Jeremy Clarkson is nooit lief geweest voor de Britse auto-industrie. Maar in zijn laatste column heeft de Engelse journalist een liefdesverklaring afgelegd... aan Italië. En meer in het bijzonder aan een merk waarvan velen dachten dat het al lang ten dode was opgeschreven: Lancia. Bij de draai van een proefrit Maserati MC20 Cielo, Jeremy Clarkson is begonnen aan een veel bredere beschouwing dan het simpelweg bekritiseren van een supercar. Een bijna filosofische vergelijking tussen twee visies op de auto: de Britse en de Italiaanse.
Engeland is de weg kwijt... Italië houdt het levend
Voor Clarkson spreekt het verhaal voor zich. Humber, Riley, Wolseley, Austin, Morris, Triumph en TVR zijn allemaal verdwenen. MG en Rover belandden in China. Jaguar twijfelt zelfs aan zijn toekomst. Italië daarentegen heeft vrijwel al zijn iconen behouden: Lancia, Alfa Romeo, Ferrari, Fiat, Maserati, Lamborghini en De Tomaso. Hoe kan zo'n verschil worden verklaard?
Volgens hem houden de Britten van mechanica, onderdelen en technologie. Italianen daarentegen houden van auto's als levende wezens. Daar is een auto niet alleen een rationeel of winstgevend object: hij maakt deel uit van de cultuur. Jeremy Clarkson vat het samen met zijn gebruikelijke brutaliteit: Lancia sluiten om financiële redenen zou in Italië hetzelfde zijn als je hond wegdoen omdat zijn eten te duur is.
Lancia, een geschiedenis die onmogelijk kan worden uitgewist
Dit is waar de krachtigste zin in zijn column om de hoek komt kijken:
«Het is waarschijnlijk waar om te zeggen dat Lancia meer echt uitzonderlijke auto's heeft geproduceerd dan enig ander bedrijf.»
Natuurlijk noemt hij de legendes: Stratos, 037, Delta Integrale, Aprilia... Maar ook de grote technische innovaties. Lancia introduceerde de onafhankelijke voorwielophanging, de V6-motor, de vijfversnellingsbak, de monocoquestructuur en zelfs het eerste aerodynamische onderzoek dat op auto's werd toegepast.
Voor Jeremy Clarkson kun je een merk met zo'n erfgoed niet wegdoen, ook al verkoopt het vandaag de dag nauwelijks nog iets. Hij vergelijkt het met het slopen van het Colosseum om een rotonde te verbreden: economisch misschien logisch, maar cultureel absurd. En dat is precies wat Italië onderscheidt van het Verenigd Koninkrijk: de auto blijft een erfgoed.
Als Lancia zou verdwijnen, zou dat niet alleen de sluiting van een bedrijf zijn. Het zou het verlies zijn van een stukje cultuur, vergelijkbaar met de vernietiging van een Italiaans museum. Uiteindelijk maakt het niet uit dat deze merken soms economisch irrationeel zijn. Voor Jeremy Clarkson bewijst hun voortbestaan gewoon dat Italië een land van auto's blijft... terwijl andere landen industrielanden zijn geworden. En dat is volgens hem precies waarom Lancia vandaag de dag nog steeds bestaat.
Dutch 
French 
English 
Italian 
Spanish 
Portuguese 
German 
Japanese 
Turkish