35 jaar geleden verkocht Chrysler al een auto met een Maserati-motor die in Italië was geassembleerd, en het werkte niet... déjà vu all over again?

De Chrysler TC Maserati is een tweezits cabriolet die is ontstaan uit een samenwerking tussen de Amerikaanse autofabrikant Chrysler en de Italiaanse fabrikant Maserati. Meer dan dertig jaar voor FCA hadden Italië en Amerika het experiment al uitgeprobeerd! Hij werd geproduceerd tussen 1988 en 1990 en vertegenwoordigde een ambitieuze poging om Italiaanse luxe te combineren met Amerikaanse industriële knowhow... met zeer gemengde resultaten.

Chrysler op zoek naar prestige

Het project werd begin jaren 1980 gelanceerd op instigatie van Lee Iacocca, toenmalig hoofd van Chrysler. Het doel was om het merkimago van Chrysler te verbeteren door een topmodel met een Europees tintje aan te bieden, allemaal via een industrieel project dat sneller en goedkoper was dan een nieuw model van begin tot eind intern te ontwikkelen. Maserati van zijn kant was aan het bijkomen van de tegenslagen die werden veroorzaakt door de terugtrekking van Citroën in 1975. Alessandro de Tomaso had de Trident weer in handen genomen en de Biturbo was zijn publiek aan het vinden, maar de steun van een grote fabrikant was zeer welkom. De Tomaso en Lee Iacocca, het hoofd van Chrysler, kenden elkaar goed, waardoor ze gemakkelijker konden samenwerken.

In 1984 tekenden de twee bedrijven een memorandum van overeenstemming om een sportcoupé te creëren, die uiteindelijk de naam “TC”, alias “Touring Convertible”, zou krijgen. Chrysler werd in deze periode ook een investeerder in Maserati en droeg enkele tientallen miljoenen dollars bij. In 1985 verklaarde Lee Iacocca dat deze coupé “de mooiste Italiaan die in de Verenigde Staten arriveerde sinds zijn moeder emigreerde” zou zijn. Dat zou een directeur vandaag de dag zeker niet meer zeggen!

Een beetje Maserati, veel Chrysler

De TC is gebaseerd op een platform dat is afgeleid van Chrysler-modellen met voorwielaandrijving, met name de “K-Car” vertegenwoordigd door de Dodge Daytona. Ondanks zijn premium positionering deelde hij een aantal onderdelen met andere, meer betaalbare Chrysler-modellen. Hij had een afneembare hardtop met zijruiten (operavensters) en een elektrisch bedienbare softtop.

Er werden drie motoren aangeboden. De 2.2L Turbo 4-cilinder (8-kleppen) ontwikkelde ongeveer 160 pk. Deze versie met intercooler, bekend als Turbo II, was gekoppeld aan een automatische drieversnellingsbak, voordat hij in 1990 werd vervangen door een Mitsubishi 3.0L V6 met een vermogen van ongeveer 141 pk, gekoppeld aan een automatische vierversnellingsbak.

500 exemplaren zullen worden uitgerust met een 2.2L Turbo 16-kleppen motor die ongeveer 200 pk produceert, met een Getrag handgeschakelde 5-versnellingsbak. Dit zal de zeldzaamste versie zijn en daarom het meest gewild, want deze variant is natuurlijk veel leuker om mee te rijden. Waarom? Deze motor werd beschouwd als de “Maserati” versie, omdat hij werd gebouwd door Trident.

De cilinderkop en kleppen kwamen van Cosworth (met afwerking in Italië door Maserati), de zuigers kwamen van Mahle GmbH in Duitsland en de nokkenassen werden ontworpen door Crane Cams, gevestigd in Florida, en vervolgens geproduceerd door Maserati in Modena. De carrosserie werd geproduceerd door Innocenti, een dochteronderneming van De Tomaso. Tot slot werden de wielen geleverd door het Italiaanse bedrijf Fondmetal, dat begin jaren «90 in de F1 actief was.

De (bij benadering) aangekondigde prestatiecijfers gaven een tijd van 0 tot 100 km/u aan van ongeveer 6,9 seconden (200 pk versie), met een topsnelheid tussen 210 en 217 km/u. De auto woog echter ongeveer 1.500 kg (een aanzienlijk gewicht in die tijd!) en was 4.465 mm lang.

Hoge prijs...en niet genoeg identiteit?

De TC bood een luxueus interieur met handgestikte Italiaanse lederen bekleding, armsteunen en deurpanelen, elektrische stoelen, airconditioning, cruisecontrol, een Infinity audiosysteem en diverse elektrische apparaten. Een speciaal vak bood plaats aan een compact reservewiel en accessoires, waaronder een paraplu.

De TC werd voor het eerst gepresenteerd op de Los Angeles Motor Show in 1986, maar kwam pas eind 1988 op de markt na verschillende vertragingen in de productie die te wijten waren aan De Tomaso. De totale productie bedroeg ongeveer 7.300 eenheden. De assemblage vond plaats in Milaan, Italië.

De introductieprijs lag rond de 33.000 dollar in 1989 en steeg tot bijna 37.000 dollar in 1991. Deze hoge prijs, in combinatie met prestaties die als bescheiden werden beschouwd, te beperkte keuzemogelijkheden (de beschikbare exterieurkleuren waren geel, rood of donkerrood) en een sterke gelijkenis met de minder dure Chrysler LeBaron, leidde tot teleurstellende verkopen.

Erfgoed

Vandaag de dag is de Chrysler TC by Maserati een zeldzaam verzamelaarsmodel. De versies met 16 kleppen en 200 pk zijn het meest gewild. Ondanks de Maserati-touch bij de productie en het prepareren van de motor, was de fout om hem een stijl te geven die te klassiek was en te dicht bij andere Chryslers stond. Dit doet vreemd genoeg denken aan wat er meer dan twintig jaar later zou gebeuren, toen werd besloten om Lancia Chryslers in Europa te verkopen, zoals de Lancia Thema... Ik denk dat je nooit echt leert van je fouten!