Waarom het Chinese merk Leapmotor Stellantis in Europa zal redden en bijna €2 miljard zal opleveren

In 2025, Stellantis ternauwernood een financiële boete voorkomen die historische niveaus had kunnen bereiken. Dankzij een versoepeling op het laatste moment van de Europese regels voor CO₂-uitstoot is de Groep ontsnapt aan een financiële boete die historische niveaus had kunnen bereiken. een theoretische boete van meer dan 800 miljoen euro op de Italiaanse markt alleen. Onmiddellijke opluchting, maar misleidend.

Want dit besluit van Brussel lost niets wezenlijks op. Het stelt het probleem alleen maar uit tot 2026 en daarna, in een regelgevingscontext die nog strenger zal worden. De emissiedrempels die aan fabrikanten worden opgelegd, blijven dalen, met een traject dat nu duidelijk is gedefinieerd: ongeveer 93,6 g/km vanaf 2025, vervolgens een vermindering van 55 % tegen 2030, wat een streefgemiddelde geeft van bijna 49,5 g/km. Met andere woorden, een niveau dat vrijwel onbereikbaar is voor een groep waarvan de volumes nog steeds grotendeels gebaseerd zijn op verbrandings- en hybride modellen.

Italië, onthult de kwetsbaarheid van Europa

Het onlangs gepubliceerde onderzoek van Dataforce komt als een schok. Zonder flexibiliteit in de regelgeving zou Stellantis in 2025 in Italië meer dan 800 miljoen euro aan boetes hebben geaccumuleerd, met inbegrip van personenauto's en lichte bedrijfsvoertuigen. Fiat, het historische merk van de Groep en steunpilaar in Italië, zou de grootste bijdrage hebben geleverd, vóór Peugeot, Citroën, Jeep, Opel en zelfs Alfa Romeo. En Italië is maar één voorbeeld. Op Europese schaal bedraagt de potentiële blootstelling meer dan een miljard euro per jaar. Onder deze omstandigheden wordt de vergelijking onoplosbaar: zelfs als het de elektrificatie van zijn Europese gamma's versnelt, kan Stellantis niet, in slechts enkele jaren, al zijn volumes onder de drempels brengen die vereist zijn door de CAFE-reglementering.

Leapmotor, meer dan alleen een Chinese partner

Het is tegen deze achtergrond dat de status van Leapmotor volledig aan het veranderen is. Leapmotor, tot nu toe gezien als het zoveelste Chinese elektrische merk, wordt geleidelijk een belangrijk strategisch instrument voor Stellantis in Europa. Al in 2025 genereerde de groep met de verkoop van 100 % elektrische voertuigen ongeveer €70 miljoen aan CO₂-kredieten. Nog steeds een bescheiden bedrag op de schaal van het probleem, maar een indicatie van een veel breder potentieel.

De beslissing om Leapmotor in Europa te produceren, en meer specifiek in de Stellantis fabriek in Zaragoza, Spanje, verandert de situatie radicaal. De fabriek assembleert al de Peugeot e-208, Opel e-Corsa en Lancia Ypsilon. Lijn 2 van de locatie wordt aangepast om tot 200.000 auto's van Leapmotor per jaar te kunnen bouwen, met drie ploegen en een productiesnelheid van bijna 950 auto's per dag. Er staan vier modellen op stapel: de B10 vanaf eind 2026, gevolgd door de B05 in 2027 en vervolgens de A10 en A05 op de middellange termijn. De groei zal geleidelijk zijn: ongeveer 40.000 voertuigen in het eerste volledige jaar, daarna een snelle verdubbeling afhankelijk van het industriële traject en de Europese vraag. Deze lokale productie zorgt ervoor dat Leapmotor in aanmerking komt voor nationale premies, versterkt de politieke aanvaardbaarheid... en bovenal kunnen de volumes volledig worden geïntegreerd in de berekening van de gemiddelde uitstoot van Stellantis in Europa.

De berekening die alles zou kunnen veranderen voor Stellantis

Het mechanisme van de CAFE-wet is onverbiddelijk, maar ook wiskundig. Elk elektrisch voertuig dat verkocht wordt, compenseert de overtollige uitstoot van de andere modellen van de Groep. Met de huidige aanname van een boete van 95 euro per gram CO₂ boven 94 g/km, wordt de redenering kristalhelder. Met 200.000 geregistreerde elektrische Leapmotors per jaar zou Stellantis bijna 1,8 miljard euro aan CO₂-credits kunnen genereren. Dit alleen al zou genoeg zijn om de 'slechte presteerders' van de groep te neutraliseren, van Fiat tot bedrijfswagens, en niet te vergeten bepaalde generalistische merken die nog steeds sterk afhankelijk zijn van verbrandingsmotoren. Natuurlijk moeten we geduld hebben. In 2027, met 40.000 eenheden, zou het potentiële krediet ongeveer 357 miljoen euro bedragen. In 2028, met 80.000 voertuigen, zou het al bijna 700 miljoen zijn. Maar tegen 2030, als de fabriek in Zaragoza op volle capaciteit draait, verandert de vergelijking volledig: Leapmotor zou Stellantis bijna 2 miljard euro per jaar kunnen opleveren, niet in directe verkoop, maar in vermeden boetes.

Het redden van Stellantis in Europa en zijn historische merken

Deze industriële gok wordt ondersteund door een solide commerciële realiteit. In 2025 leverde Leapmotor wereldwijd bijna 600.000 voertuigen, meer dan het dubbele van het jaar daarvoor. Voor 2026 mikt de fabrikant op een miljoen eenheden, ondersteund door een elektrisch en hybride gamma dat agressief geprijsd is. Voor Stellantis is het belang tweeledig. Aan de ene kant stelt Leapmotor ons in staat om het aandeel nul-emissie voertuigen in Europa snel te verhogen zonder te wachten tot de interne platforms volledig tot wasdom zijn gekomen. Anderzijds fungeert het als een financiële buffer tegen de klimaatregelgeving die een groot risico is geworden voor de winstgevendheid.

In feite biedt Leapmotor Stellantis een pragmatische oplossing voor een structureel probleem. De Groep kan op korte termijn Fiat, Alfa Romeo, Peugeot of Citroën niet plotseling omtoveren tot 100 % elektrische merken. Het enige wat het moet doen is hun uitstoot compenseren met een enorme hoeveelheid emissievrije auto's die onder een andere vlag worden geproduceerd en verkocht. Het is deze discrete maar formidabel effectieve truc die Stellantis in staat zou kunnen stellen om de Europese regelgevingshindernis tot 2030 te nemen. Niet door de technologische strijd op alle fronten te winnen, maar door Leapmotor te gebruiken als een financiële en regelgevende hefboom. Een manoeuvre die, indien bevestigd, het concern wel eens bijna 2 miljard euro per jaar zou kunnen opleveren, tot de volgende drempel van 2030.