We zagen deze Ferrari 250 GTO replica die 2 miljoen euro kostte... terwijl het origineel 50 waard was.

La Ferrari 250 GTO, geproduceerd in slechts 36 exemplaren tussen 1962 en 1964, blijft voor velen de archetypische pure en elegante sportwagen, en misschien wel de mooiste. Ferrari ooit geproduceerd. Maar met de huidige prijzen die variëren van 38 tot 70 miljoen dollar is het vrijwel onmogelijk om er een te bezitten, zelfs voor iemand met een solide financiële basis.

Een Belgisch project

AVD Revival is een Belgisch bedrijf dat twee jaar geleden werd opgericht en vlakbij het legendarische circuit van Spa-Francorchamps is gevestigd. Ze besloten een Ferrari 250 GTO na te bouwen. Aan het hoofd van het bedrijf staan twee bekende namen uit de regio Luik. Christian Jupsin, een van de gezichten van het DG Sport team, bekend in de rallysport maar ook voor het organiseren van evenementen zoals Spa Italia en Spa Asia, om er maar twee te noemen. De andere is «Arens Vehicle Design», gevestigd in Amblève, vandaar de «AVD» Revival.

Het idee was om een serie II 250 GTO uit 1964 na te bouwen voor een vriend. Gezien de kosten dachten we 10 exemplaren te produceren,« legt Christian Jupsin uit. Uiteindelijk zal deze 250 ”revival“ in twee versies worden geproduceerd, voor 10 klanten over de hele wereld. En geduld is vereist: de productie van elk model zal 2 jaar in beslag nemen.

Een Ferrari 330 donor om mee te beginnen

De basis van het werk is een Ferrari 330 De donorauto behield de V12, versnellingsbak en as, evenals een deel van het chassis, dat werd ingekort om het dezelfde wielbasis te geven als de originele 250 GTO. De klant kon de 4,0-liter motor van de 330, opgevoerd tot 400 pk, behouden, maar om de technische specificaties van de 250 GTO te respecteren, stelde AVD voor om de motor terug te brengen tot een 3,0-liter cilinderinhoud, met 300 pk, zoals op de vintage GTO die werd aangedreven door de fabelachtige Colombo V12.

Klanten kunnen ook kiezen uit twee versies: een wegversie met vierversnellingsbak of een competitieversie met vijfversnellingsbak en FIA-paspoort. De carrosserie is gemaakt van handgevormd aluminium. Elk paneel is met de hand bevestigd met 1.130 klinknagels!

De versie uit 1964

AVD besloot zich te baseren op de definitieve versie, de 1964 Series 2, waarvan het ontwerp enigszins afweek van het origineel uit 1962, dat was ontworpen door Bizzarrini en carrosseriebouwer Scaglietti: het werd herontworpen door Mauro Forghieri en was geïnspireerd op het ontwerp van de 250 LM, maar verloor aan sensualiteit wat het won aan stabiliteit en aërodynamische efficiëntie. Terwijl de achterkant nog steeds karakteristiek was, met zijn gespierde, gebogen achtervleugels doorboord door haaienkieuwen en de vier uitlaatpijpen die duidelijk uit de onderkant staken, verschilde de voorkant nogal van de eerste GTO's. De eivormige mond en de drie NACA-inlaten op de snuit waren niet aanwezig, zoals op de eerste modellen, terwijl de voorvleugels en koplampen meer gestroomlijnd en afgeplat waren.

De prijs hangt natuurlijk af van de staat van de donorauto. Waarschijnlijk kost hij ongeveer €1,9 miljoen. Een «redelijke» prijs, als je het vergelijkt met de echte 250 GTO.