De enige echte Lancia Stratos 3.0L V6 320 pk werd rallykampioen vóór Porsche en Alpine.

Toen het in 1974 verscheen, was de Lancia De Stratos is een revolutie. De Stratos, die voorafging aan Bertone's Stratos Zero concept van een paar jaar eerder, werd ontworpen voor de racerij en was geen berline die vervolgens werd geprepareerd voor de racerij. De auto was ontworpen om het werk van de monteurs te optimaliseren, de lijnen waren gekarteld en de beroemde 'vizier'-ruiten waren laag en aerodynamisch, zonder het hart van de auto te vergeten: een 2,4-liter V6, gemonteerd in het midden achterin, die niemand minder was dan de motor uit de Ferrari Dino die Enzo Ferrari, na veel discussie en onderhandeling, wilde leveren aan Lancia. 

De Stratos domineerde het veld tussen 1975 en 1978 en won verschillende wereldtitels en talrijke nationale titels. FIAT gaf toen voorrang aan de 131 Abarth voor het WRC, waardoor de Stratos werd verbannen naar het Europees kampioenschap. Desondanks behaalde hij enkele memorabele coupés, zoals de overwinning van Bernard Darniche in de Ronde van Corsica van 1981.

Ook op de baan

De Stratos werd ook ontwikkeld voor de Groep 5 'Silhouette' categorie op het circuit, maar niet langer met een Dino V6, want de Fiat-Abarth Stratos Gr.5 gebruikte een 1.429 cm³ Abarth 4-cilinder lijnmotor, aangedreven door een KKK Turbo. Maar zoals wel vaker het geval is, kregen rallyauto's uit dit tijdperk een tweede leven in de rallycross.

Een Lancia 3.0L V6 uniek in de wereld

Sterker nog, er was ooit een unieke Stratos met een motor die was vergroot tot ongeveer 3,0 liter: het was een experimentele voorbereiding die werd gebruikt in de rallycross, gekoppeld aan de teams van Andy Bentza en Franz Wurz, de vader van Alexander Wurz. Als zoon van een coureur die zijn tanden had gezet in een BMW 328 in de jaren 1950, was hij de eerste tweevoudig Europees Rallycross Kampioen, in 1974 en 1976 (met een Lancia Stratos HF 2.4). Voor het seizoen 1977 van het Europees Rallycross Kampioenschap leverde Mike Parkes, de coureur en ingenieur die aan het Stratos prototype had gewerkt, een cilinderkop met 24 kleppen en een speciale krukas die de cilinderinhoud van de motor op iets minder dan 3.000 cm³ bracht. 

Rallycross-klaar en kampioen!

Ze maakten zuigers met een grotere diameter en voerden andere bewerkingsaanpassingen uit. De motor ontwikkelde ongeveer 320 pk. Omdat het niet de bedoeling was dat de auto in de rallycross op de weg zou rijden, was de uitlaat vrij, dus er waren geen dempers of dempers. De auto werd ook aangepast aan de beperkingen van de rallycross: om de veerweg te vergroten, werd het montagepunt van de achterschokdemper hoger geplaatst.

Bentza nam de Stratos van Wurz over, verkocht zijn eigen Stratos 2.4 L 12V en won in 1978 de ERC GT-klassetitel met deze unieke 3-liter Stratos, waarmee Bentza tot eind 1983 reed. Bentza hield hem tot in de jaren 1980, toen hij uiteindelijk werd verkocht aan Alexander Wurz. Sindsdien is hij gerestaureerd en teruggebracht naar zijn oorspronkelijke specificaties en historische rallycross-kleuren, om deel te nemen aan evenementen als Goodwood en Rallylegend.