
Het contrast is opvallend. Aan de ene kant, Stellantis blijft miljoenen euro's betalen voor het vertrek van zijn voormalige CEO Carlos Tavares (dit is contractueel). Aan de andere kant zullen de Italiaanse werknemers van de groep hun productiebonus in 2026 moeten inleveren. Deze situatie voedt de sociale woede in verschillende fabrieken, op een moment dat het management beweert de toekomst van de groep opnieuw te willen opbouwen na 2025, een jaar dat gekenmerkt wordt door kolossale verliezen.
Tavares blijft duur
Het financiële rapport voor 2025 dat op 26 februari werd gepubliceerd, onthult iets dat niet onopgemerkt is gebleven: zelfs na zijn vertrek eind 2024 blijft Carlos Tavares betaald worden. De voormalige baas, die in 2024 al 23 miljoen euro kreeg, ontving in 2025 nog bijna 12 miljoen euro. Met andere woorden, de rekening voor zijn vertrek is nog lang niet betaald.
In hetzelfde document geeft Stellantis ook details over de beloning van het nieuwe management: Antonio Filosa, die in mei 2025 CEO werd, ontving 5,42 miljoen euro. John Elkann, voorzitter van de Groep, ontving ongeveer 2,45 miljoen euro. Deze cijfers illustreren de hoge kosten van de managementtransitie die begon na het ontslag van Tavares.
Een gespannen 2025
Officieel gaat Stellantis een fase van diepgaande transformatie in. John Elkann en Antonio Filosa beschrijven het als een «cruciaal» jaar, gekenmerkt door moeilijke beslissingen tegen een achtergrond van economische spanningen, onzekerheden op het gebied van regelgeving en toegenomen concurrentie.
Antonio Filosa erkende een grote strategische fout: de Groep had «de snelheid waarmee elektrische voertuigen zouden worden ingevoerd overschat». Deze slechte anticipatie droeg bij aan een enorm verlies, geschat op meer dan 22 miljard euro. Als direct gevolg hiervan wordt nu prioriteit gegeven aan financieel herstel, waarbij een geleidelijke terugkeer naar winstgevendheid wordt verwacht vanaf 2026. Maar dit herstel heeft een onmiddellijke sociale kostprijs.
Geen bonus voor Italiaanse werknemers
Werknemers op een aantal industriële locaties in Italië, waaronder Mirafiori en Termoli, hebben te horen gekregen dat de productiebonus voor 2025 gewoon wordt afgeschaft. In 2025 ontvingen sommige werknemers tot wel €2.000. Dit jaar zal het bedrag... nul zijn.
De officiële reden is simpel: de financiële doelstellingen werden niet gehaald. Maar voor de vakbonden is het een «double whammy». Werknemers hebben de afgelopen jaren al te maken gehad met lange periodes van werktijdverkorting. Velen hebben zelfs geïnvesteerd in aandelen van de Groep via interne plannen. Nu worden ze beroofd van bonussen op een moment dat het bedrijf nog steeds de gevolgen betaalt van strategische keuzes uit het verleden. Bij Mirafiori gaat de hervatting van de productie van de Fiat 500 hybride dus gepaard met een paradox: meer produceren, zonder extra winst op de loonstrook.
Woede stijgt in de fabrieken
Deze beslissing leidde tot industriële acties. Er werden stakingen georganiseerd, vooral in Turijn en Termoli, om te protesteren tegen de afschaffing van de bonus. De vakbonden wijzen direct met de beschuldigende vinger naar het vorige management en waarschuwen voor een mogelijke industriële ontwrichting in Italië.
Sommige vertegenwoordigers wijzen ook op een situatie die moeilijk te aanvaarden is: terwijl de Italiaanse werknemers geen bonussen krijgen, blijft Stellantis ze wel betalen in andere regio's in de wereld waar de groep meer investeert, zoals Noord-Afrika en Zuid-Amerika.
De huidige situatie illustreert een diepe kloof. Aan de ene kant beweert het management dat het Stellantis opnieuw wil opbouwen rond een klantgerichte strategie en een verbeterde industriële uitvoering.
Aan de andere kant hebben de Italiaanse werknemers het gevoel dat ze de prijs betalen voor fouten uit het verleden, vooral die in verband met de elektrische overgang. En terwijl het bedrijf een terugkeer naar groei belooft in 2026, blijft er in 2025 één realiteit over: de miljoenen euro's in verband met het vertrek van Carlos Tavares worden doorbetaald... terwijl de bonussen van de werknemers verdwijnen.
Als ik het goed begrijp, verdient Tavares, die Stellantis in moeilijkheden bracht, nog steeds geld en zijn het de werknemers die de prijs betalen voor de strategische fouten van de voormalige CEO. .
Tavares was de Jean-Marie Messier van de auto-industrie. De ironie is dat hij, net als Messier, lesgeeft over management in de Verenigde Staten.