
Een heel goedkope auto omtoveren tot een supercar: het idee lijkt misschien onwaarschijnlijk. Maar in India heeft een autoliefhebber precies dat voor elkaar gekregen. Met behulp van een Tata Nano, de kleine stadsauto die ooit bekend stond als de goedkoopste auto ter wereld, heeft hij een replica gemaakt van een Lamborghini volledig met de hand gemaakt.
Het resultaat is verrassend: proporties die dicht bij het origineel liggen, vleugeldeuren en een silhouet dat doet denken aan de Italiaanse supercar. Achter dit ongewone project schuilt een heel jaar werk, veel vindingrijkheid... en een overweldigende passie voor auto's.
De Tata Nano, de goedkoopste auto ter wereld
Voordat de Tata Nano de basis werd voor deze spectaculaire transformatie, was hij het tegenovergestelde van een Lamborghini. Deze mini-stadsauto werd in 2008 geïntroduceerd door de Indiase autofabrikant Tata Motors en was ontworpen om voor zoveel mogelijk mensen toegankelijk te zijn.

Met zijn kleine tweecilindermotor met een vermogen van 33 tot 38 pk was de Nano vooral bedoeld voor mobiliteit in de stad. Zijn topsnelheid lag nauwelijks boven de 100 km/u en zijn prestaties bleven zeer bescheiden, met een tijd van 0-100 km/u van bijna 30 seconden.
Het belangrijkste argument was de prijs: ongeveer 100.000 Indiase roepies toen hij werd gelanceerd, of ongeveer 2.000 tot 2.500 dollar. Deze onklopbare prijs leverde hem de bijnaam van goedkoopste auto ter wereld op. Maar ondanks zijn ingenieuze concept kende de Nano nooit het verhoopte succes en in 2016 werd de productie stopgezet.
Een Lamborghini die volledig met de hand is gebouwd van afgedankte onderdelen
Toch was het dit kleine stadsautootje dat als basis diende voor een verbazingwekkend project in de Zuid-Indiase staat Kerala. Een enthousiasteling besloot zijn Nano om te bouwen tot een replica van een Lamborghini Aventador.
Het meest indrukwekkende is dat hij de auto heeft gebouwd zonder ooit een Aventador in het echt te hebben gezien. Om de proporties en details te reproduceren, gebruikte hij een eenvoudig schaalmodel als referentie voor afmetingen en vormen.


Het koetswerk werd volledig opgebouwd uit verschillende materialen en afgedankte onderdelen. De panelen werden gevormd en vervolgens in elkaar gezet om het hoekige ontwerp van de Italiaanse supercar zo dicht mogelijk te benaderen.
Zelfs de meest emblematische elementen zijn opnieuw gemaakt:
- een grote houten achterspoiler; ;
- luchtinlaten aan de zijkant ;
- koplampen geïnspireerd op die van Lamborghini ;
- en vooral de vleugeldeuren, de visuele handtekening van de supercars uit Sant'Agata Bolognese.
Uiteindelijk werd de auto geel gespoten, een kleur die als opvallender en spectaculairder werd beschouwd dan de kleur die aanvankelijk was voorzien.


Onder de carrosserie blijft de auto echter een zelfgemaakte machine. Veel onderdelen zijn afkomstig van verschillende voertuigen die van schrootplaatsen zijn geborgen. De wielen komen bijvoorbeeld van een ander model, terwijl voor de ophanging motorfietsonderdelen zijn gebruikt. Sommige delen van het chassis zijn zelfs verlengd om de juiste proporties te krijgen.
De motor blijft die van de Tata Nano, achterin geplaatst zoals bij het originele stadsautootje. De brandstoftank is verplaatst en een aantal onderdelen is aangepast om de auto te laten functioneren.

Binnenin heeft de leerling-vakman geprobeerd de sfeer van een echte sportwagen na te bootsen. Dit omvat een dashboard geïnspireerd op een Honda, een multimediasysteem en diverse instrumenten, waaronder een snelheidsmeter afkomstig van een Honda City. Ook de stoelen zijn met de hand gemaakt om het interieur een sportieve uitstraling te geven.


Een jaar werk en bijna 3.000 euro
Het project is niet uitgevoerd door een fabrikant of een professionele tuner. De maker heeft een tatoeagestudio en bouwde de auto in zijn vrije tijd. In totaal kostte het hem ongeveer een jaar om de transformatie te voltooien en het kostte hem bijna 300.000 roepies (ongeveer 3.000 euro) aan onderdelen en materialen. Hierbij is natuurlijk geen rekening gehouden met de honderden uren fabricagetijd die nodig waren om elk onderdeel in elkaar te zetten en aan te passen.
Een Lamborghini die bijna onmogelijk te besturen is
Ondanks zijn spectaculaire uiterlijk is deze zelfgebouwde Lamborghini vrijwel onmogelijk om mee op de openbare weg te rijden. Zoals veel van dit soort projecten is hij niet gehomologeerd.


De maker kon hem gewoon uitproberen op een strand of op privéterrein. De wegen rond zijn dorp waren in slechte staat en de auto liep zelfs een paar krassen op tijdens zijn eerste ritten. Toch hoopt de eigenaar ooit zijn creatie volledig te kunnen testen om de fouten te identificeren en het ontwerp te verbeteren.
Bovenal laat dit project zien wat een passie voor auto's - vooral Lamborghini - kan opleveren, zelfs met beperkte middelen. Het omtoveren van een Tata Nano, een auto die is ontworpen om zo zuinig mogelijk te zijn, in een Lamborghini-replica vereist indrukwekkende creativiteit en vastberadenheid. En wie weet, misschien, zoals de 3D-geprinte Lamborghini, Hoe gaat het Italiaanse merk het noemen?
