Zijn vader reed in een Fiat Uno... hij bracht 13 jaar door in een Alfa Romeo 75 voordat hij uiteindelijk het ultieme model met de legendarische Busso V6-motor vond.

De geschiedenis van sommige auto's gaat veel verder dan het mechaniek. Ze vertellen het verhaal van een passie, een reis en soms zelfs een obsessie. Dit is precies het geval voor Jeroen Westerhuis, een 46-jarige Nederlandse Alfiste die na dertien jaar achter het stuur van een Alfa Romeo 75 1.6 eindelijk de ultieme versie van het model vond: een Alfa Romeo 75 3.0 V6.

Een verhaal verteld door Autoweek, Dit is een perfecte illustratie van de gehechtheid die sommige liefhebbers hebben aan de Italiaanse sportsedan... en aan zijn meest legendarische motor.

Dertien jaar met een Alfa Romeo 75 voordat hij zich richtte op de ultieme versie

Dertien jaar lang reed Jeroen Westerhuis in een Alfa Romeo 75 met een bescheiden 1.6 motor. Een auto waar hij veel plezier aan beleefde, maar die niet helemaal het toppunt was van wat de 75 te bieden had. Na verloop van tijd ontstond het idee om de ultieme versie aan te schaffen: de 75 met de beroemde 3,0-liter Busso V6.

Maar het vinden van de perfecte auto was geen gemakkelijke taak. Jeroen wilde niet zomaar een auto. Hij was op zoek naar een model in perfecte staat en zo dicht mogelijk bij het origineel. Na het inspecteren van verschillende Alfa Romeo 75 V6's, inclusief oudere 2.5 versies, kwam hij uiteindelijk een heel bijzonder exemplaar tegen, nieuw geleverd in Nederland in 1987. Het was liefde op het eerste gezicht.

De auto was oorspronkelijk eigendom van een autoliefhebber die hem tot 2010 hield. Daarna werd hij overgenomen door een familielid, die hem bijna veertien jaar lang in de watten legde. Uiteindelijk te koop aangeboden door een specialist Alfa Romeo In Nunspeet stond hij maar kort in de showroom voordat Jeroen kwam opdagen. Voor hem was het duidelijk: hij had zojuist een echt juweeltje gevonden.

Een passie voor Alfa Romeo geboren... voor de televisie

In tegenstelling tot wat je zou denken, groeide Jeroen niet op in een familie van Alfa Romeo liefhebbers. Zijn vader reed in een Fiat Uno, een veel bescheidener auto.

Toch begon zijn passie voor Italiaanse auto's al op zeer jonge leeftijd. Als kind herinnert hij zich dat hij op televisie een rode auto zag die meteen indruk op hem maakte. Later ontdekte hij dat het een Alfa Romeo Giulia Sprint GT was. Het zaadje was geplant.

In de jaren 90 bewonderde hij vooral de Alfa Romeo 155 en de Fiat Coupé en droomde hij al van een 155 «wide body» als zijn eerste auto. Tegelijkertijd begon hij Alfa Romeo miniaturen in schaal 1/43 te verzamelen, een passie die hij tot op de dag van vandaag koestert.

Zijn eerste echte Alfa was uiteindelijk een Alfa Romeo 146, gekocht nadat hij zijn rijbewijs had gehaald en genoeg geld had gespaard. Sindsdien heeft hij het merk nooit echt verlaten: de MiTo, Giulietta en tegenwoordig een moderne Giulia doen dienst als alledaagse auto's.

Slechts één Alfa Romeo die hem teleurstelde

Niet alle modellen lieten echter een onuitwisbare indruk achter. Van alle Alfa Romeo's die Jeroen bezat, was er maar één die hem niet overtuigde: een Type 916 Spider met V6 en voorwielaandrijving.

Op papier had het alles om in de smaak te vallen. In werkelijkheid kwam de teleurstelling snel. De auto was naar zijn mening te zwaar en de stijfheid van de carrosserie liet te wensen over. Daarom verkocht hij de auto al na drie maanden. Maar zijn gehechtheid aan het merk bleef onverminderd.

Een bijna perfecte Alfa Romeo 75

De 75 V6 die hij nu bezit is in opmerkelijke staat. Het exterieur, interieur en zelfs de onderkant van de auto zijn vrijwel smetteloos, alsof hij net uit de catalogus komt.

Jeroen heeft niettemin een paar discrete aanpassingen gedaan. Hij heeft met name de zijlijsten diepzwart gespoten, een nauwgezet karwei dat is uitgevoerd zonder de onderdelen te demonteren om te voorkomen dat de originele clips zouden breken.

De velgen zijn ook vervangen door een getrouwe reproductie van de beroemde Ronal A1's, die tegenwoordig erg moeilijk te vinden zijn. De originele velgen worden zorgvuldig bewaard in zijn garage. Een ander verschil met zijn oude 75 is dat hij nog steeds op zijn originele veren staat. Volgens hem is dat een verstandige keuze.

De wegligging van de auto is evenwichtiger, met name dankzij de beroemde transaxle-architectuur, waarbij de versnellingsbak en koppeling achterin bij het differentieel zijn geplaatst. Deze configuratie, geërfd van de Alfetta, zorgt voor een uitstekende gewichtsverdeling.

De laatste «echte» Alfa Romeo?

De Alfa Romeo 75 werd in 1985 geïntroduceerd om de 75e verjaardag van het merk te vieren en wordt vaak beschouwd als de laatste echte Alfa Romeo voor het Fiat-tijdperk.

Hij is gebaseerd op het Giulietta-platform en behoudt de transaxle-architectuur die de ingenieurs van het merk zo dierbaar is. In de loop der jaren zal hij worden aangeboden met een breed scala aan motoren, waaronder viercilindermodellen van 1,6 tot 2,0 liter, een diesel en verschillende V6's.

De meest emblematische versie is natuurlijk de 3.0 V6, die tot 188 pk ontwikkelt. In de Verenigde Staten wordt hij zelfs verkocht onder de naam Milano Quadrifoglio.

De carrière van de 75 kwam tot een einde in 1992, toen hij werd vervangen door de Alfa Romeo 155 met voorwielaandrijving. Er werden in totaal 386.767 exemplaren geproduceerd.

Bijna 40... en nog steeds klaar voor Italië

Vandaag de dag heeft Jeroen's 75 V6 ongeveer 132.000 km op de teller staan en heeft hij sinds zijn aankoop in 2024 vrijwel geen onderhoud nodig gehad, wat getuigt van de zorg die de vorige eigenaren aan hem hebben besteed.

Volgend jaar wordt de auto 40, waardoor hij in Nederland is vrijgesteld van motorrijtuigenbelasting. Maar voor de eigenaar ligt het belangrijkste elders. Het plan is al klaar: vertrekken naar Italië, het land waar deze nu cult-sedan is geboren. En met het liedje van de Busso V6 belooft de reis onvergetelijk te worden.