{"id":38739,"date":"2025-05-28T09:48:45","date_gmt":"2025-05-28T07:48:45","guid":{"rendered":"https:\/\/www.italpassion.fr\/?p=38739"},"modified":"2025-05-28T09:48:45","modified_gmt":"2025-05-28T07:48:45","slug":"cizeta-moroder-v16t-de-echte-lamborghini-diablo-maar-dan-met-twee-v8s","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.italpassion.fr\/nl\/cizeta\/cizeta-moroder-v16t-la-vraie-lamborghini-diablo-mais-avec-deux-v8\/","title":{"rendered":"Cizeta-Moroder V16T: de echte Lamborghini Diablo... maar dan met twee V8's?"},"content":{"rendered":"
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Een 16-cilinder motor, een ontwerp van de vader van de Countach en een investeerder die de muziek schreef voor Midnight Express en American Gigolo: denk je dat we in een vlaag van delirium een absurd project hebben bedacht? Nee, de auto was echt. Het was de Cizeta-Moroder V16T, een project dat alleen uit de jaren 80 had kunnen komen!<\/p>\n\n\n\n

Het waanzinnige project van \u00e9\u00e9n man: Claudio Zampolli<\/h2>\n\n\n\n

Deze onwaarschijnlijke supercar is het geesteskind van Claudio Zampolli, die opgroeide in Modena,<\/strong> waardoor het moeilijk is om te ontsnappen aan het aura van Italiaanse sportautomerken. Na gewerkt te hebben als test- en ontwikkelingsingenieur bij Lamborghini,<\/strong> In 1973 vertrok hij naar de Verenigde Staten om het dealernetwerk van Taurus te ontwikkelen, dat op dat moment een grote reorganisatie onderging. Zampolli groeide uit tot een van de meest gewilde leveranciers van sport- en luxewagens aan showbizzsterren, want zijn dealer was gevestigd op Hollywood Boulevard in Los Angeles. De Italiaan werkte al aan het concept van een luxe supercar sinds het einde van de jaren 1970, met een duidelijk omschreven visie: een radicale, exclusieve en compromisloze auto die alle maatstaven van die tijd zou overtreffen.<\/p>\n\n\n\n

Ga tot het uiterste!<\/h2>\n\n\n\n

Onder de klanten die hij bedient is een zekere Giorgio Moroder, eigenaar van een Lamborghini Countach.<\/strong> Ja, DE Giorgio Moroder, de paus van de disco, producer van Donna Summer en componist van ontelbare hits uit de jaren 70 en 80: Take my breath away (Top Gun), Push it to the limit (Scarface) en What a feeling (Flashdance), dat is hem!<\/p>\n\n\n\n

Moroder, die ook gepassioneerd was over het project, was enthousiast en zorgde voor de nodige financiering.<\/strong> De twee Italianen bundelden hun krachten op een 50\/50 basis om het Cizeta-Moroder project te cre\u00ebren, genoemd naar de Italiaanse uitspraak van de initialen van oprichter en ontwerper Claudio Zampolli (CZ - Ci-Zeta).<\/p>\n\n\n\n

Dankzij zijn ervaring bij Lamborghini kon Zampolli bekwame mensen aanwerven om de auto te ontwikkelen,<\/strong> Dit zijn onder andere Oliviero Pedrazzi als hoofdingenieur en motorontwerper, Achille Bevini en Ianose Bronzatti als ontwerpers van de ophanging en het chassis, en Giancarlo Guerra, voorheen van Scaglietti, beroemd vanwege de carrosserie van de Ferrari 250 GTO. We hebben slechtere CV's gehad!<\/p>\n\n\n\n

V12 ? Kleine speler!<\/h2>\n\n\n\n

Op mechanisch gebied wil Zampolli geen 'simpele' V12 en hij gelooft dat de auto alleen kan werken als hij zich onderscheidt van de massa. Het wordt dus een transversale V16!<\/strong> Niemand had ooit zo'n dwaasheid geprobeerd: Cadillac had een V16 in de jaren 1930, maar die had veel ruimte dankzij een lange motorkap en leefde een rustig leven bij lage toerentallen. Zampolli vertrouwde deze technische missie toe aan de ervaren chef Oliviero Pedrazzi, die toezicht had gehouden op het ontwerp van de V8 van de Urraco.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Zampolli's versie had twee V8-motoren met platte krukassen,<\/strong> ge\u00efnspireerd op de achtcilinder architectuur van de Urraco P300. Het blok is een uniek, op maat gemaakt aluminium gietstuk, gekoppeld aan een ZF-langsversnellingsbak met vijf versnellingen. Deze T-vormige configuratie heeft zijn naam gegeven aan de V16T en is ge\u00efnspireerd op de configuratie van de Lamborghini Miura. Met een cilinderinhoud van 6,0 liter beschikt de V16 over 64 kleppen, acht nokkenassen, twee injectiesystemen, vier cilinderkoppen en twee distributiekettingen, goed voor een totaal van 540 pk bij 8.000 t\/min en 715 Nm koppel bij 6.000 t\/min. Dit waren duizelingwekkende cijfers voor die tijd, meer dan de 492 pk van de Diablo en de 470 pk van de F40, maar met als resultaat een supercar van slechts 1.700 kilo, ondanks het gebruik van een chassis van elliptische buizen van chroom-molybdeenstaal. Ter vergelijking: een F40 weegt nauwelijks meer dan een ton!<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

De andere Diablo<\/h2>\n\n\n\n

Hoe sublimeer je dit technische delirium?<\/strong> Dankzij de banden die bij Lamborghini waren gesmeed, kon Zampolli opnieuw in contact komen met Marcello Gandini, die eerder de Lamborghini Countach, de Alfa Romeo Carabo en de Lancia Stratos had ontworpen. Voor velen is de Cizeta<\/a> is deels de 'echte' Diablo die Gandini zich had voorgesteld,<\/strong> maar dat werd afgezwakt door Chrysler, Lamborghini's eigenaar vanaf 1987, die het ontwerp voor de productieversie liet bewerken door het interne stylingcentrum. Ge\u00ebrgerd door dit 'verraad' legde Gandini naar verluidt het originele Diablo-ontwerp voor aan Zampolli, die desondanks om een paar aanpassingen vroeg. De vorm van de voorneus van de V16T is ontleend aan het originele Lamborghini Diablo-ontwerp,<\/strong> De achterkant is door Zampolli zelf aangepast.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Bovendien is de achtersteven 2,05 meter breed om plaats te bieden aan de monsterlijke motor - ongehoord in die tijd! Het algehele ontwerp is duidelijk futuristisch voor zijn tijd,<\/strong> en de auto zou niet hebben misstaan in een Cyberpunk filmset. De enorme achtervleugels geven hem een bijna raketachtige uitstraling, terwijl de horizontale kieuwen op de flanken die van de Ferrari Testarossa lijken te overdrijven. In een andere atypische designkeuze is de V16T uitgerust met vier inschuifbare koplampen, twee verticaal gestapeld aan elke kant, terwijl de achterlichten zijn geleend van... de Alpine A610. Met alle lichten aan geeft het geheel het beest een nogal vreemd en monsterlijk uiterlijk.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Grote prestaties<\/h2>\n\n\n\n

De remmen hebben rondom geboorde en gegroefde schijven en remklauwen met dubbele zuigers, ontwikkeld door Brembo. De wielen zijn voorzien van race-naven met vijf positioneringspennen en een grote centrale moer voor de bevestiging. Tot slot zijn de tweedelige, vijfspaaks OZ Racing wielen van gegoten aluminium voorzien van Pirelli P Zero 245\/40ZR-17 banden voor en 335\/35ZR-17 banden achter.<\/p>\n\n\n\n

Vanaf het begin werd de auto gezien als een exclusieve sportwagen, die een topsnelheid van 328 km\/u haalde en slechts 4 seconden nodig had om van 0 naar 100 km\/u te accelereren,<\/strong> met een keur aan luxe voorzieningen. Hij werd in 1988 gepresenteerd op de Los Angeles Auto Show in Californi\u00eb, vlak voor de Diablo. De auto werd goed ontvangen en er werden 14 aanbetalingen gedaan om de productie te starten. Er werd echter maar \u00e9\u00e9n prototype met de naam Cizeta-Moroder geproduceerd voordat de samenwerking werd ontbonden. De auto, in parelwit met een rood lederen interieur, bleef in het bezit van Moroder en onderging in 2018 een volledige restauratie, waarna hij in januari 2022 op een veiling werd verkocht.<\/p>\n\n\n\n

De planeten staan niet op \u00e9\u00e9n lijn<\/h2>\n\n\n\n

In 1991 werd de catalogusprijs van een Cizeta geschat op 300.000 US dollar. <\/strong>Er werden slechts acht exemplaren (waaronder een prototype) gebouwd tussen 1991 en 1995, voordat het bedrijf zijn activiteiten verhuisde van Modena, Itali\u00eb, naar Fountain Valley, Californi\u00eb. Maar de omstandigheden werkten in het nadeel van het bedrijf: de economische malaise in het midden van de jaren 90, in combinatie met het feit dat de auto niet voldeed aan de Amerikaanse regelgeving (de laatste druppel!) en de hoge prijs, beperkte de productie tot speciale bestellingen. De Aziatische markt bood goede vooruitzichten, maar door de financi\u00eble crisis werd ook daar de vaart eruit gehaald.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Erger nog, kort na de lancering van de auto gingen Giorgio Moroder en Claudio Zampolli uit elkaar na een geschil over de trage productie van de auto, <\/strong>Een van de redenen hiervoor was dat de carrosserie was gemaakt van aluminium in plaats van composietmaterialen. Moroder wilde dat de auto een carrosserie van glasvezel zou krijgen en benaderde Porsche in het geheim, wat uiteindelijk zijn partner ter ore kwam. Dat was het einde van de zaak. Terwijl de auto debuteerde onder de naam Cizeta-Moroder, kregen alle klantenauto's gewoon de naam Cizeta V16T.<\/p>\n\n\n\n

Nog steeds te bestellen in 2018!<\/h2>\n\n\n\n

Er werden nog drie auto's geproduceerd (twee coup\u00e9s en een spyder) in 1999 en 2003.<\/strong> De auto die in 2003 werd geproduceerd was een cabrioletvariant van de V16T genaamd de Cizeta Fenice TTJ Spyder, gemaakt op speciaal verzoek van een Japanse klant. Vanaf 1 mei 2006 werd de auto nog steeds op bestelling geproduceerd, maar de prijs was nu $650.000. In een interview in 2018 beschouwde Zampolli de auto in theorie nog steeds in productie en beschikbaar voor aankoop, hoewel er sinds de Spyder uit 2003 geen auto meer was gebouwd. Zampolli overleed uiteindelijk op 7 juli 2021, 82 jaar oud.
De Cizeta V16T blijft een van de gekste en meest exotische Italiaanse supercars ooit bedacht.<\/strong> Naast de Countach, Diablo, Testarossa en DeLorean is het een van de meest gewilde en inspirerende supercars in het muzikale en visuele genre van de Synthwave\/retrowave, dat zijn inspiratie uit de jaren 80 haalt.<\/p>\n\n\n\n

\n