De V12-motor in de De Tomaso P900 ziet eruit als een kunstwerk en zingt als een Formule 1-wagen

Wanneer De Tomaso onthulde de eerste definitieve beelden van de aandrijflijn van de P900 en de boodschap was duidelijk: hier wordt het mechaniek niet verborgen gehouden. Het geeft zichzelf bloot. Het neemt verantwoordelijkheid. En bovenal fascineert het. Nadat we de aandacht hadden getrokken met de een uitlaatsysteem dat een sciencefictionfilm waardig is, Vandaag staat de P900 weer in het middelpunt van de belangstelling met zijn mechanische hart. En als je naar de gepubliceerde foto's kijkt, is het moeilijk om het niet als een kunstwerk te zien.

Een V12 ontworpen als manifest

De De Tomaso P900 is nooit ontworpen om iedereen tevreden te stellen. Hij is geproduceerd in een gelimiteerde oplage van slechts 18 exemplaren en exclusief bestemd voor het circuit. Zijn motor is daar het ultieme bewijs van. Geen elektrificatie. Geen supercharging. Onder de motorkap ligt een 65° atmosferische V12 die is ontwikkeld in samenwerking met ItalTecnica. Het specificatieblad is indrukwekkend, maar vertelt slechts een deel van het verhaal. De uiteindelijke versie bevestigt een nog assertievere richting: 7,0 liter cilinderinhoud, 900 pk bij ongeveer 9.500 tpm en een rode zone bij 10.200 tpm.

Architectuur geïnspireerd door Formule 1

Visueel is deze V12 even fascinerend als intimiderend. Op de foto's is een blok te zien dat is gemaakt van billet aluminium, met een duidelijke obsessie voor compactheid en stijfheid. Het geheel weegt minder dan 200 kg, een opmerkelijk cijfer voor een twaalfcilinder motor met deze cilinderinhoud.

Het timingsysteem maakt gebruik van een volledige cascade van rondsels, een zeldzame oplossing vandaag de dag, die van oudsher wordt geassocieerd met Formule 1 V12's met natuurlijke aanzuiging. Bij zeer hoge toerentallen garandeert deze architectuur een absolute precisie van de timing. Bij 10.200 tpm zou de kleinste afwijking fataal zijn. Elke rij is uitgerust met twee bovenliggende nokkenassen die vier titanium kleppen per cilinder aansturen. Dit alles wordt ondersteund door een achttraps smeringssysteem met droog carter, ontworpen om extreme zijwaartse belastingen op het circuit te weerstaan.

Een mechanische sculptuur ontworpen voor geluid

Als je deze V12 van voren bekijkt, met zijn twaalf inlaatkegels uitgelijnd als de sproeiers van een monumentaal instrument, krijg je de indruk dat je een hedendaagse installatie bekijkt. De carbon kanalen, de bewerkte onderdelen, de titanium onderdelen: alles lijkt te zijn geplaatst met een duidelijke esthetische bedoeling. Bij De Tomaso zeggen we het duidelijk: «Ze zeiden dat de toekomst rustig zou zijn. We zijn trouw gebleven aan onze wens om de V12 terug te brengen.»

Het P900-project ontwikkelde zich tegen een achtergrond waarin de auto-industrie steeds stiller wordt. In plaats van deze trend te volgen, stelde het merk een andere vraag: als dit een van de laatste natuurlijk geaspireerde V12's van deze tijd zou zijn, wat zou hij dan moeten voorstellen? Een simpel vermogen... of een blijvende emotie?

Italiaans erfgoed in elke ronde

De keuze voor een Italiaanse partner is niet onbelangrijk. ItalTecnica zet de nalatenschap voort van Claudio Lombardi, een belangrijke figuur in de Italiaanse motortechniek, wiens carrière zich uitstrekte over het glorieuze tijdperk van de V12 in de Formule 1 en het succes in het World Rally Championship. Het bedrijf wordt nu geleid door Carlo Cavagnero en heeft deze V12 doordrenkt met een eenvoudige filosofie: een motor moet reageren zonder aarzelen, integer zijn en goede muziek produceren.

Een kunstwerk opgedragen aan de baan

Voorlopig is de P900 strikt voorbehouden aan het circuit. Het ultrastijve carbon chassis, het lage gewicht van 900 kg en de motor die als dragend element wordt gebruikt, brengen hem dichter bij een LMP-prototype dan bij een conventionele hypercar. Maar als je naar deze V12 kijkt, die bijna als een galerijstuk in scène is gezet, wordt één ding duidelijk: de P900 is niet alleen op zoek naar prestaties. Hij eist een positie op. In een tijd waarin rationaliteit domineert, kiest De Tomaso voor emotie.