Koop een Ferrari voor de prijs van een nieuwe, goed uitgeruste stadsauto, dat is het idee dat je doet glimlachen... totdat je advertentie na advertentie tegenkomt met dezelfde naam: Mondial. Op zichzelf vat deze Ferrari een heerlijke paradox samen. Hij wordt vaak gepresenteerd als 'de goedkoopste' en daarom onvermijdelijk verdacht, en toch heeft hij alles wat veel duurdere Ferrari's niet hebben: een V8, een handgeschakelde versnellingsbak met rooster, een architectuur met middenmotor... en zelfs vier zitplaatsen. Genoeg om de eetlust op te wekken. Genoeg om de spot te drijven, want de Mondial staat al veertig jaar bekend als het lelijke eendje.
Het verrassende is dat het verhaal lijkt te veranderen. Aan de ene kant kun je nog steeds een enorm aantal Mondials vinden onder de €50.000, soms voor bijna onwerkelijke prijzen. Aan de andere kant hebben sommige veilingen onlangs laten zien dat zeer mooie exemplaren, vooral in de Mondial T-uitvoering, bedragen kunnen opbrengen die helemaal niet meer worden geassocieerd met een 'instap-Ferrari'. Dus, moet je ervoor gaan? Of moeten we deze verkeerd begrepen Ferrari mijden, zoals we al tientallen jaren doen?
Een Ferrari geboren uit een moeilijk idee: de 2+2 met een centrale motor achterin
De Mondial is geen 'simpele' Ferrari. Het is het directe resultaat van een gecompliceerde ambitie: een Ferrari aanbieden die beter bruikbaar is in het dagelijks leven, passagiers kan vervoeren en toch de sportieve architectuur behoudt waar dromen van gemaakt zijn. Daarvoor was er de 308 GT4, die in 1973 verscheen, een 2+2 met een centraal achterin geplaatste motor die de boel al flink door elkaar had geschud. Zijn Bertone-styling werd nooit unaniem goedgekeurd, maar het bewijst dat Ferrari op zoek is naar een instapmodel, een model dat mensen aantrekt die de naam en de muziek van Ferrari willen, zonder noodzakelijkerwijs te moeten leven met de beperkingen van een strikte tweezitter.
Maar Ferrari besloot het opnieuw te proberen. In 1980, op de Autosalon van Genève, presenteerde het merk de Mondial 8. Deze keer was Pininfarina verantwoordelijk voor het ontwerp. Deze keer was Pininfarina verantwoordelijk voor het ontwerp, als om een boodschap te sturen naar de puristen: een 'andere' Ferrari was prima, maar er was geen sprake van om de adel van de Ferrari-naam te verlaten. De naam 'Mondial' klinkt als een knipoog naar de F1 en de gloriejaren, en de auto neemt zijn grand touring roeping aan. Het wil de Ferrari zijn die gezien kan worden als een metgezel op de weg, bijna een familie-Ferrari.
Maar het recept is niet voor de hand liggend. Vier zitplaatsen inbouwen en de motor net achter het passagierscompartiment houden, vereist een lange wielbasis en een opvallend silhouet. De Mondial heeft een visuele identiteit die in schril contrast staat met Ferrari's geschiedenis: het is noch een volwaardige berline, noch een echte klassieke GT; het is een apart object, geïsoleerd, zonder directe afstammelingen. Vanaf het begin was het een auto die voor verdeeldheid zorgde.
De erfzonde: een Ferrari die buiten adem is
De Mondial 8 heeft ook een mechanische handicap die hem zal achtervolgen. De 2,9-liter V8, bewonderenswaardig vanwege zijn geluid en afkomst, kreeg te maken met een industriële en regelgevende realiteit. Om te voldoen aan de normen tegen vervuiling, met name in de Verenigde Staten, liet Ferrari de Weber carburateurs achterwege en koos voor Bosch K-Jetronic brandstofinjectie. Op papier zag het er modern uit. De Mondial 8 heeft 214 pk, een cijfer dat timide lijkt tegenover concurrenten die vaak krachtiger zijn, soms beter afgewerkt en soms logischer in hun voorstellen.
En alsof dat nog niet genoeg is, is het ontwerp van de Mondial zelf ook vatbaar voor kritiek. Hij had achterbanken, maar die waren smal. De auto werd destijds voor een hoge prijs verkocht en werd vergeleken met Porsches, Jaguars, Mercedessen en Maserati's. De commerciële impact was onmiddellijk: de eerste jaren waren moeilijk en de Mondial begon zijn leven met een kwetsbaar imago. Daarbij kwam de dynamische kritiek die vaak in tests werd geuit: bij de eerste versies werd het weggedrag op de limiet als delicaat beoordeeld, met een soms nerveuze achterkant. Voor een Ferrari die beweert een 'grand tourer voor dagelijks gebruik' te zijn, is het idee van een veeleisende auto niet geruststellend. De reputatie van een 'Ferrari die niet erg Ferrari is' kreeg vat op de auto en het zou lang duren voordat die werd uitgewist.
Een Ferrari die voortdurend evolueert om zichzelf te verlossen
Wat de Mondial zo spannend maakt, is dat Ferrari nooit opgaf. Integendeel, het model evolueerde voortdurend, alsof Maranello de kritiek op het concept stap voor stap wilde corrigeren. De Mondial Quattrovalvole kwam in 1982 met cilinderkoppen met vier kleppen per cilinder en meer vermogen. In 1985 nam de Mondial 3.2 de V8-motor van de 328 over en haalde 270 pk. In dit stadium begon de auto eindelijk te lijken op wat puristen waren gaan verwachten: een Ferrari die niet alleen mooi of zeldzaam was, maar die ook meer presteerde in overeenstemming met zijn naam.
Toen kwam het beslissende moment: 1989 en de komst van de Mondial T. Dit was het moment waarop de auto een geheel nieuwe dimensie kreeg. De motor groeide naar 3,4 liter en 300 pk. Bovendien veranderde de lay-out. De V8 werd in de lengterichting geplaatst, terwijl de versnellingsbak in de dwarsrichting bleef, waardoor de beroemde 'T' ontstond waaraan de versie zijn naam ontleent. Dit is niet zomaar een facelift of een detailwijziging: het is een ingrijpende transformatie die de Mondial homogener, vaardiger en meer de moeite waard om in te rijden maakt. Velen zijn van mening dat de Mondial in deze vorm eindelijk volledig gewild is, vooral als cabriolet, een variant die perfect past bij zijn grand touring-gedachte.
Waarom blijft de "onbeminde" onbemind?
Zelfs verbeterd, draagt de Mondial nog steeds het gewicht van een culturele beproeving. Zijn styling is nooit zo sensueel geweest als die van een 308 of 328. Zijn 2+2 concept met middenmotor is atypisch en komt niet overeen met de dominante fantasie van de pure, radicale, strikt tweezits Ferrari. Tot slot veroordeelde zijn instapstatus hem er lange tijd toe dat er op hem werd neergekeken. In een merk waar de legende drijft op overdaad, leek 'de toegankelijke Ferrari' een zwaktebod. En toch, vandaag de dag, zijn het juist deze bijzonderheden die hem zo vertederend maken. De Mondial is niet de Ferrari die je koopt om het vakje van de meest consensuele prestige aan te vinken. Het is een Ferrari voor de nieuwsgierige kenner, de liefhebber die een auto wil die anders is, bruikbaar is en vooral een ander verhaal kan vertellen dan dat van de gebruikelijke iconen.
Waar de eigenaars voor staan: de Ferrari die je echt ervaart
De getuigenissen van de eigenaren hebben één ding gemeen: ze proberen mensen niet wijs te maken dat La Mondial perfect is. In plaats daarvan leggen ze uit dat het onterecht is samengevat. Velen hebben het over een echte Ferrari-ervaring, soms nog 'authentieker' in de mechanische zin van het woord, omdat je de auto moet begrijpen, de opwarmtijden moet respecteren, een zekere ruwheid in de besturing en een zeer jaren 80-sfeer moet accepteren.
Het rooster van de handgeschakelde versnellingsbak, de geur van leer, de V8 achterin, het gevoel van een monteur die in zijn filosofie dicht bij de racerij staat, komen vaak terug als emotionele argumenten. Veel eigenaren hameren ook op een punt dat vaak wordt onderschat: de Mondial maakt het mogelijk om de Ferrari te delen. De twee achterzetels, ook al blijven het reservezetels, veranderen alles voor familiegebruik of om kinderen mee te nemen, en de bagageruimte maakt het idee van reizen aannemelijk. Een Ferrari die een weekendje weg kan zonder dat de reis een opoffering wordt, is zeldzaam.
Voor zijn eigenaars is de Mondial geen auto die je in een opwelling koopt. Het is een auto die je kiest met een helder hoofd, waarbij je begrijpt dat de belangrijkste factor niet de aankoopprijs is, maar de staat, de geschiedenis en het onderhoud.
Tweedehands: veel aanbiedingen onder €50.000... en Amerikaanse dominantie
Dit is waar de Mondial echt een schoolvoorbeeld wordt. Vandaag de dag zijn er bijna 150 Ferrari Mondials op de markt voor minder dan € 50.000, voornamelijk de eerste versie. Dat is enorm voor een Ferrari en verklaart waarom hij constant 'de goedkoopste Ferrari' wordt genoemd. De uitsplitsing is leerzaam. In Europa concentreert Italië logischerwijs veel van de advertenties, met een opmerkelijke aanwezigheid in Frankrijk, Duitsland, Zwitserland, Nederland, België en Spanje. De instapprijzen in Europese advertenties beginnen rond de € 26.000 tot € 30.000 voor oudere versies en stijgen vervolgens afhankelijk van de versie, de staat, de kilometerstand en vooral de kwaliteit van het onderhoud.
Maar het meest opvallende element is het volume in de Verenigde Staten. Er zijn meer dan vijftig aanbiedingen onder de € 50.000, met een aantal zeer agressieve prijzen en een verrassend aantal goed gepresenteerde exemplaren. Dit is niet onlogisch: de Mondial is grotendeels ontworpen voor de Amerikaanse markt en de cabrioversies hebben daar een echte aantrekkingskracht gehad. Als gevolg daarvan staat de Amerikaanse markt vol met Mondials, waarvan sommige weinig gereden zijn en andere lange tijd opgeslagen hebben gestaan. Dit wekt de illusie van een eenvoudige zaak, maar het is ook een klassieke valkuil. Een auto waar weinig mee is gereden kan een uitstekende basis zijn... of een auto die stilstaat en een serieuze revisie nodig heeft. En als we het over een Ferrari hebben, kan een revisie al snel meer kosten dan je dacht. De lage prijs trekt aan, de geschiedenis stelt gerust.
De grote paradox: "goedkope" Mondials en Mondials verkocht voor meer dan 100.000 $
Dit is misschien wel de meest interessante ontwikkeling in de geschiedenis van de Mondial. Jarenlang was het de Ferrari die je 'voor spotprijzen' kon vinden. En nu zijn er tegelijkertijd spectaculaire veilingen voor bepaalde exemplaren.
Mondial T coupes en convertibles zijn verkocht voor meer dan $ 100.000, met zeer hoge prijzen voor auto's die worden aangeprezen als extreem origineel, met zeer lage kilometerstanden en onberispelijke historische gegevens. Dit zijn niet dezelfde auto's die je ziet in de 'verleidelijke' advertenties. Dit zijn uitzonderlijke Mondials, die de markt begint te beschouwen als coherente verzamelobjecten, omdat ze het einde van een tijdperk vertegenwoordigen, een unieke Ferrari-configuratie en vaak een zeldzaam niveau van conservering. Met andere woorden, de Mondial is een Ferrari met twee versnellingen aan het worden. Er is nog steeds een wereld waarin hij het toegankelijke instapmodel blijft, en een andere wereld waarin de beste exemplaren, vooral de Mondial T, met nieuwe aandacht worden bekeken. De markt begint zich te ordenen.
Moet je toegeven? Ja, maar niet om de verkeerde redenen
De Mondial is geen aankoop om een populariteitswedstrijd onder puristen te winnen. Het zal niet plotseling een 308 of een 328 worden in de collectieve verbeelding. Het zal een unieke Ferrari blijven, soms bespot, vaak onbegrepen. Maar dat maakt het juist zo'n opwindende aankoop.
Als je een Ferrari wilt om mee te leven, om naar te luisteren, om mee om te gaan, om te delen, een Ferrari uit het Enzo-tijdperk, met de charme van een handgeschakelde versnellingsbak en een atmosferische V8, terwijl je binnen een budget blijft dat op het moment van aankoop onder de € 50.000 kan blijven, dan is de Mondial waarschijnlijk een van de meest geloofwaardige instappunten. De enige voorwaarde, en dat is een niet-onderhandelbare, is helderheid. Je koopt geen 'goedkope Mondial'. Je koopt een specifiek model, met een duidelijke geschiedenis, bewezen onderhoud en een mechanische realiteit die in overeenstemming is met zijn prijs. De Mondial is een Ferrari die geen benaderingen vergeeft, maar die gul beloont wie hem goed kiest.
Eigenlijk vertelt de Mondial het verhaal van een langzame revanche: dat van een Ferrari die wordt beoordeeld op wat hij niet was, in plaats van op wat hij werkelijk is. En als de markt hem eindelijk recht begint te doen met de mooiste exemplaren, is dat misschien omdat veel mensen nu herontdekken wat zijn eigenaars al heel lang zeggen: achter de grap van het 'lelijke eendje' schuilt een Ferrari die innemend, intelligent en soms verrassend modern is in zijn filosofie.
Dutch 
French 
English 
Italian 
Spanish 
Portuguese 
German 
Japanese 
Turkish