Deze professionele Audi-rijder testte de Alfa Romeo Stelvio Quadrifoglio en ondanks één minpuntje is het "de beste SUV waarin ik ooit heb gereden".

Als een professionele bestuurder die concurreert met een Audi zegt dat de SUV Alfa Romeo simpelweg de beste is waar hij ooit in heeft gereden, is een uitspraak die de moeite waard is. En er is niets marketingachtigs aan. Het komt van Matteo Poloni, een Italiaanse coureur die uitkomt in de TCR Italië achter het stuur van een Audi RS3, die ook een werkplaats heeft die gespecialiseerd is in versnellingsbakken.

Een onverwachte confrontatie

Het begon allemaal bijna per toeval. Op een avond kwam Matteo Poloni in zijn werkplaats Gear Works, die gespecialiseerd is in het reviseren en repareren van automatische en handgeschakelde versnellingsbakken, een zeer ongebruikelijke auto tegen: een Vesuvio-grijze Alfa Romeo Stelvio Quadrifoglio met gele remklauwen. De configuratie is precies dezelfde als die van de Stelvio die hij twee jaar in zijn bezit heeft gehad. Hij kent deze auto niet alleen uit zijn hoofd, maar vooral omdat hij er ook echt mee gereden heeft: meer dan 30.000 km in alle omstandigheden, op de weg, in de bergen, dagelijks. Genoeg om een ongefilterde mening te vormen.

Een buitengewone machine, zelfs vandaag nog

Vanaf de eerste woorden is de conclusie duidelijk. Voor Poloni was de Stelvio Quadrifoglio al 'out of its depth' toen hij uitkwam, en dat is hij vandaag de dag nog steeds. Hij zegt dat hij bijna alle SUV's heeft geprobeerd die een dergelijk chassis, een dergelijke rijprecisie en een dergelijk mechanisch gevoel konden bieden. Geen enkele heeft dezelfde indruk op hem achtergelaten. Wat de bestuurder treft, is het gevoel van een auto die zonder compromissen is ontworpen, met echte mechanica, een natuurlijke balans en een directe link tussen de bestuurder en de weg. Het Giorgio-platform, ontwikkeld in de tijd van Sergio Marchionne, staat hier centraal. Voor Poloni symboliseert het een gouden tijdperk dat nu voorbij is.

Op de weg doet de Stelvio Quadrifoglio niemand een plezier. Zijn ultra-directe besturing, uiterst precieze voorkant en opzettelijk agressieve tuning vragen om ervaring. Bij lage snelheden is hij verrassend wendbaar. Bij hoge snelheden kan hij intimiderend zijn als je niet precies weet wat je doet. Maar op een bergweggetje klopt alles. Poloni beschrijft een SUV die in staat is om met een verontrustende snelheid bochten te nemen, heel hard te remmen, gewicht heftig over te brengen en vervolgens de bocht uit te gaan met een licht overstuur dat perfect onder controle te houden is. Het is een efficiëntie die hij in niet mis te verstane bewoordingen vergelijkt met die van de Ferrari Purosangue, waarbij hij erop wijst dat de Italiaanse auto van Alfa Romeo een veel rauwer, minder gefilterd gevoel biedt.

Efficiënter dan een Giulia Quadrifoglio in bepaalde omstandigheden

Interessant feit van een purist: Poloni beweert dat de Stelvio Quadrifoglio in bepaalde omstandigheden, met name in berg- en winterse omstandigheden, sneller kan gaan dan een Giulia Quadrifoglio. De reden hiervoor? Zijn vierwielaandrijving kan tot 50 % koppel naar voren sturen, waardoor hij veel sneller uit bochten accelereert. Waar een auto met achterwielaandrijving moeite heeft om grip te vinden, katapulteert Alfa Romeo's SUV de bestuurder letterlijk uit de bocht, met een vooras die de auto naar de uitgang 'trekt'.

De donkere kant

Niet alles is echter perfect. Poloni wijst op enkele typisch Italiaanse fouten: de kwaliteit van bepaalde onderdelen in het interieur, stoelen die voortijdig verslappen en kleine details die slecht zijn afgewerkt. Maar bovenal onthult hij een veel ernstiger probleem: aerodynamica bij zeer hoge snelheden. Boven de 240-250 km/u wordt de auto instabiel, met zorgwekkende turbulentie. Volgens de Maserati-ingenieurs met wie hij sprak, lag het probleem bij... de achteruitkijkspiegels. Te groot en slecht ontworpen, genereerden ze luchtwervelingen die hevige aerodynamische resonantie veroorzaakten. Een fout die tijdens de ontwikkeling werd vastgesteld, maar nooit werd gecorrigeerd. Voor Poloni was het een ondenkbare fout voor een Duitse fabrikant.

Symbool van een verdwenen tijdperk

Uiteindelijk is de conclusie weemoedig. Voor Matteo Poloni is de Stelvio Quadrifoglio, net als de Giulia, waarschijnlijk de laatste Alfa Romeo die is ontworpen door echte liefhebbers, zonder concessies, met een obsessie voor rijplezier boven alle andere overwegingen. Een imperfecte auto, soms overdreven, maar zeer vertederend. En bovenal een krachtig symbool van een tijdperk waarin de Italiaanse auto nog emotie boven alles durfde te stellen.