Er was een tijd dat je alleen maar twee woorden hoefde te zeggen - Alfa Romeo - voor Jeremy Clarkson om te veranderen in een lyrische, bijna sentimentele autocriticus. Een tijd waarin bepaalde auto's, in zijn woorden, zelfs de meest cynische autojournalisten zouden doen "smelten". Maar in 2026 is Clarkson niet meer in een romantische bui. En de Giulia Quadrifoglio, ooit een van zijn favorieten, betaalt daar de prijs voor.
De moderne auto: rijden onder toezicht
In zijn essay in The Times begint Clarkson met een grimmige constatering: er is vandaag de dag geen nieuwe auto die hij zou kopen. De reden? De massale en verplichte invoering van geavanceerde rijhulpsystemen (ADAS), die sinds 2022 verplicht zijn in Europa en het Verenigd Koninkrijk. Onophoudelijk gepiep, schijnheilige waarschuwingen, automatisch remmen dat soms even abrupt als onterecht is... Voor Clarkson maken deze apparaten van elke rit een les maatschappijleer. Erger nog, de wet verbiedt elke permanente deactivering. Elke keer als je stopt, moet je het ritueel opnieuw beginnen, tot het punt waarop hij de motor laat draaien bij het benzinestation om de menu's niet opnieuw te hoeven doorlopen. Volgens hem is geen enkel merk gespaard gebleven: Ferrari, Aston Martin, Maserati... allemaal "geruïneerd" door wat hij beschrijft als een betuttelende staat in het dashboardkastje. De auto, ooit synoniem voor vrijheid en ontsnapping, is nu een object onder permanente controle.
Wanneer autorijden niet langer leuk is
Deze constante bewaking zou niet onbeduidend zijn als ze niet gepaard ging met een ander fenomeen: de langzame maar zekere verdwijning van het plezier in autorijden. Clarkson breidt zijn blikveld uit naar de snelheidslimieten van 30 km/u in Britse dorpen, de schuldgevoelens opwekkende retoriek over ecologie en de exorbitante kosten van de moderne auto. Het resultaat? Een hele generatie keert zich af van het rijbewijs. Niet uit strijdbaarheid, maar uit gebrek aan interesse. Waarom zoveel moeite doen om berispt te worden door je eigen auto? Tegen deze sombere achtergrond probeert Clarkson een laatste grote ontsnapping.
Een laatste dans met de Giulia Quadrifoglio
Om hem op te beuren kroop hij achter het stuur van een Alfa Romeo Giulia Quadrifoglio, met zijn 510 pk, achterwielaandrijving, V6-motor en belofte op papier. Toen hij in 2016 op de markt kwam, was Clarkson er helemaal weg van. Hij verkoos hem zelfs boven een BMW M3. De badge, het geluid, het karakter... het was er allemaal. In 2026 werkt een deel van de magie nog steeds. Toegegeven, de Giulia ontkomt niet aan ADAS en vereist ook zijn deel van manipulaties voor elke start. Maar als hij eenmaal onderweg is, kun je nog steeds "verloren tijd inhalen", zolang je maar weet waar de flitspalen staan en hoe de wegomstandigheden zijn. In de Cotswolds is Clarkson op veroverd terrein.
Er is iets veranderd... en niet ten goede
Maar het enthousiasme verdwijnt snel. Waar de Giulia Quadrifoglio ooit schitterde met een zeldzaam compromis tussen sportiviteit en comfort, ontdekte Clarkson een auto die onherkenbaar was. De ophanging, officieel ongewijzigd volgens Alfa Romeo, leek veel steviger. Te stevig. Op een onopvallend stuk van de A40 werd de auto zo oncomfortabel dat zijn passagier hem vroeg om af te remmen tot 50 km/u om de reis dragelijk te maken. Clarkson windt er geen doekjes om: hij vergelijkt de ervaring met van een trap vallen, wat hij bijna comfortabeler vindt. Het kan een op zichzelf staand geval zijn geweest, geeft hij toe, maar de ervaring is onbetwistbaar voor de testauto.
Een icoon dat altijd gewild is... op één voorwaarde
Uiteindelijk noemt Jeremy Clarkson twee belangrijke redenen om deze nieuwe Giulia Quadrifoglio niet te kopen: het alomtegenwoordige ADAS en een aanzienlijke verslechtering van het comfort. Maar niet alles is verloren voor echte Alfa Romeo liefhebbers. De oplossing is simpel: ga terug in de tijd. Ga voor een model van vóór 2022, gespaard van de geluidswaarschuwingen en uitgerust met de wegligging waar hij zo van hield. Deze versies houden hun waarde goed vast, maar het is nog steeds mogelijk om een mooi exemplaar met weinig kilometers te vinden voor minder dan £45.000 (€52.000). Een sterke verleiding, bijna een daad van verzet, voordat de auto definitief een gezuiverd, gecontroleerd en zielloos object wordt.
We willen graag zijn testrit met de Alfa Romeo Giulia Quadrifoglio van een aantal jaar geleden met je delen.
Dutch 
French 
English 
Italian 
Spanish 
Portuguese 
German 
Japanese 
Turkish
Dus, wel of niet de ophanging veranderd op de laatste versie? 🤔
Nou, ik vraag het me af! Ik had al gehoord over veranderingen aan de injectie, uitlaat, etc., maar ik weet niets over de ophanging. Maar ik weet niets over de ophanging.
Misschien had Clarkson zijn vorige poging een aantal jaren "geïdealiseerd" en kreeg hij eenmaal in een andere context niet meer die positieve "klap". Een beetje zoals wanneer je veel verwacht van het vervolg op een film, de beste manier om teleurgesteld te worden...
Nou, ik had nogal wat kritiek gelezen over het feit dat de QF door sommige sportsedan-extremisten als te 'comfortabel' werd beschouwd! Zou Stelltruc naar deze kritiek geluisterd hebben in de wetenschap dat houten schokdempers minder kosten? Met deze groep is alles mogelijk
De rijhulpsystemen op de Giulia kunnen eenvoudig worden losgekoppeld.
Ik heb in zowel de 510 pk als de 520 pk Giulia Quadrifoglio gereden en heb geen verschil in comfort gemerkt. Jeremy Clarkson heeft vast een Mercedes S-klasse nodig om een rijdende woonkamer te hebben.
De auto is niet veranderd, maar Jeremy's kont is 10 jaar ouder geworden 😆
JA!!! Dat is het. De bilspieren gaan eerst.
Geen enkele auto van vandaag biedt sensaties als je op zoek bent naar een purist in auto's.
Son artefactos plagados de botones y pantallas (desgraciadamente todo táctil) y motores con cajas de cambio sin alguna.
Noch Ferrari, noch Maserati, noch Lambo.... Porsche lijkt nog steeds iets te verbergen in zijn meest extreme model 911
Ik heb 2 QF's gehad, een 2017 en later een 2022. Allebei goed om mee te rijden, behalve dat de besturing slechter was in de 2022. Ik heb niet in een latere auto gereden, maar ik betwijfel ten zeerste dat er iets veranderd is. Ik heb de motor nooit mooi gevonden omdat hij niet de onmiddellijke acceleratie gaf die ik soms nodig had bij lage toerentallen. Het geluid was ook niet geweldig. Toch leuker dan een M3 die ik ook heb gehad. Ik vond de Busso motor destijds geweldig. Helaas is Alfa niet meer vanwege het grove wanbeleid van Stellantis.
Dus hij verandert in James May?
Elke QV-eigenaar weet dat de ophanging in 2018 een kleine centimeter hoger was. Ik had er een en was er helemaal weg van.
Toen ik een van de laatste 2024's kocht, was ik bezorgd dat de vering minder meegaand zou zijn in de comfortmodus, maar er is geen verschil. Het is een klasse apart. Ik weet niet hoe ze het hebben gedaan.
Het enige nadeel is dat de carbon frontsplitter, die iets lager is, gemakkelijker schuurt.
Als iemand die 3 van deze auto's heeft gekocht, is de 2024 rondom een betere auto dan de 2019. Ik ben niet zeker over de comfortklacht, de stoelen zijn beter (ik ging met comfortstoelen voor alle 3) en de vering is beter.
Voor de rest rijd ik alleen in de racemodus, dus dat is geen probleem.