
In Kissimmee, Florida, is het tafereel genoeg om zelfs de meest doorgewinterde verzamelaars duizelig te maken. Een Ferrari Enzo uit 2003 is zojuist verkocht voor een recordbedrag van 16,5 miljoen dollar en is daarmee de duurste Ferrari Enzo die ooit op een veiling is verkocht. Alleen een Ferrari 250 GTO deed het beter op dit evenement, georganiseerd door Mecum Auctions, en bevestigde nogmaals de onverzadigbare honger van de markt naar de duurste Ferrari ooit verkocht. Ferrari de meest exclusieve. Maar achter deze stratosferische prijs schuilt een paradoxale realiteit: deze Enzo, ontworpen als de ultieme supercar van zijn tijdperk, zal waarschijnlijk nooit de weg op gaan onder zijn nieuwe eigenaar.
Een bijna nieuwe Enzo na meer dan twintig jaar
De Ferrari Enzo werd geproduceerd tussen 2002 en 2004 in slechts 400 exemplaren en is nu al een icoon. Deze neemt zeldzaamheid nog een stapje verder. Naast zijn 23-jarige bestaan heeft hij slechts 649 mijl op de teller staan, oftewel amper 30 mijl gereden per jaar. Een cijfer dat veel zegt over de filosofie van de vorige eigenaar: bezitten, bewaren, tentoonstellen... maar zelden rijden. Deze kilometers zijn ongetwijfeld opgebouwd tijdens logistieke ritten, tussen trailers door, bezoeken aan Ferrari en optredens op prestigieuze evenementen. Een bijna museaal tentoonstellingsleven voor een machine die meer dan 350 km/u haalt.



Phil Bachman, de man achter de gele legende
Deze Ferrari Enzo behoorde toe aan Phil Bachman, een gerespecteerd figuur in de Ferrari-wereld in de Verenigde Staten. Als gepassioneerd verzamelaar uit Tennessee had hij van Giallo Modena zijn absolute signatuur gemaakt. Bijna al zijn Ferrari's waren geel, in schril contrast met het traditionele rood van Maranello. Deze Enzo werd in 2003 nieuw besteld en kreeg uitzonderlijk veel aandacht. Phil Bachman ging zelfs persoonlijk naar Maranello om toezicht te houden op de productie en nam zelfs symbolisch deel aan de assemblage van bepaalde onderdelen.

Deze Enzo is niet alleen zeldzaam vanwege zijn kleur. Hij wordt beschouwd als een van de meest optionele auto's ooit geproduceerd. Van de 127 Enzo's die in de Verenigde Staten zijn geleverd, zijn er slechts 11 geel gespoten. Deze gaat zelfs nog verder, met specifieke elementen die rechtstreeks in de fabriek zijn geproduceerd: gedeeltelijk gepolijst motorcompartiment, lagere carrosserie-elementen in carrosseriekleur gespoten, gele diffuser achter en niet te vergeten een exclusieve Enzo Ferrari-badge op de achterkant. Het interieur is ook voorzien van rood lederen bekleding, Daytona-stijl stoelen en gele carrosserie-accenten. Het pakket wordt gecompleteerd door de originele zwartleren stoelen, Schedoni bagage, Ferrari Classiche certificering en het beroemde Rode Boekje.


Onder de motorkap is niets veranderd: een atmosferische 6,0-liter V12 van 651 pk, gekoppeld aan een F1 zesversnellingsbak. Dat is genoeg om in iets meer dan drie seconden van 0 naar 100 km/u te accelereren en een topsnelheid van 355 km/u te halen. Op papier een auto gemaakt voor adrenaline. In werkelijkheid zou elke extra kilometer een onmiddellijk financieel verlies betekenen. Bij deze waarde wordt autorijden bijna een heiligschennis. De nieuwe eigenaar weet het: deze Enzo is nu een erfgoed.
Een plaat die een heel tijdperk samenvat
Met een opbrengst van 16,5 miljoen dollar vestigt deze Ferrari Enzo niet alleen een record voor het model. Het illustreert de evolutie van de verzamelaarsmarkt voor superauto's. In 2025 hebben veel Ferrari's, waaronder de F40 en F50, al records gebroken en het ziet ernaar uit dat 2026 dit voorbeeld zal volgen.
