Volkswagen wilde de verkoop van Alfa Romeo verviervoudigen, maar Italië weigerde - twee keer!

Vandaag, Alfa Romeo verkoopt ongeveer 60.000 tot 70.000 auto's per jaar. Een bescheiden cijfer voor een merk met een immens verleden, maar wel een cijfer dat al lange tijd een bijna obsessieve vraag onder liefhebbers voedt: wat als de geschiedenis anders was geweest? Meer dan tien jaar lang droomde een andere reus ervan om de Biscione over te nemen: Volkswagen Group. En niet één keer... maar minstens twee keer.

Ferdinand Piëchs droom: van Alfa de anti-Porsche van de massa maken

In het begin van de jaren 2010 maakte Volkswagen-patriarch Ferdinand Piëch geen geheim van zijn bewondering voor Alfa Romeo. Op autoshows herhaalde hij dat het Italiaanse merk "zou kunnen floreren onder het Volkswagen-dak". Hij gaat zelfs nog verder: volgens hem zou de verkoop in vijf jaar met vier vermenigvuldigd kunnen worden.

In die tijd verkocht Alfa ongeveer 100.000 auto's per jaar. Piëch stelde zich een duidelijke toekomst voor: een Alfa gepositioneerd onder Porsche, met Duitse technologie maar Italiaanse stijl. In dit scenario hadden de Milanese sportwagens de nieuwe viercilinder turbo's van de Boxster en Cayman kunnen krijgen, terwijl het merk een emotioneler en toegankelijker alternatief zou zijn geworden voor de modellen uit Zuffenhausen.

De Italiaanse reactie was onmiddellijk en meedogenloos. Bij Fiat Chrysler Automobiles werd de deur zonder discussie gesloten. Sergio Marchionne werd zelfs geciteerd toen hij zei dat zolang hij de leiding had, Alfa Romeo nooit aan Volkswagen zou worden verkocht. Het psychologische spel is begonnen.

2018: de tweede poging

De tijd verstreek, Piëch verliet het roer, maar zijn idee bleef in Wolfsburg rondspoken. In 2018, het jaar waarin Sergion Marchionne overleed, ontmoette Volkswagenbaas Herbert Diess het nieuwe hoofd van FCA, Mike Manley. Volgens verschillende bevestigende bronnen vond Diess het zijn plicht om het project van Piëch uit te voeren. De vraag is simpel: is Alfa Romeo te koop?

Het antwoord is even duidelijk: nee. Nogmaals, het Italiaanse merk blijft onaantastbaar. Een paar maanden later ontstond uit de PSA-FCA-fusie Stellantis, dat beloofde te investeren in al zijn merken en bevestigde dat er geen zou worden verkocht. Daar eindigde de Duitse droom.

Wat als Alfa Romeo een merk van de Volkswagen Groep was geworden?

Hier begint de echte autofantasie. Volkswagen heeft al bewezen dat het prestigieuze merken nieuw leven kan inblazen: Lamborghini, Bentley en Bugatti (en zelfs Ducati) zijn allemaal tot bloei gekomen dankzij kolossale industriële middelen, met behoud van een sterke identiteit.

In deze context zou Alfa Romeo waarschijnlijk een heel bijzondere plaats hebben ingenomen: een emotionele sportwagen gepositioneerd tussen Audi en Porsche, met gedeelde platforms maar een Latijns karakter. Een Giulia die een technisch neefje is van een Audi, een SUV die dicht in de buurt komt van een Macan, krachtige motoren en misschien vooral een compleet gamma. Met de industriële kracht van de Duitse groep zouden 300.000 tot 400.000 jaarlijkse verkopen niet langer onrealistisch lijken.

De essentiële vraag blijft: zou een Alfa Romeo onder Duitse controle nog steeds een Alfa zijn? De autogeschiedenis toont aan dat technische rationalisatie de kwaliteit verbetert, maar soms ook het gevoel standaardiseert. Sommigen zijn van mening dat Lamborghini na de overstap naar Audi aan efficiëntie heeft gewonnen, maar iets van zijn waanzin heeft verloren. De auto's van Lamborghini zijn echter goed ontwikkeld en worden in Italië geproduceerd, en het merk heeft het nog nooit zo goed gedaan op financieel en verkoopgebied. En Alfa Romeo heeft zijn technische expertise gedeeld, eerst met Fiat (Alfa Romeo Giulietta, Mito, Tonale), daarna met Peugeot (Alfa Romeo Junior). Zou Alfa Romeo, een diep emotioneel merk, het karakter hebben behouden waar het nog steeds bekend om staat met Volkswagen platforms? Een recent voorbeeld is de Cupra, die in 2025 zijn hoogste verkoopcijfers ooit haalde met 328.800 afgeleverde voertuigen.

Een nog onzekere toekomst

Vandaag bereidt Alfa Romeo onder Stellantis zijn tweede transformatie voor. Aanvankelijk zou het worden omgevormd tot een 100 % elektrisch merk. Uiteindelijk werden de nieuwe Stelvio en Giulia uitgesteld, werden de huidige modellen Tonale, Giulia en Stelvio uitgebreid en bleef het merk voortbestaan met een kleiner aanbod. Tussen uitgestelde projecten en wereldwijde ambities, is dit het verhaal dat zich al bijna twee decennia herhaalt.

Dat is precies wat dit verhaal zo fascinerend maakt. De Volkswagen Groep heeft misschien een belangrijke strategische overname gemist... of voorkomen dat een Latijns symbool werd getransformeerd tot een perfect gekalibreerd industrieel product. We zullen nooit weten hoe Alfa Romeo eruit zou hebben gezien in dit parallelle universum. Maar één ding is zeker: zelden heeft een merk een concurrent zo laten dromen... zonder er ooit bij te horen.