Zijn zoon werd 40 jaar geleden nieuw gekocht door zijn vader en rijdt nog steeds in zijn Lamborghini Countach: "Ik houd hem tot de dag dat ik niet meer kan rijden".

Wanneer Anthony zijn garagedeur opent en het contact aanzet, is het niet alleen een V12 die tot leven komt. Het is een familiegeschiedenis van bijna veertig jaar die weer tot leven komt. Zijn Lamborghini Countachnieuw gekocht door zijn vader in 1987, heeft de familie nooit verlaten. En hij rijdt er nog steeds in.

In die tijd was het bezitten van een Countach bijna onwerkelijk. Felrood, brede vleugels, futuristisch silhouet, V12-motor die achter de schouders gierde: het was onmogelijk om onopgemerkt te blijven. "Het was een van de grootste auto-iconen uit de geschiedenis," herinnert Anthony zich. Zijn vader was net lid geworden van een zeer exclusieve club, die van de eigenaars van de meest spectaculaire supercars van hun tijd. Anthony was nog maar een tiener toen de Countach thuiskwam. Hij had ze al eerder gezien, dankzij de vrienden van zijn vader, maar deze was anders. Deze was van hen. Hij wist niet dat deze Lamborghini zou bijna vier decennia later nog steeds deel uitmaken van zijn leven.

Een Countach zoals we gedroomd hebben

De Countach 5000 S uit 1987 werd geleverd met zijn brede vleugels, Amerikaanse bumpers aan de achterkant en een Europese bumper aan de voorkant, aangepast zodra hij op Noord-Amerikaanse bodem arriveerde. Bovenal had hij een van de meest emblematische kenmerken van het model: de achterspoiler, gemonteerd als fabrieksoptie. De spoiler alleen al kostte $4.000, voor een totale prijs van $136.000 in die tijd. Een kolossaal bedrag in 1987, maar een bedrag dat vandaag de dag bijna bespottelijk lijkt in vergelijking met de waarde die de origineel gebleven Countachs hebben bereikt. De auto is nooit gerestaureerd. De stoelen vertonen een lichte patina, het lederen stuurwiel is verouderd, maar er is niets aan gedaan. Alles is authentiek gebleven, zorgvuldig bewaard, als bevroren in de tijd.

Een supercar... die echt rijdt

In tegenstelling tot veel Countachs die museumstukken zijn geworden, heeft deze geleefd. Heel veel. De kilometerteller staat op meer dan 82.000 km, bijna allemaal gereden door Anthony's vader. Trips tussen Toronto en Montreal, regelmatige uitstapjes, rigoureus onderhoud. "Hij reed er veel mee," zegt hij. Motor eruit voor grote onderhoudsbeurten, riemen, waterpomp, serieus onderhoud... maar nooit een groot defect. Wat bijna ongelooflijk is voor een Italiaanse auto van deze leeftijd, is dat de airconditioning nog steeds werkt, zonder zelfs maar te zijn opgeladen. Anthony is opgegroeid met de Countach. Toen hij 16 was, gaf zijn vader hem de sleutels. Hij leerde de auto te begrijpen, de koppeling onder de knie te krijgen en de machine te respecteren. En voor het schoolbal? De Countach. Zonder aarzeling. "Het was de auto voor het schoolbal. Mijn afspraakje was er dol op.

Ferrari Testarossa of Lamborghini Countach?

Anthony's vader was geen man van één merk. Na de Countach kocht hij ook een Ferrari Testarossa. Maar de kilometerstand spreekt voor zich: de Lamborghini was duidelijk de favoriet. En zelfs vandaag de dag, als je Anthony vraagt of hij er maar één zou moeten houden, is het antwoord onmiddellijk: de Countach, zonder nadenken. In de loop der jaren zijn er veel aanbiedingen geweest om de auto te kopen. Allemaal afgewezen. "Ik denk er zelfs niet aan om hem te verkopen. Ik houd hem tot de dag dat ik niet meer kan rijden.

Op de weg herinnert de Countach je er meteen aan dat hij uit een ander tijdperk komt. Luidruchtig, heet, smal, radicaal. Geen elektronische hulpmiddelen, geen filters. Alleen de mechanica. "Hij is altijd rauw geweest", legt Anthony uit. Met zijn atmosferische 5,2-liter V12 van 354 pk lijkt hij op papier bijna onnozel vergeleken met moderne supercars. Maar in de jaren 80 waren zijn prestaties een droom: van 0 naar 100 km/u in minder dan 6 seconden, een topsnelheid van bijna 275 km/u. "Hij is snel... op de manier van de jaren 80", lacht hij. Hij heeft in moderne Lamborghini's gereden, die veel sneller, comfortabeler en efficiënter zijn. Maar geen van hen geeft hem dit viscerale gevoel, deze directe band met de machine.

Een icoon dat generaties overspant

Zelfs nu nog trekt de Countach blikken, telefoons gaan af en voorbijgangers stoppen. Net als in 1987. Sommige dingen veranderen nooit. Zittend achter het stuur, met zijn hoofd over het dak, is Anthony niet op zoek naar perfectie. Hij is op zoek naar emotie. En deze Lamborghini, met zijn gebreken, zijn geluid, zijn warmte en zijn karakter, geeft hem nog steeds evenveel. En zolang Anthony de sleutel kan omdraaien, zal deze Countach blijven rollen.