Voor sommigen, Ferrari is een symbool van succes. Voor anderen is het een obsessie voor V12's, carbon en extreme prestaties. Voor Ken Modell, een gepassioneerd verzamelaar en LASIK-chirurg in New York, is Ferrari veel meer dan dat. Het is een rode draad. Een familiegeschiedenis. Een emotie die generaties overstijgt.
"Ferrari is altijd meer geweest dan alleen een auto," legt hij uit. "Deze auto's vragen meer van je, maar ze geven het honderdvoudige terug: het geluid, de snelheid, de opwinding... Ze stimuleren al je zintuigen." Achter deze woorden gaat niets abstracts schuil. In zijn kantoor aan huis, omringd door zijn auto's, werkt Ken elke dag met wat hij zijn "inspiratie" noemt. Een omgeving die veel zegt over de 10- of 12-jarige die hij ooit was.
Als hij deze jonge Ken vandaag mee zou kunnen nemen naar zijn garage en hem zou laten zien wat hij heeft gebouwd, zou de reactie simpel zijn: "Hij zou flauwvallen". Ferrari's passie was niet geïmproviseerd. Het rijpte op zeer jonge leeftijd, vanaf de adolescentie, lang voordat er financiële middelen beschikbaar waren. Mentaal begon het verzamelen op 12-jarige leeftijd. Praktisch gezien omspant het nu meer dan 30 jaar relatie met het merk uit Maranello. En ondanks het verstrijken van de tijd, ondanks de veronderstelde gewoonte, blijft één ritueel intact: het beste moment van de week is wanneer de motor start.
De auto's die hij kiest zijn niet onbelangrijk. Het zijn de meest viscerale, de auto's die "je het gevoel geven dat je leeft". Een filosofie die de aanwezigheid van legendarische modellen in zijn collectie verklaart, zoals de F40, die 36 jaar na dato nog steeds in staat is om het hart van elke liefhebber sneller te doen kloppen. Of de LaFerrari, die hij beschrijft als het absolute hoogtepunt. "Wat is er mooier dan een V12 op een centrale plaats, vlak achter je, met zo'n uiterlijke schoonheid, waarvan je het voorrecht hebt om hem te bezitten?"
Maar het verhaal krijgt een intiemere dimensie als hij het over zijn familie heeft. Zijn deelname aan programma's als Corse Clienti of Club GT heeft hem niet alleen in staat gesteld om op circuits te rijden of de wereld rond te reizen. Het heeft hem ook dichter bij zijn dochter Samantha gebracht. Een van zijn levendigste herinneringen is die aan Italië, toen hij zag hoe zijn dochter achter het stuur van haar 599 XX kroop. Het was een moment vol spanning en emotie. "Ik trilde. Ik dacht: misschien moet ik dit niet doen...". En dan die zin, van haar eigen vader, als een echo tussen generaties: Waarom niet? Waarom zou ze niet in deze auto mogen rijden, net als iedereen? Samantha deed het. Met snelheid, controle en vertrouwen. En die dag werd de Ferrari een gemeenschappelijke taal tussen vader en dochter.
Door de jaren heen hebben diners met clubleden, evenementen en reizen veel meer gevormd dan een netwerk van verzamelaars. Ze hebben geholpen om de man te vormen: de zakenman, de vader, de liefhebber. Ken maakt er geen geheim van: hij is trots op zijn carrière, trots op wat Ferrari vertegenwoordigt in zijn leven. Niet als een materiële prestatie, maar als het verlengstuk van een gemoedstoestand die bestaat uit hard werken, hoge normen en passie. Vandaag de dag is hij niet langer tevreden met het leven van deze droom. Hij deelt hem. Hij werkt omringd door deze auto's, gaat naar de garage, voelt nog steeds de emotie en geeft die vooral door aan zijn dochter. Op dat moment zijn de tranen nooit ver weg. "Dit is het hoogtepunt van vele jaren werk. En nu kan ik het met haar delen.
Dutch 
French 
English 
Italian 
Spanish 
Portuguese 
German 
Japanese 
Turkish