
De 2026 editie van Mecum Auctions in Kissimmee zal de geschiedenis ingaan als een van de meest spectaculaire in de recente geschiedenis van autoveilingen. In slechts een paar dagen tijd verkochten tientallen auto's meer dan een miljoen dollar en de top 10 alleen al bracht meer dan 130 miljoen dollar op. Deze ongekende prestatie was grotendeels te danken aan Ferraridie alomtegenwoordig was in het eindklassement. Maar aan de top van deze toch al duizelingwekkende hiërarchie stond een absoluut icoon: een Ferrari 250 GTO uit 1962, die voor 38,5 miljoen dollar werd verkocht. Een kolossaal bedrag, zelfs voor dit legendarische model, dat decennialang werd beschouwd als de ultieme Graal van de autoverzamelaar.
Een 250 GTO als geen ander
Deze Ferrari 250 GTO is geen gewone GTO. Hij werd geproduceerd in 1962 en was de enige die de fabriek verliet in deze witte kleur, bekend als 'Bianco Speciale'. Waar de meeste GTO's worden geleverd in de traditionele Rosso Corsa of andere racekleuren, valt dit model op door zijn bijna onwerkelijke elegantie. Een ander bijzonder kenmerk is dat de auto, ondanks een kleine opfrisbeurt van het lakwerk tijdens zijn leven, nooit uitgebreid is gerestaureerd. Het blijft een echt testament van zijn tijd, bewaard in bijna originele staat, wat zijn aantrekkingskracht op de meest veeleisende verzamelaars nog vergroot. Het zal niemand verbazen dat de biedingen stegen tot 38,5 miljoen dollar, waarmee deze GTO de duurste auto is die ooit op een Mecum-evenement is verkocht.


Voordat hij bij de collectie van zijn nieuwe eigenaar kwam, behoorde deze 250 GTO toe aan Jon Shirley, voormalig voorzitter van Microsoft, die hem eind jaren negentig kocht. Zorgvuldig bewaard en nooit uitgebreid gerestaureerd, heeft hij de decennia overleefd als een relikwie van Ferrari's gouden tijdperk van racen. Zelfs met 38,5 miljoen dollar blijft hij onder het all-time record voor een 250 GTO, dat in handen is van chassis 4153GT, dat in 2013 voor 52 miljoen dollar werd verkocht. Maar zijn unieke status en bijzondere geschiedenis geven hem een speciale plaats in de Ferrari-legende.
Een koper die niet lang mysterieus bleef
Op de dag van de verkoop was er één vraag op ieders lippen: wie kon er achter zo'n cheque zitten? In de zaal was het niet de koper zelf die zijn hand opstak, maar een man aan de telefoon die de biedingen deed namens een anonieme klant. Lange minuten waren alle ogen gericht op deze mysterieuze tussenpersoon, terwijl de prijs steeg tot boven de 34 miljoen dollar en vervolgens tot de symbolische grens van 38 miljoen. Toen de hamer uiteindelijk viel en de verkoop op 38,5 miljoen dollar werd bevestigd, bleef de identiteit van de nieuwe eigenaar onbekend. Tot de sluier een paar dagen later werd opgelicht.

David Lee, de verzamelaar van onwaarschijnlijke kleuren
De nieuwe eigenaar van de Ferrari 250 GTO Bianco Speciale is niemand minder dan David Lee, een naam die al zeer bekend is bij Ferrari-liefhebbers. Als Californische ondernemer van Hongkongse afkomst en hoofd van de Hing Wa Lee groep, die gespecialiseerd is in luxe horloges en juwelen, wordt David Lee nu beschouwd als een van 's werelds grootste Ferrari-verzamelaars. Hij bezit al een twintigtal modellen van het merk, maar vooral een collectie die legendarisch is geworden voor zijn atypische organisatie. Hier worden Ferrari's niet ingedeeld op jaar of zeldzaamheid, maar op kleur. De rode auto's krijgen de bijnaam 'ketchup', de gele 'mosterd' en de andere tinten komen in de categorie 'groenten' terecht. Het is een onconventionele manier om een collectie te tonen die zelfs voor deze verkoop al meer dan 100 miljoen dollar waard werd geschat.

Met deze witte Ferrari 250 GTO heeft David Lee een lange zoektocht volbracht. Op sociale media maakte de verzamelaar geen geheim van zijn opwinding en beschreef hij de 250 GTO als "de top van de berg" en "de laatste steen van oneindigheid" in het Ferrari-universum. Hij legde uit dat hij al jaren verzamelde en zichzelf specifieke doelen had gesteld, zoals het bezitten van alle vijf de grote moderne supercars van Ferrari, van de 288 GTO tot de LaFerrari, in tweevoud, in rood en geel. Maar de 250 GTO, icoon onder de iconen, vertegenwoordigde de ultieme prestatie. In een wereld waar superauto's ketchup, mosterd of groenten worden genoemd, zou deze witte GTO bijna de bijnaam 'melk' kunnen krijgen.