Deze Ferrari uit de jaren 90, die lang onderschat is, is steeds meer gewild bij verzamelaars.

Er zijn Ferrari die meteen mythes worden. En dan zijn er nog die zich langzaam wreken, zoals de Ferrari 348. Lange tijd ingeklemd tussen het aura van de 308/328 en de cultstatus van de F355, leefde hij jarenlang in een grijs gebied: bewonderd, ja... maar zelden zo begeerd dat de biedingen explodeerden. Maar in 2026 is het tij duidelijk gekeerd. En onder de versies die deze hernieuwde interesse het best weerspiegelen, is de 348 TS/GTS, de Targa, bezig om aan te slaan bij verzamelaars.

Een Ferrari zonder filters

Met zoveel ultra-high-performance, ultra-ondersteunde, ultra-alles supercars op de markt, herontdekken veel mensen wat het betekende om te 'rijden' voordat elektronica het overnam. Dit is precies waar de 348 scoort. Hij werd geproduceerd tussen 1989 en 1995 en belichaamt het einde van een tijdperk waarin autorijden werd gedaan met de handen, de voeten... en ook een beetje met de maag. Het recept is eenvoudig, bijna provocerend vandaag de dag: een natuurlijk geaspireerde 3,4-liter V8, een handgeschakelde versnellingsbak, geen turbo, geen rijhulp om een benadering goed te maken. De 348 belooft geen gezuiverde ervaring. Hij belooft een directe, authentieke ervaring. En dat is precies waar steeds meer liefhebbers naar op zoek zijn, nu ze genoeg hebben van 'perfecte' auto's die het bijna koud hebben.

TS: het compromis dat de spijker op de kop slaat

In de verbeelding van Ferrari heeft de Targa altijd dat extra vleugje vrijheid gehad. Op de 348 TS/GTS voegt het een zeer gewaardeerde nuance toe: rijden met je haren wapperend in de wind, zonder volledig afstand te doen van de strengheid van een sedan. Met zijn 300 pk (320 pk in de GTS) die alleen via een handgeschakelde vijfversnellingsbak naar de achterwielen worden gestuurd, speelt de 348 TS/GTS niet met cijfers. Hij speelt op de sensatiekaart. Een cockpit die niet probeert af te leiden, een motor met een sterk karakter en een chassis dat voor zichzelf spreekt.

Een rijzende ster

Lange tijd nam de Ferrari 348 TS/GTS een heel bijzondere plaats in op de markt: die van een Ferrari die nog 'toegankelijk' was, soms zelfs als secundair werd beschouwd. De cijfers uit het midden van de jaren 2010 bevestigen dit duidelijk. Tussen 2014 en 2016 werden er regelmatig exemplaren verkocht tussen de $ 40.000 en $ 55.000, waarbij exemplaren soms voor zo'n $ 34.000 tot $ 45.000 onverkocht bleven. Op dat moment werd de 348 nog niet gezien als een zekere toekomst, maar eerder als een Ferrari ingeklemd tussen twee meer begerenswaardige generaties.

De verandering in perspectief vindt geleidelijk plaats, maar wordt duidelijk vanaf de jaren 2020. Tegen 2024 is de markt duidelijk van dimensie veranderd: sommige goed gepresenteerde 348 TS/GTS'en werden in Europa al verkocht voor meer dan 80.000 euro, terwijl in de Verenigde Staten de transacties vaak schommelden tussen 60.000 en 90.000 dollar, afhankelijk van de staat, kilometerstand en geschiedenis. De 'gemeden' Ferrari begint de favoriete Ferrari te worden.

In 2025 werd de trend bevestigd en gestructureerd. Verkopen tussen $80.000 en $85.000 werden gemeengoed en vooral de prijzen van de mooiste exemplaren gingen omhoog. Op de Europese markt verschenen auto's met prijzen van €89.950 of €99.950, een teken dat de 348 TS niet langer alleen werd gekocht om mee te rijden, maar ook om te houden.

Aan het begin van 2026 vat het voorbeeld van een 348 GTS uit 1991, met een lage kilometerstand, een duidelijke geschiedenis en een iconische configuratie, deze evolutie perfect samen. In tien jaar tijd is de 348 TS uitgegroeid van een 'laaggeprijsde' Ferrari tot een gevestigde youngtimer, waarvan de waarde nu is gebaseerd op een duidelijke reden voor verzamelaars: de zeldzaamheid van mooie exemplaren, analoog rijplezier en het einde van een tijdperk voor Ferrari.

Het ontwerp heeft er veel mee te maken. De 348 is hoekig, opvallend en helemaal Pininfarina in de geest van die tijd, met luchtinlaten met lamellen aan de zijkant die doen denken aan de Testarossa en de racende Ferrari's uit de jaren 80. En dan is er nog dat fenomeen waar de markt dol op is: herontdekking. Wanneer een auto lange tijd is onderschat, voelt het als een 'geheim' dat wordt gedeeld onder kenners.

Een goede deal... voordat het dat niet meer is?

Uiteindelijk rijst onvermijdelijk de vraag: is het 'tijd'? De 348 TS/GTS is nog steeds relatief toegankelijk in het Ferrari-universum, vooral in vergelijking met de huidige modellen en de explosie van bepaalde oudere iconen. Maar toegankelijkheid in een collectie is een venster. En een venster blijft nooit voor altijd open. Naarmate moderne Ferrari's technologischer worden, worden 'analoge' Ferrari's aantrekkelijker. Niet alleen omdat ze eenvoudiger zijn, maar ook omdat ze iets bieden wat we eigenlijk niet meer kunnen reproduceren: een directe relatie tussen bestuurder en auto.