Om haar V12 te redden, heeft Ferrari een motor ontworpen die er als geen ander uitziet... en elektriciteit produceert

Ferrari blijft verbazen. Na een al verbazingwekkend patent voor een «actief» chassis, is de fabrikant uit Maranello terug met een nog onthutsender idee: een compleet nieuwe V12-motor, die wel eens de manier zou kunnen herdefiniëren waarop verbrandingsmotoren worden ontworpen in het tijdperk van elektrificatie.

Achter dit project, dat onlangs is onthuld aan de hand van verschillende patenten die zijn ingediend bij het USPTO en zijn geanalyseerd door CarBuzz, schuilt een gedurfde visie: de V12 redden... door hem radicaal te transformeren.

Een V12 zoals je nog nooit hebt gezien

Op papier heeft Ferrari het over een twaalfcilindermotor. Maar in werkelijkheid is het geen klassieke V12 en ook geen flat-12. Het idee is gebaseerd op de assemblage van twee in lijn geplaatste zescilindermotoren in een V-vorm. Tot zover niets bijzonders... behalve dat deze architectuur niet op de traditionele manier kan worden gelezen.

Hier wordt de V niet gevormd door de motor van opzij te bekijken, maar van bovenaf. Een subtiliteit die in feite een complete breuk met mechanische conventies verbergt. Om te voorkomen dat de onderdelen elkaar overlappen, heeft Ferrari een opstelling bedacht die bijna ruimtevaarttechniek waardig is: één motor naar voren gericht, de andere naar achteren gericht, elk geassocieerd met zijn eigen elektrische generator, geplaatst aan tegenovergestelde uiteinden.

Een V12... die de wielen niet aandrijft

De echte revolutie stopt niet bij de vorm van de motor. Deze V12 werkt volgens een seriehybride logica. Praktisch gezien zijn de verbrandingsmotoren nooit rechtstreeks verbonden met de wielen. Hun rol is heel anders: elektriciteit opwekken. Deze energie voedt vervolgens de elektromotoren die verantwoordelijk zijn voor de aandrijving van de auto. Dit is een bekende architectuur in de industrie, maar een die zelden op dit prestatieniveau is gebruikt, en nog nooit zo geraffineerd.

In deze configuratie zorgt Ferrari voor een intelligente werking. Tijdens fases van lage vraag volstaat een enkele verbrandingsmotor. Maar zodra de bestuurder het volle vermogen vraagt, komen de twee 6-cilinder motoren tegelijkertijd in actie. De hoek van de V zou tussen de 20 en 30 graden zijn, met de mogelijkheid om tot 45 graden te openen om plaats te bieden aan een accu of brandstoftank.

Maar het is vooral het uitlaatsysteem dat intrigeert. De twee motoren delen een gemeenschappelijke leiding, verbonden door een klep die de gasstroom kan moduleren naargelang het aantal actieve motoren. Het doel is tweeledig: de gasafvoer optimaliseren en de katalysator op de ideale temperatuur houden. Nog verrassender is dat Ferrari van plan is om de ontstekingsfase van de twee motoren onafhankelijk van elkaar te regelen. Ze zouden perfect synchroon kunnen werken... of juist volledig tegengesteld.

Tussen erfgoed en toekomst

In tegenstelling tot wat je zou denken, is dit systeem niet afhankelijk van grote motoren. In plaats daarvan denkt Ferrari aan twee motoren met een kleine cilinderinhoud, die in staat zijn om de lading van de batterij op peil te houden en ondersteuning te bieden tijdens perioden van grote vraag.

Een filosofie die teruggrijpt naar de oorsprong van het merk, met de eerste Colombo V12 van slechts 1,5 liter in de jaren 1940. Een knipoog naar de geschiedenis, maar bovenal het bewijs dat Ferrari altijd is blijven innoveren rond deze legendarische architectuur.

Dit patent is niet alleen een oefening in stijl. Het illustreert hoe ver een fabrikant als Ferrari bereid is te gaan om de verbrandingsmotor, en in het bijzonder de V12, te behouden. Het valt nog te bezien of dit concept ooit het daglicht zal zien. Maar één ding is zeker: in Maranello kan zelfs de elektrische toekomst nog kloppen op het ritme van twaalf cilinders.