Het is het soort verhaal dat ons eraan herinnert waarom sommige auto's veel verder gaan dan hun status als vervoermiddel. In de Verenigde Staten werd Ian, een autoliefhebber, eigenaar van een Lamborghini Diablo uit 1991... nadat ik het op Facebook had gevonden. Het was een beslissing die bijna in een opwelling werd genomen, maar eigenlijk maakte het deel uit van een veel eerdere droom.
Een posterauto wordt werkelijkheid
Voor een hele generatie was de Lamborghini Diablo niet zomaar een supercar. Het was DE auto. Die aan de muur, die symbool stond voor snelheid, overdaad en de jaren 90. Ian is geen uitzondering. «Het was de posterauto voor een hele generatie», legt hij uit. «Zodra ik kon, kocht ik hem. Jarenlang bleef deze droom ver weg. Op een dag werd het ondenkbare bereikbaar. Ondenkbaar, natuurlijk... maar toegankelijk.
Een Facebook-advertentie... en alles verandert
Het verhaal neemt een onverwachte wending wanneer hij een advertentie op Facebook tegenkomt. De auto was van een monteur, een eenvoudige man die hem zelf jaren eerder in een opwelling had gekocht.
Het contact is gelegd en de ontmoeting ook. De verkoper is niet iemand die dingen mooier maakt dan ze zijn. De auto is oud, imperfect, ruw. Maar voor Ian maakt dat niet meer uit. «Zodra ik hem zag, wat hij ook zei, moest ik hem hebben.»
Een ouderwetse supercar zonder filters
Deze Diablo uit 1991 is een van de puurste die ooit is geproduceerd. Geen compromissen aan boord: geen stuurbekrachtiging, geen ABS, geen airbags, alleen achterwielaandrijving.
Het is een configuratie die vandaag de dag misschien archaïsch lijkt, maar dat geeft het juist zijn persoonlijkheid.
«Deze auto wil je vermoorden», zegt hij met een glimlach. De vergelijking met moderne modellen is onmiskenbaar. Hier is het onmogelijk om afgeleid te rijden. «Je kunt niet sms'en terwijl je hierin rijdt. Als je achter het stuur zit, ben je aan het werk.»
Ondanks zijn tekortkomingen (of juist daardoor) biedt de Diablo een unieke ervaring. Het geluid van de V12, de hardheid van de koppeling, het beperkte zicht... alles draagt bij aan een totale onderdompeling. «Het is een onwerkelijke ervaring als je erop duwt. »Het zijn de fouten waardoor je de auto echt gaat waarderen. Ian geeft het zelf toe: deze auto is niet perfect. Maar dat maakt hem juist zo vertederend.
Een passie die verder gaat dan autorijden
Ian is monteur van beroep en rijdt niet alleen met zijn Diablo. Hij onderhoudt hem zelf, haalt hem uit elkaar en begrijpt hem. In tegenstelling tot wat je zou denken, legt hij uit dat deze auto's nog steeds relatief eenvoudig te onderhouden zijn. «Als je er eenmaal mee bezig bent, is het te doen.»
In tegenstelling tot wat je zou denken, komt Ian niet uit een bevoorrechte familie. «Ik ben niet opgegroeid in een rijke familie,» vertrouwt hij me toe. Geen erfenis, geen kortere weg. Zijn passie voor auto's is in de loop der tijd opgebouwd door hard werken en vastberadenheid. Eigenaar worden van een Lamborghini was geen voor de hand liggend doel, maar een ver, bijna onrealistisch doel. Het is precies deze reis die zijn verhaal des te opmerkelijker maakt: dat van een gepassioneerde man die zichzelf de middelen gaf om een jeugddroom werkelijkheid te laten worden.
Maar één probleem bleef: bepaalde onderdelen werden niet meer geproduceerd. Dus besloot hij een stap verder te gaan. Hij richtte zijn eigen bedrijf op, geïnspireerd door de codenaam van Project Diablo: Project 132. Het doel? Essentiële onderdelen reproduceren of verbeteren om eigenaars op de weg te houden.
«Geef je dromen nooit op»
Hij rijdt in zijn Diablo. Heel veel. En hij omarmt die visie volledig. «Opscheppen over een lage kilometerstand is een beetje gênant... je moet in je auto rijden.»
Afgezien van de mechanica gaat dit verhaal in de eerste plaats over een droom die uitkomt. Een kinderdroom, mogelijk gemaakt door een onverwachte kans... en vooral door een bewuste beslissing. Voordat hij afsluit, heeft Ian deze eenvoudige boodschap: «Geef je dromen nooit op.»
Dutch 
French 
English 
Italian 
Spanish 
Portuguese 
German 
Japanese 
Turkish