Lancia Aurelia PF200 Spider: geïnspireerd op straalvliegtuigen

Als het gaat om Lancia De Aurelia PF200 Spider is meer dan zomaar een Italiaanse cabriolet uit de jaren 1950. We hebben het over een rollend manifest, een radicaal designobject geboren in een tijd waarin auto's al droomden van de luchtvaart, supersonische snelheid en een toekomst die nog moest worden uitgevonden.

Lancia herdefinieert grand touring

In 1950 veroorzaakte de Lancia Aurelia een sensatie op de autosalon van Turijn. Zijn naam deed denken aan de Via Aurelia, een van de grote wegen van het oude Rome, en het model gaf een nieuwe visie op Italiaanse grand touring: verfijnd, technisch en gedurfd. Maar twee jaar later, nog steeds in Turijn, besloot carrosseriebouwer Pininfarina veel verder te gaan. Op basis van de zeer zeldzame Aurelia B52, een chassis dat in minder dan honderd exemplaren werd geproduceerd en exclusief was gereserveerd voor speciale carrosserieën, presenteerde Pininfarina een onbekend object: de Aurelia PF200 Spider. Meer dan een auto, is het een verklaring van stilistische vrijheid.

De 'luchtvaart'-trend op vier wielen

Het begin van de jaren 1950 werd gekenmerkt door de opkomst van de straalvliegtuigen. Deze fascinatie drong op elk gebied door en auto's vormden daarop geen uitzondering. Het ontwerp van de PF200 Spider is een van de meest radicale voorbeelden. Zijn prominente neus, perfect rond op het prototype, doet direct denken aan de luchtinlaat van een Noord-Amerikaanse F-86 Sabre jager. De voorruit heeft een steile helling, de vleugels hebben een zeer vloeiende 'ponton'-stijl en de carrosserielijn loopt perfect door tot aan de taps toelopende achtersteven. Aan de achterkant komen zes afzonderlijke uitlaatpijpen boven de bumper uit, als spuitmonden die klaar staan om vlammen te spuwen. Niets is onopvallend, niets is conventioneel. De PF200 is er nooit op uit geweest om het iedereen naar de zin te maken. Hij wilde zijn stempel drukken.

Eerst een prototype

Onder dit spectaculaire koetswerk schuilt echter een serieuze aandrijflijn. De 1.991 cc Lancia V6, gevoed door twee Weber carburateurs, leverde ongeveer 90 pk. In combinatie met een handgeschakelde vierversnellingsbak en een transaxle transmissie was de architectuur van de auto modern voor zijn tijd, met vierwielonafhankelijke ophanging en hydraulische trommelremmen. Maar de PF200 was nooit bedoeld als productiesportwagen. Het was een laboratorium, een technologische en esthetische showcase, eerder bedoeld voor shows en concours d'élégance dan voor de openbare weg.

Tussen 1952 en 1956 produceerde Pininfarina een handvol PF200's: drie Spiders en tussen de drie en vier Coupes, allemaal verschillend. Het Turijnse prototype was de enige met een perfect ronde neus. Latere versies gebruikten een meer elliptische voorkant, soms zonder chromen afwerking, en veel details veranderden van model tot model. Aangezien het grootste deel van de archieven verloren is gegaan in een brand bij Pininfarina, wordt nu aangenomen dat er minder dan acht PF200's zijn gebouwd en dat nauwelijks meer dan de helft het heeft overleefd.

Het B52-1052 chassis, de PF200 C

Het best gedocumenteerde exemplaar is ongetwijfeld chassis B52-1052, bekend als de PF200 C. Hij werd gepresenteerd op de Autosalon van Genève in 1953 en vervolgens in Turijn in hetzelfde jaar en viel op door zijn ovale neus, chromen strips achter de portieren en kleine bumpers onder de koplampen. Het was ook het enige model met een 'pf200 C'-badge op de voorkant, wat duidt op een sportievere interpretatie van het concept. De auto won een Grand Prix d'Honneur op het Stresa Concours d'Elegance in 1953, voordat hij werd geregistreerd in Milaan en geëxporteerd naar de Verenigde Staten in de jaren 1960. Daar bleef hij meer dan veertig jaar in handen van een liefhebber, voordat hij een uitzonderlijke restauratie onderging die bijna tien jaar in beslag nam.

De PF200 C werd gepresenteerd in de grootste Amerikaanse en Europese elegantiecompetities en verzamelde prijzen, met als hoogtepunt een klasseoverwinning op het prestigieuze Concorso d'Eleganza Villa d'Este in 2015. Zijn staat, geschiedenis en unieke karakter maken hem tot een rijdend museumstuk. Deze erkenning wordt ook weerspiegeld in de markt. In 2014 en opnieuw in 2017 werd de auto geveild door RM Sotheby's voor ongeveer 1,1 miljoen dollar en een paar jaar later voor bijna 1,25 miljoen dollar.

Tot op de dag van vandaag is de Lancia Aurelia PF200 Spider een van de meest gedurfde voorbeelden van de naoorlogse Italiaanse auto-industrie. Een auto geboren in een tijd waarin mensen durfden te dromen zonder grenzen, zelfs als dat betekende dat ze auto's moesten bouwen die klaar leken om op te stijgen.