
Sommige auto’s zijn bepalend voor een carrière. Andere begeleiden een heel leven. Voor Horacio Pagani is de Ferrari 275 GTB4 was nooit zomaar een auto: het is de droom die hem al sinds zijn jeugd in Argentinië bijblijft en die hij uiteindelijk pas na bijna zestig jaar wachten heeft kunnen verwezenlijken. De oprichter van Pagani, die tegenwoordig wordt gezien als een van de grootste supercarfabrikanten ter wereld, heeft zojuist het zeer persoonlijke verhaal verteld dat hem verbindt met deze Ferrari buitengewoon. Een verhaal dat al lang vóór de Zonda of de Huayra begint, in de Argentijnse pampa.
Een Ferrari gespot in een tijdschrift
In de jaren zestig groeide de jonge Horacio op in een gemeenschap van Italiaanse immigranten in de provincie Santa Fe. Op een dag ontdekte hij de cover van het automagazine Automundo. Daarop is een Ferrari 275 GTB te zien, gefotografeerd naast Enzo Ferrari. In die tijd was het tijdschrift bijna volledig in zwart-wit, maar deze foto is in kleur afgedrukt.
De impact is onmiddellijk. Deze lichtblauwe Ferrari wordt dan de auto van zijn dromen. Zelfs na zijn aankomst in Italië en de oprichting van zijn eigen merk verdwijnt die fascinatie nooit. Decennialang blijft Pagani terugdenken aan die auto die hij bewonderde toen hij noch geld had, noch uitzicht op het ooit bezitten ervan.
Niet zomaar een Ferrari 275 GTB4
In 2022 wordt de droom eindelijk werkelijkheid. Maar Horacio Pagani koopt geen gewone Ferrari 275 GTB4. Hij koopt chassis nr. 09021, het allereerste pre-serie-exemplaar dat in 1966 op de Autosalon van Parijs werd gepresenteerd. Deze auto maakt deel uit van de 280 geproduceerde Ferrari 275 GTB4's. Na de presentatie in Parijs werd hij in Frankrijk als demonstratieauto gebruikt, waarna hij verschillende prestigieuze eigenaren kende. Onder hen was de Franse coureur Jean-Pierre Beltoise, die er destijds een proefrit mee had gemaakt om Auto-Journal. Hij beschreef de Ferrari destijds als een echte «volbloed», die in staat was om met een indrukwekkende snelheid kilometers af te leggen en tegelijkertijd een opmerkelijk comfort te bieden.


Een obsessieve restauratie
Toen Horacio Pagani de auto terugkreeg, had deze lange tijd stilgestaan. De constructeur besloot toen om de auto volledig te restaureren. «Ik ben een perfectionist en alles moet onberispelijk zijn», legt hij uit.


Het meest verrassende detail betreft de kleur. Omdat Pagani niet tevreden was met de eerste overspuitbeurt, voerde het bedrijf samen met Ferrari Classiche onderzoek uit. Dit leidde tot een buitengewone ontdekking: Egidio Bonfatti, een voormalige vakman die destijds aan bepaalde speciale Italiaanse carrosserieën had gewerkt, had nog steeds een potje originele Rosso Rubino-verf in zijn garage staan. Meer dan vijftig jaar later kon dankzij deze verf de exacte tint van de auto worden teruggevonden, na talrijke proeven die gedurende meerdere maanden werden uitgevoerd.



«Ik voel dezelfde opwinding als toen ik kind was»
Als Horacio Pagani tegenwoordig achter het stuur van zijn Ferrari 275 GTB4 plaatsneemt, voelt hij zich weer net als de jonge Argentijnse jongen die hij ooit was. Hij haalt herinneringen op aan het geluid van de V12, de trillende toerenteller en de eerste versnelling die hij inschakelt voor de start. Ondanks een uitzonderlijke carrière en het ontwerpen van enkele van de meest exclusieve hypercars ter wereld, neemt deze Ferrari nog steeds een bijzondere plaats in.

«Als ik ermee rijd, voel ik dezelfde opwinding als toen ik nog een kind was, toen ik geen cent op zak had en alleen maar van deze auto’s kon dromen», vertrouwt hij ons toe. Voor Horacio Pagani heeft het dus bijna zestig jaar geduurd om de Ferrari terug te vinden die zijn leven had veranderd, nog voordat hij zijn eigen auto’s ging bouwen.
