaging schuil: het behoud van een massamarkt voor auto's, zonder deze te veranderen in een nicheproduct dat voorbehouden is aan de meest welgestelden.

Europa uit de pas met de rest van de wereld

Het contrast met andere delen van de wereld is opvallend. In de Verenigde Staten heeft het klimaatveranderingsbeleid van de regering Trump zeker geleid tot verliezen in elektrische voertuigen, maar het heeft ook de investeringen in hybriden en verbrandingsmotoren gestimuleerd. Stellantis heeft dit begrepen en heeft van Noord-Amerika een strategische pijler gemaakt. In Zuid-Amerika zet de Groep in op groei, technologische flexibiliteit en lokale hybride oplossingen, zoals in Brazilië. Ook hier is de aanpak pragmatisch: investeren waar de markt bestaat en waar de spelregels stabiel zijn. Tegenover deze situatie geeft Europa de indruk van een aarzelend continent, verscheurd tussen zijn ambities voor het klimaat en de realiteit van de industrie, zonder erin te slagen de twee met elkaar te verzoenen.

Hoewel sommige fabrikanten, zoals Renault, de Europese herziening verwelkomen, zijn de standpunten van Stellantis in lijn met die van een groeiend deel van de industrie. Duitsland heeft het via zijn machtige autolobby zelfs over "rampzalige" maatregelen. De boodschap van Antonio Filosa is dus duidelijk: Europa is niet ten dode opgeschreven, maar speelt wel tegen de klok. Zonder snelle aanpassingen, zonder industriële zichtbaarheid en zonder echte steun voor groei, dreigt het continent een secundaire markt te worden voor de grote concerns in de wereld.