Deze Maserati Quattroporte V8 was een kinderdroom, en ook de goedkoopste op internet: "Wat een ongelofelijk geluid met de originele uitlaat!".

"Laatst ging ik het internet op... en kocht dit." Het soort zin dat klinkt als een grap, tot het moment dat de camera opengaat op een Maserati Quattroporte. Geen Maserati "Het is geen 'moderne' auto, het is geen SUV: het is een V8 Quattroporte uit 2007, de auto die een hele generatie Maseratisten heeft getekend. Die we als kind in Top Gear zagen. Die je als poster had, soms zelfs in een Hot Wheels-versie. En in dit verhaal is het gekste niet alleen dat hij zijn kinderdroom heeft waargemaakt, maar ook dat het de goedkoopste auto op internet was. Een V8 Quattroporte voor een spotprijs. Bij die prijs hoort onvermijdelijk een andere zin: "wat zit erachter?".

De laatste hint van een 'echte' Maserati onder invloed van Ferrari

De Quattroporte in kwestie is van 2007, een cruciale periode. Hij stamt uit die bijzondere periode toen Maserati nog nauw verbonden was met Ferrari en toen het idee van een luxe sedan met het hart van een supercar nog allesbehalve een marketingslogan was. Onder de motorkap: de van Ferrari afkomstige, natuurlijk geaspireerde 4,2-liter V8, gemaakt om te zingen bij hoge toerentallen, tot 7.000 tpm. Een krachtbron die geassocieerd wordt met een tijdperk, een geluid en een filosofie: hij leeft, hij trilt, hij eist dat je voor de muziek gaat in plaats van voor het koppel.

Op papier hebben we het over zo'n 400 pk en 460 Nm, met dat gevoel dat typisch is voor natuurlijk geaspireerde motoren: hoe hoger je gaat, hoe intenser het wordt. Zoals de eigenaar het zelf zegt: om er het beste uit te halen, moet je hem 'laten ademen', net als een Ferrari. En dat is precies wat deze auto zo innemend maakt: het is geen sedan die doet alsof hij sportief is, het is een grote Italiaan die zijn DNA volledig omarmt.

Nog een belangrijk detail: deze Quattroporte heeft een ZF-automaat met 6 versnellingen, die in bepaalde jaargangen de beroemde DuoSelect (gerobotiseerd F1-type) verving. Dat komt omdat de eerste Quattroporte-modellen, hoe fascinerend ze ook waren, een reputatie hadden van relatieve soepelheid en een meer delicate betrouwbaarheid van de transmissie. Hier is het doel duidelijk: een soepelere dagelijkse rijervaring en meer mechanische gemoedsrust.

De droomprijs: Executive GT!

Toen hij nieuw was, kostte deze sedan ongeveer £85.000, volgens hem het equivalent van bijna £150.000 vandaag. Kortom, een object van luxe, macht en status. En dan, jaren later, koopt iemand hem voor een bedrag dat bijna absurd lijkt gezien de specificaties: 3500 pond!

De werkelijkheid zit hem natuurlijk in de details. De auto wordt afgeleverd op een dienblad, in het donker. In het donker start hij, hij klinkt goed, hij ziet er mechanisch goed uit. Dan komt de ochtend. En met de zon komt de waarheid. Het metallic blauw, hoewel prachtig, is getekend: microkrassen, vlekken, verstoorde reflecties, lak die geleefd heeft. Op sommige plekken is het meteen duidelijk. Op andere plaatsen moet je rond de carrosserie lopen om te beseffen dat er iets is weggehaald, overgespoten, gerepareerd.

Dit exemplaar is een Executive GT, een uitrustingsniveau dat de Quattroporte aan de kant van de sedans met chauffeur plaatst... behalve dat hij onder de motorkap niet van plan is om zich als een rustige limousine te gedragen. Binnenin is de sfeer meer 'grand touring': zonnedak, lederen bekleding, uitrusting achterin met planken van het luchtvaarttype, speciale airconditioning en zelfs een aantal eerlijk gezegd onverwachte details voor een auto uit dit tijdperk, zoals een dijbeensteunverstelling achterin. De eigenaar is ook dol op de kleurencombinatie: een tweekleurig interieur, met een blauw/grijze tint en een donkerder dashboardbovenkant, vergezeld van een zwart piano-inzetstuk dat er niet 'plastic' uitziet, maar eerder 'houtachtig'. Dit is niet de agressieve koolstofvezel ambiance van een sportwagen, maar de Italiaanse luxe van een sedan die evenzeer wil verleiden door zijn styling als door zijn motor.

Het verborgen gezicht van "de goedkoopste op het internet

Op dit punt is het tijd om te praten over wat de prijs rechtvaardigt. Ja, er is een Ferrari V8, ja, het ontwerp is van Pininfarina en ja, de auto is prachtig. Maar er zijn ook littekens. Allereerst de achterkant: beide achterlichten zijn kapot. De 'reparateur' van het moment heeft de simpelste oplossing bedacht: tape. Het doet je glimlachen, maar deze lichten zijn extreem moeilijk te vinden en erg duur op de tweedehandsmarkt.

Dan zijn er nog de tekenen van een aanrijding: vreemde paneelnaden, een twijfelachtige passing rond bepaalde onderdelen, lakwerk achter met een 'sinaasappelhuid'-uiterlijk en tekenen van lakwerk dat is uitgevoerd zonder te verwijderen. Zelfs de parkeersensoren zien eruit alsof ze geverfd zijn, wat verklaart waarom ze defect zijn. Dan zijn er nog de banden, vermoeid en gebarsten, met zelfs een vermoedelijke lekke achterband. Nogmaals, het is niet glamoureus, maar het is typisch het soort dingen dat snel gebeurt als je een auto van dit prijsniveau koopt... vooral een Italiaan met 185.000 km.

Aan boord: Italiaanse charme

Het interieur is een heerlijke mix van 'wow' en 'oh nee'. De 'wow' is de Maserati-sfeer: de blauwige meters, de logo's overal, het dashboard dat je er elke seconde aan lijkt te herinneren dat je in een speciale auto zit. Het schuifdak werkt, de elektrische zonwering ook, en de achterkant is zelfs redelijk goed geconserveerd.

De 'oh nee' is de elektronica en de materialen die typisch zijn voor de vroege jaren 2000: knoppen die kleverig zijn geworden 'als kauwgom', chroom dat begint te prikken, plastic en coatings die een grondige schoonmaakbeurt nodig hebben. Het infotainmentsysteem werkt niet. Het raam aan de passagierskant heeft een eigen karakter: het gaat vanzelf omhoog en omlaag.

"Wat een ongelooflijk geluid met de originele uitlaat!"

En dan komt het moment dat alles rechtvaardigt: de start. Zelfs als je redelijk blijft, zelfs als je niet op zoek bent naar prestaties, spreekt de auto. Hij heeft die hese, nobele, bijna 'metaalachtige' toon die we associëren met Italiaanse atmosferische V8's. Hij zegt het zelf, verbaasd: het geluid is ongelooflijk... met de originele uitlaat.

Wanneer er voorzichtig mee wordt gereden, knettert hij en heeft hij karakter bij zowel lage als middelhoge toerentallen. Met deze auto kun je genieten van de motor zonder dat je bij elke acceleratie meteen vogelvrij bent. Je kunt genieten van de aandrijflijn, de soepele ZF versnellingsbak en het gevoel van een grote sedan die spint en dan zingt.

Deze Quattroporte is niet zomaar een goede deal. Hij is imperfect, hij is pietluttig, hij heeft zichtbare fouten en vervelende bugs. Voor de nieuwe eigenaar is het programma al geschreven: zoek een paar waardige achterlichten, breng de elektronica op orde, geef de carrosserie een goede detailingsessie, controleer de ophanging, laat een serieuze onderhoudsbeurt uitvoeren... en kom in de zomer aan met een Quattroporte die er eindelijk uitziet zoals hij altijd is geweest: een Italiaanse luxe sedan met een Ferrari-hart. En als je geïnteresseerd bent, bekijk dan onze koopgids gewijd aan de Maserati Quattroporte.