{"id":47050,"date":"2026-03-02T17:25:34","date_gmt":"2026-03-02T16:25:34","guid":{"rendered":"https:\/\/www.italpassion.fr\/?p=47050"},"modified":"2026-03-02T14:02:09","modified_gmt":"2026-03-02T13:02:09","slug":"hij-betaalt-38-miljoen-voor-deze-ferrari-250-gto-en-gebruikt-hem-om-golf-te-spelen-in-het-weekend","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.italpassion.fr\/nl\/ferrari\/il-paie-38-millions-de-pour-cette-ferrari-250-gto-et-lutilise-pour-aller-jouer-au-golf-le-week-end\/","title":{"rendered":"Hij betaalt 38 miljoen $ voor deze Ferrari 250 GTO... en gebruikt hem om golf te spelen in het weekend"},"content":{"rendered":"
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Wanneer een Ferrari 250 GTO<\/a> van eigenaar wisselt, is het scenario algemeen bekend: discreet transport, garage met airconditioning, op maat gemaakte dekking en zeldzame uitgangen onder streng toezicht. Maar deze keer verliep het verhaal niet volgens plan. Slechts een paar dagen nadat hij het equivalent van 38,5 miljoen dollar had betaald voor een van de zeldzaamste Ferrari's ter wereld, kon de nieuwe eigenaar het niet laten om ermee te gaan golfen.<\/p>\n\n\n\n

Een absoluut icoon werd weekendauto<\/h2>\n\n\n\n

Verkocht bij de Mecum verkoop in Kissimmee in januari 2026<\/a>, Deze Ferrari 250 GTO uit 1962 is uniek. Het is chassis 3729GT, het enige exemplaar dat de fabriek verliet in de witte kleur Bianco Speciale. Waar GTO's bijna onlosmakelijk verbonden zijn met de Rosso Corsa, belichaamt dit exemplaar een bijna onwerkelijke zeldzaamheid.<\/p>\n\n\n\n

Zijn geschiedenis past bij zijn status: hij was eigendom van de Britse autocoureur John Coombs, daarna drie decennia lang van Jack Sears en daarna kwam hij in de collectie van Jon Shirley, voormalig voorzitter van Microsoft. Ondanks al die jaren is hij nooit uitgebreid gerestaureerd, waardoor hij zijn mechanische en historische authenticiteit heeft behouden.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Onder de motorkap ligt dezelfde 3,0-liter Tipo 168\/62 V12, gevoed door zes Weber carburateurs en goed voor zo'n 300 pk. Een krachtbron die deze machine uit de jaren '60 in iets meer dan vijf seconden naar 100 km\/u kan sturen, tot 274 km\/u. Maar wat dit verhaal echt bijzonder maakt, zijn noch de specificaties noch de afkomst.<\/p>\n\n\n\n

Een nieuwe eigenaar die weigert om er een relikwie van te maken<\/h2>\n\n\n\n

De man achter deze buitengewone aankoop is niemand minder dan David Lee, een bekende Ferrari-verzamelaar en hoofd van de Hing Wa Lee groep. Hij staat al aan het hoofd van een een atypisch georganiseerde collectie<\/a> (de rode Ferrari's werden geclassificeerd als \u201cketchup\u201d, de gele als \u201cmosterd\u201d en de andere kleuren als \u201cgroenten\u201d) had hij al uitgelegd dat hij de 250 GTO zag als het ultieme hoogtepunt van zijn zoektocht.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Maar waar velen van de auto een rijdend museumstuk zouden hebben gemaakt, deed Lee precies het tegenovergestelde. Nauwelijks was de Ferrari afgeleverd bij zijn juwelier in Los Angeles, of hij werd de straat op gereden. Niet voor een parade of een tentoonstelling. Om te rijden. Een paar dagen later stond hij geparkeerd... op een parkeerplaats van een golfbaan.<\/p>\n\n\n\n

Ferrari van 38,5 miljoen geparkeerd tussen Toyota's en Fords<\/h2>\n\n\n\n

Het weekend na de levering kroop David Lee gewoon achter het stuur van deze iconische auto en reed ermee naar een rondje golf in de buurt van Los Angeles. Zonder stuurbekrachtiging, geen scherm, geen navigatie, geen enkel modern hulpmiddel, stond deze Ferrari uit 1962 geparkeerd naast gewone auto's en wachtte geduldig op zijn eigenaar terwijl hij speelde.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Het was een bijna onwerkelijk tafereel voor een model dat wordt beschouwd als de absolute Heilige Graal van het autoverzamelen. Op sociale media vatte Lee de ervaring eenvoudig samen: het was zijn \u201cbeste golfdag sinds lange tijd\u201d.<\/p>\n\n\n\n

\n