Deze Canadees heet Carlo Milano... en hij heeft een Alfa Romeo 75 omgetoverd tot een monster met 400 pk.

Milano Works werd in 2017 opgericht door Carlo Milano, die geboren en getogen is in Noord-Vancouver. Een toepasselijke naam om te werken aan het model waar we het vandaag over hebben! Na zijn middelbare school begon Carlo te werken bij MCL Porsche in Vancouver, terwijl hij zich voorbereidde op zijn technicusdiploma. Toen hij zijn certificaat eenmaal had, werkte hij meer dan vijf jaar in een garage waar hij veel ervaring opdeed met alle soorten en modellen auto's, voordat hij zijn eigen avontuur begon.

75, de laatste echte Alfa?

De Alfa Romeo 75, op de markt gebracht van 1985 tot 1992, is voor sommige puristen de laatste echte Alfa Romeo. Alfa Romeo «Het was ook de laatste auto met achterwielaandrijving die het merk produceerde voordat de Giulia in 1986-1987 op de markt kwam. Het is ook de laatste achterwielaangedreven auto van het merk vóór de Giulia van 2015. In Europa heet hij 75 (ter ere van de 75e verjaardag van het merk), terwijl hij in de Verenigde Staten en Canada Milano heet om verwarring met de jubileumleeftijd te voorkomen.

Zijn architectuur is uniek: motor voorin, achterwielaandrijving met transaxle (versnellingsbak en differentieel achterin), wat een bijna perfecte 50/50 gewichtsverdeling oplevert. De De Dion-achterwielophanging draagt bij aan zijn evenwicht en legendarische wegligging, die vaak wordt beschouwd als een van de beste sportsedans van de jaren 1980.

Terwijl Europa werd getrakteerd op Twin Cam 4-cilinders van 1,6 tot 2,0 liter en de Busso 2,5 en 3,0 liter V6«s, werden in de Verenigde Staten en Canada bijna alle auto's uitgerust met de Busso 2,5 liter (154 pk) of 3,0 liter (183-188 pk) V6. Deze versie, de Verde/Quadrifoglio, is de meest gewilde, met ongeveer 900 geproduceerde exemplaren, compleet met bodykit, sperdifferentieel, Recaro stoelen en Speedline telefoonwielen.

Terwijl het rauwe, magische geluid van de Busso V6, de pure rijervaring zonder opdringerige elektronische hulpmiddelen en de nauwkeurige besturing zeer werden gewaardeerd, waren anderen teleurgesteld door het wigvormige uiterlijk, maar vooral door de opvallende corrosie (rockerpanelen, zijpanelen, wielkasten), de fragiele versnellingsbaksynchro's en, voor de Nord-Am-versie, de grote, lelijke bumpers, zoals de regelgeving vereist.

Turbovoorbereiding door Milano Works

De Milano Works Alfa Romeo 75, oorspronkelijk uitgerust met een 3,0-liter Busso V6 met natuurlijke aanzuiging, is omgebouwd naar een turboversie. Hij is vanaf 2021 te zien op Instagram en wordt beschreven als een «Alfa 75 3.0 V6 turbo build» en door Carlo omschreven als «een van de mooiste Milano's» die hij ooit heeft gezien. Er is al eerder gezinspeeld op andere “turbo”-voorbereidingen van Busso, met name in Time Attack, omdat de beroemde V6-motor goed tegen turbolading kan.

Er werd een enorme enkele turbo gemonteerd, met een zichtbaar gepolijste aluminium compressor (waarschijnlijk Garrett GT28/GT30 of gelijkwaardig, maar informatie hierover was moeilijk te vinden). Inlaat en oplading: groot conisch filter in K&N-stijl, gepolijste aluminium leidingen en zeer dikke felblauwe gesiliconiseerde slangen (inlaat- en opladingleidingen), aan de voorkant gemonteerde intercooler. Uitlaat: gepolijst aluminium, aangepaste spruitstukken (goud/goudkleurig), zilverkleurige thermische folie op hete uiteinde.

Cilinderkop en kleppentrein: versterkte klepveren (zichtbaar in goud of chroom). Motormanagement: standalone ECU (zichtbare behuizing met aangepaste blauw/geel/rode kabelboom), breedbandsensor voor nauwkeurige afstelling van lucht/brandstofmengsel. Koeling: extra tanks, hoogwaardige slangen, waarschijnlijk extra oliekoeler.

Algemene aanblik: helderrode, opnieuw gespoten cilinderkoppen, overal dominante blauwe accenten, beige/bruine geweven thermische isolatie, zeer schone “show car”-look.

Een supertoeristische look

Een knap staaltje werk! Terwijl de “standaard” Busso V6-versies goed waren voor 183-188 pk, heeft deze setup naar schatting zo'n 300-400 pk, met een mogelijk koppel in de buurt van 400-500 Nm. Betrouwbaarheid is geen probleem, ook niet voor circuitgebruik, als de boost gematigd blijft (<1,2 bar), met een krachtige intercooler en versterkte brandstoftoevoer. Bij een hoger niveau worden gesmede zuigers en drijfstangen over het algemeen noodzakelijk.

Het beest heeft ook een facelift gekregen door het design van de 75 WTCC over te nemen met verbrede vleugels: rolkooi, verlichte deuren, voorspoiler en grote achterspoiler met QV badges, evenals een specifieke carbon motorkap met racebevestigingen.

Deze preparatie is een prachtig voorbeeld van wat een kleine, enthousiaste werkplaats kan bereiken met de legendarische V6 Busso: het transformeren van een sedan die vanaf het begin al racy was in een high-performance, visueel agressieve machine die trouw is aan de geest van Alfa. In de onderstaande video, die enkele maanden geleden is opgenomen, is te zien hoe de motor in de auto wordt voorbereid voordat de carrosserie wordt aangepast.