Stellantis keert Tesla de rug toe, China's Leapmotor-strategie begint vruchten af te werpen

Stellantis verandert van koers. Discreet, maar met grote gevolgen. De groep onder leiding van Antonio Filosa maakt niet langer deel uit van de Europese pool van CO₂-credits onder leiding van Tesla. Een terugtrekking die verre van symbolisch is: het markeert het einde van een structurele afhankelijkheid van de koolstofkredieten van de Amerikaanse fabrikant, precies op het moment dat de Europese regelgeving strenger dan ooit wordt.

Einde van een historisch partnerschap

Het document dat de Europese Commissie op 27 februari publiceerde, is duidelijk: Stellantis verlaat de groep die wordt geleid door Tesla en waartoe ook Ford, Suzuki, Mazda en Honda behoren. Zelfs Toyota, dat van oudsher voorzichtig en zeer succesvol is met hybride auto's, heeft de groep ook verlaten.

Dankzij deze “pools” kunnen fabrikanten met wagenparken die de Europese emissiedrempels overschrijden credits kopen van 100 % elektrische spelers zoals Tesla. Sinds 1 januari 2025 is het opgelegde gemiddelde verlaagd tot ongeveer 93 g/km CO₂. De boete is angstaanjagend: €95 per te veel gram en per verkocht voertuig. De potentiële bedragen lopen in de miljarden.

De afgelopen jaren had Stellantis op grote schaal gebruik gemaakt van Tesla-leningen om het ergste te voorkomen. De blootstelling was enorm, vooral in Italië, waar Fiat sterk afhankelijk bleef van thermische energie. Zonder enige versoepeling van de regelgeving, de rekening voor 2025 had meer dan 800 miljoen euro kunnen bedragen alleen op de Italiaanse markt. Vandaag gelooft de groep dat het zonder kan.

Een berekende industriële gok

Deze terugtrekking betekent één ding: Stellantis gelooft dat hij de Europese doelstellingen op eigen kracht kan benaderen en zelfs bereiken. Of beter gezegd, dankzij een nieuwe strategische bondgenoot. Die bondgenoot is Leapmotor.

Leapmotor werd lange tijd gezien als het zoveelste Chinese merk, maar is nu een centraal instrument in de regelgevingsarchitectuur van de Groep. Stellantis bezit 19 %'s van de fabrikant en bereidt zich nu voor op een massale inzet in Europa.

Lokale productie in Zaragoza, Spanje, verandert het spel volledig. Door de Leapmotor modellen in Europa te assembleren, vermijdt Stellantis douanerechten, komen de auto's in aanmerking voor nationale bonussen en, bovenal, worden hun volumes volledig geïntegreerd in de berekening van de gemiddelde uitstoot. Dit is geen commerciële samenwerking meer. Het is een regelgevende strategie.

Leapmotor compenseert nu al de zwakke punten van Fiat

De eerste cijfers voor 2026 in Italië zijn onthullend. Volgens Dataforce noteerde Fiat over de eerste twee maanden van het jaar een gemiddelde van 116,2 g/km bij een doelstelling van 99,5 g/km. Het resultaat: 66,1 miljoen euro aan theoretische boetes die al zijn opgelopen.

Maar tegelijkertijd genereerden de Italiaanse registraties van Leapmotor, vooral dankzij de T03, de leider in het BEV-segment, 57,5 miljoen euro aan theoretische kredieten. Meer dan BYD, meer dan Tesla in sommige segmenten. Met andere woorden, Leapmotor compenseert bijna volledig het “CO₂-tekort” van Fiat in Italië. Dit mechanisme kan op Europese schaal worden vermenigvuldigd.

Op weg naar €2 miljard aan jaarlijkse besparingen?

De redenering is puur wiskundig. Als de Spaanse fabriek uiteindelijk 200.000 Leapmotor elektrische voertuigen per jaar produceert, zou Stellantis bijna 1,8 tot 1,5 miljoen euro omzet kunnen genereren. 2 miljard aan boetes per jaar voorkomen.

In 2027, met 40.000 eenheden, zou het effect nog steeds beperkt zijn. In 2028, met 80.000 voertuigen, zou de impact al aanzienlijk zijn. Maar in 2030, als de maximale productie wordt gehaald, zou Leapmotor de echte financiële buffer van de Groep kunnen worden met het oog op de Europese regelgeving.

Deze keuze betekent dat Stellantis niet van de ene op de andere dag al zijn merken, zoals Fiat, Peugeot, Citroën, Jeep en Alfa Romeo, omvormt tot 100 % elektrische voertuigen. De Groep compenseert de uitstoot van verbrandingsmodellen met een enorme hoeveelheid emissievrije voertuigen onder Chinese vlag. Een pragmatische en zeer effectieve aanpak.

Nog een probleem voor Elon Musk

Voor Elon Musk is het nieuws minder bemoedigend. Regelgevingskredieten zijn van oudsher een bron van inkomsten voor Tesla. Het vertrek van Stellantis en Toyota vermindert het aantal grote kopers.

Tegen een achtergrond waarin Tesla al heeft gewaarschuwd dat de inkomsten uit CO₂-credits in 2025 zullen dalen, verhoogt deze ontwikkeling de druk op de marges. Vooral omdat de deregulering van het milieu in de VS ook de kansen op de Amerikaanse markt verkleint.

In werkelijkheid symboliseert deze terugtrekking uit de Tesla-pool een diepgaandere verandering. Stellantis wil niet langer afhankelijk zijn van een concurrent om zijn regelgevingsrisico's te beheren. De groep bouwt nu aan zijn eigen bron van CO₂-credits.

De Chinese strategie begint al effect te hebben. Wat tot voor kort een eenvoudige industriële diversificatie leek, kan een van de krachtigste financiële hefbomen van de groep in Europa worden. Stellantis keert Tesla niet alleen de rug toe. Het herontwerpt zijn bedrijfsmodel met het oog op de klimaatbeperkingen in Europa.

En deze keer komt de redder niet uit Californië, maar uit China.