Deze boer houdt kippen in een veld... en parkeert er ook zijn Ferrari's, Lamborghini's en McLarens, die hij zelf restaureert.

Op het eerste gezicht lijkt de omgeving meer op een gewone Amerikaanse boerderij dan op het hol van een superautoverzamelaar. Er zijn kippen, eieren, een hond die over het land waakt, boerderijgebouwen, een tractor... en dan, in het midden van dit alles, een aantal Ferrarien Lamborghini, McLarens, Audi R8's en een herboren Ferrari 599.

Deze mix van het plattelandsleven en extreme passie voor motorrijden is precies wat zijn verhaal zo uniek maakt. Achter het amusante beeld van een boer omringd door kippen gaat een liefhebber schuil die in staat is om beschadigde supercars op te kopen, uit elkaar te halen, opnieuw op te bouwen en een tweede leven te geven. En in de loop der jaren is dit vreemde stukje landbouwgrond omgetoverd tot een ware grot van Ali Baba voor liefhebbers van bijzondere auto's.

Een boerderij, kippen... en een veld vol supercars

Het meest verbazingwekkende aan Sam is misschien wel de voortdurende discrepantie tussen de omgeving en de auto's. Aan de ene kant praat hij op een natuurlijke manier over zijn kippen. Aan de ene kant vertelt hij op een natuurlijke manier over zijn kippen, hoeveel eieren ze elke week leggen en hoe de hond het land beschermt tegen roofdieren. Aan de andere kant kom je een paar meter verderop een stel Ferrari 360 Een Ferrari-motor wachtend op zijn standaard, verspreide onderdelen van oude projecten en verschillende prestigieuze auto's geparkeerd alsof het allemaal heel normaal is.

Hier staan de supercars niet opgesteld in een aseptische showroom onder onberispelijke neonlichten. Ze staan buiten, soms gedemonteerd, soms nog gedeukt, wachtend op reparatie.

Sam heeft zijn verzameling niet opgebouwd zoals een klassiekerverzamelaar. Hij is er niet simpelweg op uit om zeldzame modellen te verzamelen of perfecte auto's te kopen. Wat hem interesseert is de uitdaging. Hij houdt van beschadigde auto's, auto's die velen te ingewikkeld, te riskant of te duur zouden vinden om te bergen. Voor hem is een beschadigde supercar niet het einde van de weg, maar het begin van een project.

Dit is ook wat zijn stempel al had gedrukt op zijn groene Ferrari 360 Spider, een bijzonder zeldzaam exemplaar dat hij weigerde te verkopen. Bij Sam tellen sommige auto's voor hun zeldzaamheid, andere voor hun potentieel en vele voor het verhaal dat ze vertellen.

De Lamborghini Gallardo Spyder, het perfecte voorbeeld van zijn methode

Een van de auto's die zijn aanpak het beste samenvat is deze Lamborghini Gallardo Spyder uit 2010. Toen hij hem kocht, was de auto verre van toonbaar. Met een ongeluk aan de voorkant en schade aan de achterkant, had hij alle kenmerken van een auto die velen zouden hebben opgegeven. Maar Sam zag een kans.

De aankoopprijs geeft je al een idee van de inzet: ongeveer 45.000 dollar voor een Gallardo met slechts 12.000 mijl op de teller. Vandaag de dag lijkt zo'n bedrag bijna onwerkelijk voor dit type Lamborghini, zelfs met zijn zware geschiedenis. Maar bij een project als dit komt meer kijken dan alleen de instapprijs. Je moet de juiste onderdelen vinden, de juiste keuzes maken, ermee instemmen om maanden aan een auto te besteden en vooral bepaalde fasen toevertrouwen aan specialisten die een resultaat kunnen bereiken dat het model waardig is.

In zijn geval ging de restauratie heel ver. Hij gaf er de voorkeur aan bepaalde onderdelen te repareren in plaats van ze te vervangen, met name carrosseriedelen die anderen zonder aarzelen zouden hebben vervangen. Sommige onderdelen werden tweedehands gekocht, zoals de Superleggera carbon spiegels, en andere werden nieuw gekocht toen er geen alternatief was, zoals een bijzonder dure koplamp. In totaal rekent hij op ongeveer $15.000 aan onderdelen voor het exterieur, gevolgd door een veel hogere rekening voor de carrosserie en het lakwerk. De auto, die eerst zwart was, werd overgespoten in een spectaculair paars. Alleen al het verf- en afwerkingswerk zou ongeveer 30.000 dollar hebben gekost.

Supercars die niet altijd perfect zijn

En dat is min of meer de filosofie achter zijn hele wagenpark. Bij hem thuis verkeren de auto's in een permanente tussentoestand: sommige rijden, andere rijden “min of meer”, weer andere wachten op een onderdeel, een diagnose, een laatste hermontage of gewoon op tijd. Een AMG GTS heeft een vreemd mechanisch probleem. Een McLaren 12C mag dan de “schone” auto in de collectie zijn, maar ook die heeft zijn eigenaardigheden. A Ferrari 599 gaat langzaam verder met de wederopbouw. Verschillende Audi R8's wachten op hun beurt. Een Aston Martin DBS weerstaat de diagnose. A Ferrari 430, die al door zijn handen is gegaan, nadert zijn voltooiing. Niets is echt af, maar alles leeft.

Waar veel verzamelaars statische, onberispelijke, bijna onaantastbare auto's willen, bouwt Sam aan een collectie van projecten, van geredde auto's die al geleefd hebben en hun geschiedenis blijven schrijven.

Een aangepaste Ferrari 599

Als er één auto is die meteen in het oog springt op het circuit, dan is het wel de Ferrari 599. Hij is nog niet perfect, verre van dat. De nieuwe wielen passen er al erg goed bij, de Armytrix uitlaat geeft hem een spectaculaire stem en ondanks de onderdelen die nog vervangen moeten worden, is het makkelijk te zien wat deze GT zou kunnen worden als hij helemaal af is.

Het interieur, met zijn carbon stoelen en carbon dashboard, versterkt deze indruk van een project dat spectaculair zal worden.

Kippen aan de ene kant, Ferrari's aan de andere kant

Sam verzamelt geen auto's om indruk te maken. Hij verzamelt omdat hij het leuk vindt om auto's te begrijpen, uit elkaar te halen, te repareren, naar oplossingen te zoeken, auto's die anderen als ten dode opgeschreven beschouwen weer tot leven te wekken. Het veld met de kippen is geen marketingtruc. Het is bijna het perfecte symbool van zijn wereld: een pretentieloze plek.

Het beeld alleen al vat het karakter samen: aan de ene kant een veld, kippen en een boerderijsfeer; aan de andere kant Ferrari's, Lamborghini's, McLarens en een hele reeks onwaarschijnlijke projecten. En dat is ongetwijfeld waarom zijn wereld zo aanspreekt. Autopassie is niet altijd schoon, glad en netjes; het kan ook ruiken naar stof, vet, verse verf... en soms zelfs naar het kippenhok.