Een paar dagen geleden publiceerde ik een scenario dat puristen nog steeds doet huiveren en pragmatici doen watertanden: wat als Alfa Romeo werd gekocht door de Volkswagen Groep ? Het artikel, dat een paar dagen geleden werd gepubliceerd, herinnerde aan deze dubbele “droom” aan de kant van Wolfsburg: die van Ferdinand Piëch, begin jaren 2010, en vervolgens een tweede benadering in 2018. Twee afwijzingen, en in het midden een belofte die terugkomt als een refrein: de verkoop van Alfa Romeo verviervoudigen door het om te vormen tot een populaire Porsche.
Maar het verhaal eindigde niet met het verhaal. Het ging verder... in de commentaren. En er is één ding dat opvalt: afhankelijk van of je vanuit Frankrijk, Italië of Duitsland leest, hoor je niet dezelfde muziek. Niet dezelfde angst. Niet dezelfde hoop. Niet dezelfde beproeving.
In Frankrijk: “Ze zouden het beter gedaan hebben”... maar tegen welke prijs?
Aan de Franse kant splitst het debat zich in twee zeer herkenbare kampen.
Aan de ene kant zijn er mensen die de huidige situatie met een koude blik bekijken en concluderen dat Volkswagen het, manager tegen manager, waarschijnlijk beter had gedaan. Er zijn enkele zeer concrete spijtbetuigingen: een breder gamma, frequentere vernieuwingen, aanwezigheid in de concurrentie, een stabieler traject. Sommigen vatten het idee in niet mis te verstane bewoordingen samen: Alfa Romeo zou zijn “opgegroeid”.
En wanneer de schaduw van Stellantis in de discussie sluipt, wordt de vergelijking brutaal: “vandaag is het erger omdat ze Peugeot duplicaten aanbieden”, “Alfa zal sterven onder het Stellantis tijdperk”, “waardeloze PSA motoren”. De redenering is eenvoudig: als het Italiaanse “verwaterd” moet worden, kan dat net zo goed met een groep die als machtig, rijk en gestructureerd wordt gezien.
Maar daarnaast is er een andere groep die het idee principieel afwijst, bijna visceraal. Er is een cultureel wantrouwen tegen de Duitse auto, die wordt gezien als te koud, te uniform. Het beeld dat steeds terugkomt is dat van klonen: “een Giulietta gebaseerd op een Golf”, “een Giulia gebaseerd op een Passat”, en vooral die angst voor de badge die op een generiek platform wordt geplakt. Verschillende commentaren zeggen hetzelfde in verschillende woorden: een Alfa Romeo gebaseerd op een Volkswagen had een vermomde Audi/Volkswagen kunnen worden, zonder dat kleine beetje waardoor we Alfa Romeo soms vergeven wat we anderen niet vergeven.
Tussen de twee zijn er de “genuanceerden”: zij die toegeven dat Volkswagen weet hoe je een merk moet bouwen (Cupra-voorbeeld, Lamborghini-voorbeeld), terwijl ze betwijfelen of Alfa Romeo geïndustrialiseerd kan worden zonder getransformeerd te worden.
In Italië: trots, woede... en het Stellantis-proces
In Italië lees je niet alleen over een industrieel debat. Het is bijna een kwestie van identiteit. Ten eerste is er een zeer Italiaanse, bijna bittere, vermoeidheid tegenover de nationale paradox: “in Italië zijn er meer Audi's dan Alfa's op de weg”, “als je veel Alfa Romeo's wilt zien... koop ze dan!”. Alsof de vraag niet alleen was “wie doet het beter?” maar “wie steunt het merk echt?”. Sommige mensen wijzen op deze reflex: mensen verdedigen Alfa Romeo als een symbool, maar ze kiezen er niet altijd voor wanneer ze de bestelbon ondertekenen.
En dan was er nog de anti-Stellantis uitbarsting, nog frontaler dan aan Franse zijde. Het woord “Peugeot” kwam terug als een klap in het gezicht. Er is sprake van verkeerde strategische beslissingen, van uitgestelde modellen, van een merk dat verloren is in een te grote groep, van onsamenhangend management. Volkswagen wordt bijna een comfortabel “alternatief universum”: tenminste, zegt men, zouden de middelen er zijn geweest en zou de productie behouden zijn gebleven “zoals Ducati en Lamborghini”.
Maar zelfs in Italië droomt niet iedereen van de Duitse redder. Sommigen zeggen dat Volkswagen geen wonderen zou hebben verricht: Italiaanse merken hebben al heel lang een reputatie van betrouwbaarheid, en een aandeelhouder zal dat niet in vijf jaar uitwissen. Anderen wijzen vooral op één ding: zonder Marchionne en het Giorgio-project hadden de Giulia en Stelvio er misschien nooit gekomen. Voor dit kamp zou een “Duitse stijl” Alfa Romeo vooral hebben betekend... een Alfa Romeo dat niet langer Alfa Romeo was.
Eigenlijk is Italië het land waar je de meest extreme standpunten vindt: ofwel “beter met hen dan nu”, ofwel “liever dood dan Duitser”. Het is ook het land waar de discussie het snelst verschuift naar politiek, belastingen, de rol van de staat of de figuur van John Elkann. Alsof achter Volkswagen vooral het trauma schuilgaat van een Italiaanse industrie die zich soms onteigend voelt.
In Duitsland: “nee bedankt”... maar niet om dezelfde redenen
Het Duitse geval is fascinerend omdat het een cliché doorbreekt. Je zou denken dat Duitsers het idee van een overname door Volkswagen zouden toejuichen. Een groot deel van de reacties zegt echter precies het tegenovergestelde: “Blijf van Alfa Romeo af”, “In hemelsnaam, niet met Volkswagen”, “Duits verdriet in Alfa Romeo”.
Waarom? Ten eerste omdat Volkswagen voor veel mensen niet de Duitse autodroom vertegenwoordigt, maar de in massa geproduceerde auto, en soms zelfs de verdenking: dieselgate, “gemanipuleerde” motoren, bekritiseerde DSG's... In sommige commentaren wordt Volkswagen beschreven als het symbool van het gestandaardiseerde product, van uniformiteit.
Ten tweede omdat sommige Duitse liefhebbers duidelijk erkennen dat Alfa Romeo auto's kan maken die Volkswagen niet kan maken. Er zijn zelfs uitspraken die de gebruikelijke hiërarchie op zijn kop zetten, zoals het idee dat de filosofie achter de Giulia Quadrifoglio niet uit een VAG specificatie had kunnen komen.
Maar Duitsland heeft ook zijn pragmatische kamp, vergelijkbaar met dat in Frankrijk en Italië: “Met VAG zou Alfa Romeo betere kansen hebben”, “beter dan met Peugeot nu”. Deze mensen hebben het niet over romantiek, maar over overleven. En ze voegen er vaak een belangrijke verduidelijking aan toe: het is niet “Volkswagen” dat de boel redt, het is de groepsstructuur, het vermogen om Skoda op snelheid te brengen, om Seat om te vormen tot Cupra, om een duidelijke identiteit te behouden ondanks gedeelde platforms.
De echte kern van het meningsverschil: “management” of “transformatie”?
Als je de commentaren leest, denk je dat je debatteert over een eenvoudige vraag: “Zou Volkswagen Alfa beter hebben gemanaged?”. Maar in werkelijkheid denkt niet iedereen hetzelfde over het woord “beheren”.
Voor sommigen betekent goed management volume opbouwen, de markt bezetten, het gamma vernieuwen, investeren, budgetten veiligstellen en productplannen stabiliseren. In deze definitie is Volkswagen natuurlijk geloofwaardig en verschijnt Stellantis vaak als een groep waar Alfa Romeo moet vechten om te bestaan.
Voor anderen betekent goed beheer het behoud van een eigenheid, het behoud van een gevoel voor de weg, een mechanische persoonlijkheid, een esthetiek, een karakter. En in deze definitie wordt Volkswagen een risico: dat van de “gestandaardiseerde Alfa Romeo”, te schoon, te rationeel, te inwisselbaar.
Wat opvalt is dat de drie landen precies dezelfde angst delen... maar ze projecteren die op verschillende doelen. De Fransen en Italianen projecteren veel op Stellantis (het pijnlijke heden). De Duitsers projecteren veel op Volkswagen (de twijfel over emotie en de recente technische reputatie). En Italië projecteert op iedereen tegelijk, omdat het onderwerp veel verder gaat dan de auto.
Cupra, Lamborghini, Ducati... het bewijs dat iedereen kiest voor
In deze discussie worden drie namen gebruikt als “bewijs” en iedereen gebruikt ze op de manier die hem het beste uitkomt. Lamborghini en Ducati worden gebruikt om te zeggen: “Volkswagen weet hoe je een Italiaanse identiteit moet behouden”. Maar deze voorbeelden worden ook op hun kop gezet: “ja, technisch beter, maar minder gek”, “de Urus is een supercharged Q8”, “interieurs te Audi”. Kortom, zelfs als Volkswagen slaagt, zien sommige mensen het als een koud succes.
En dan is er Cupra, het voorbeeld dat als een wrede spiegel terug blijft komen: een jong merk, met een sportieve storytelling, dat veel verkoopt en dat bewijst dat je met een gemeenschappelijke technische basis een sterk imago kunt creëren... zolang je maar een stabiele en agressieve strategie hebt. Voor sommigen is Cupra het bewijs dat Volkswagen van Alfa Romeo een modern succes had kunnen maken. Voor anderen is Cupra precies wat ze niet willen: een Golf die denkt dat hij iets anders is.
Had Volkswagen Alfa Romeo beter kunnen beheren?
Deze golf van reacties maakt één ding heel duidelijk: Alfa Romeo is een merk waarop iedereen zijn eigen definitie van de auto projecteert. In Frankrijk schommelt het debat tussen romantiek en efficiëntie. In Italië wordt het gemengd met trots, politiek en woede over het heden. In Duitsland stuit het op wantrouwen jegens Volkswagen... terwijl men erkent dat Alfa Romeo iets heeft wat de Wolfsburgse groep niet heeft.
Uiteindelijk is de vraag misschien niet “wie zou Alfa beter hebben geleid? De echte vraag, de vraag die zo verdeeld is, is: wat zijn we bereid te verliezen om een merk te redden? En precies op dit punt hebben de Duitsers, Italianen en Fransen het niet alleen over Alfa Romeo. Ze hebben het over zichzelf.
Dutch 
French 
English 
Italian 
Spanish 
Portuguese 
German 
Japanese 
Turkish
Natuurlijk zou Alfa onder de boezem van VW beter ontwikkeld zijn dan onder FCA en Stellantis. Ya qu'à rendre compte, à part la Giulia et Stelvio ya quoi, un fade Tonale et une Junior sur base Peugeot, pas de breaks, coupés, spiders, cabrios, grande berline type 164....etc! 🤔
Laten we het beestje bij de naam noemen: 4 jaar lang was Stellantis niets meer dan een uitvergrote PSA. Ik hoop dat Filosa de lei snel schoonveegt...
Junior is nog steeds de best verkochte Alfa!
Wat verwacht je als je de prijs van een Junior vergelijkt met die van een Giulia? Verkoopt BMW volgens jou meer 5 Series of 1 Series? .... Vergelijk de lage verkoopcijfers van de Junior met die van de MiTo in zijn tijd, zonder zo ver te gaan als de Alfa Sud, waar het verschil 1 op 20 is in het voordeel van de Sud! 🤔
Ja, en Junior redt het merk Alfa... En dat is een feit!
Nee, de junior bespaart niets, het is een flop omdat hij nergens te zien is!
Scudric... Nou, blijf bij je fantasie
Sorry voor mij, het zijn niet de Giulia, de Stelvio of de Tonale/Jeep die het merk redden ... maar de Junior van de afgelopen 2 jaar.
Wat je ziet, welke waarde!?
Beter verkopen betekent niet goed verkopen, en aan wie? De klanten van Junior zijn degenen die de identiteit van een merk vernietigen door een trendy auto te kopen! In het geval van Alfa, wat een verwoesting! Laten we niet vergeten dat Fiat technologische scheppers zoals Lancia of Maserati (de V8 AM479 Maserati werd de F129B van de F355) vernietigde. Voor Alfa: de vernietiging van Arese en het stoppen van r&d van de V6 busso, ze hebben Alfa vermoord om er het mooie fiat van te maken door Maserati te vermoorden en door de technische kennis om te maken bij het vuilnis te gooien.
Laten we eerlijk zijn, kan VW het slechter doen dan Stellantis? Dat is moeilijk voor te stellen. Kijk wat ze hebben gedaan met Audi, met Skoda - in dit stadium zou ik iedereen willen toestaan om Alfa over te nemen!
Of het nu «goed gemanaged» is in de zin van volume maken of in de zin van «een singulariteit behouden», bij PSA is het onvermijdelijk slechter dan bij het VW-concern. Dat gezegd hebbende, wil ik dat ook niet.
Erger nog, de enige Alfa uit het Stellantis-tijdperk is de Junior, de bestseller van het merk. Stelvio en Giulia zijn goede auto's maar ze verkopen niet!
Vorrei ricordare ai più giovani e a chi non ha un passato automobilistico alle spalle del tentativo degli anni sessanta di Alfa Romeo dell'accordo con Renault.Dit akkoord heeft het mogelijk gemaakt voor het Italiaanse huis om de montagelijn te verzadigen door een Franse auto in Italië te produceren (de orribele Dauphine), maar ook om de hondendazi die tot aan de nieuwe Alfa Romeo jaren bestonden, te vermijden.Oltre al fatto di incrementare le vendite Alfa Romeo su un mercato aggiuntivo.Buone intenzioni naufragate perché i francesi non digerivano di vendere vetture sicuramente migliori delle loro.Detto questo non credo ci sia bisogno di aggiungere altro.
Stellantis is nog maar 5 jaar oud.
Junior is een succes!
Wat waren Alfa's vorige successen vóór het Stellantis-tijdperk?
Hoe lang is dit al aan de gang?
Al was het maar om gerebadgde Audi's en Cupras.... te zien.
Het is al 5 jaar geleden en het is een ramp, net zoals velen hadden voorspeld!
Junior is een fiasco!
De 147, 156, GT en Giulietta waren een succes en met de Giulia/Stelvio is Alfa weer terug waar het hoort.
Dus als we de verkoop van Italiaanse merken onder Stellantis zien, is het een compleet fiasco!
Scudric, 5 jaar in de industrie als je achter FCA's totaal lege nieuwe projectplan gaat staan is nog maar gisteren!
Je moet begrijpen waar je het over hebt!
147 productie in 2000.
de 156 ... 1997
de GT... 2003
de Giulietta, eindelijk in 2010! 481.060 stuks geproduceerd in 12 jaar!
Dat is wat ik zeg, wat zijn Alfa's laatste successen van de afgelopen 16 jaar?
Er komt een tijd dat je moet stoppen met spugen in de soep!
Het gaat slecht met de autowereld.
Want als ik een auto koop, maakt het me niet uit of andere mensen hem kopen of niet. Ik ben geïnteresseerd in de intrinsieke kwaliteiten, anders zou je gewoon een simpele mover kopen (hallo Junior).
Wat deze Junior betreft, moet je 2 seconden ophouden je als een kervel te gedragen: het is de best verkochte in de reeks omdat het het goedkoopste model in de reeks is. PUNT.
Vergelijk dat eens met de lanceringscijfers van de MiTo of de Giulietta, of zelfs de Giulia en de Stelvio LOL. Met een FCA-onderstel had hij misschien wel twee keer zoveel verkocht...
We kunnen het over Junior hebben, ik heb er niet één of drie op de weg gezien sinds hij uitkwam, dus waar zijn ze in Frankrijk?
De Junior is daarom duurder dan de MiTo, die een verbeterde Punto was.
Het is een andere tijd.
De autowereld zat natuurlijk in een crisis toen Junior werd gelanceerd... Dat vergeet je expres!
«Met een FCA-onderstel zou het misschien voor twee keer zoveel verkocht zijn...».»
Maar natuurlijk!
«Als mijn tante een»
Met een FCA-onderstel zou hij duizend keer beter verkocht zijn, net als de Abarths. De Junior is een fiasco en alleen pro-PSA mensen weigeren dat in te zien.
Ze zijn nergens te bekennen.
De feiten bewijzen je ongelijk!
Je bent een FCA-gek, Scudric.
Maar dat is niet het einde van het verhaal. Het merk heeft veel baat gehad bij de overname door VW. Ich denke auch sportlich. Das teure F1 Projekt wäre vielleicht in ein GT3 Projekt gemündet. ALFA ROMEO als reine Elektromarke zu etablieren, war der größte Irrtum und Fehlentscheidung.
Als bij Stellantis niets meer gebeurt, staat China klaar...
Helaas bestaat Alfa al lang niet meer! Het is niet langer hun motor of hun platform, het enige wat overblijft is het ontwerp. Persoonlijk heb ik een 159 met een slecht getrapte versnellingsbak, een Mito en een 147. Geen van allen hebben ze een Alfa aandrijflijn. Geen van allen hebben ze echter een Alfa aandrijflijn. Zonde!!!
De Busso en de TS zijn Alfa-motoren, net als de 1.75 van de 4C en de Giulietta. De nieuwste V6 is van Ferrari, maar Ferrari is begonnen met Alfa .... en het Giorgio-chassis is inderdaad van Alfa... kortom, afgezien van de 159-fout is het precies omgekeerd. Audi is gewoon VAG in vermomming vanaf het begin.
Ja, de klassieke Alfa V6 werd ontwikkeld in het ontwikkelingscentrum (Direzione Tecnica Motori) door het team van Alessandro Piccone, terwijl de latere 3.2 werd ontwikkeld onder leiding van Wilfredo Binda. De viercilinder TS met vierkleps koppen werd bij Fiat ontwikkeld door het team van Stefano Iacoponi; het enige Alfa-specifieke kenmerk was de tweede bougie aan de zijkant in de verbrandingskamer, in opdracht van Fiat marketing en volgens Piccone technisch zinloos.
de T.S was de lancia L4 code naam : 831.B7.000 ; de V6 alfa code : 936A6.000 is de busso door aluminium specifiek gegoten, evenwicht, stuctuur en ontsteking bestelling van G. Busso.
Waarom kopen Italianen geen Italiaanse auto's?
Waarom zie ik Italiaanse auto's alleen als politieauto in Italië?
Duitse auto's kopen?
Ondertussen komt Audi met nieuwe S5's, RS5's, RS6's, enz. en Alfa-Romeo heeft niets nieuws in de catalogus...
Het is toch allemaal speculatie. Alfa-Romeo is in handen van Stellantis en op dit moment hebben ze geen plan voor het merk. Laten we hopen dat ze een oplossing vinden.
Ze brachten auto's uit die fiasco's waren bij Audi en daarom sloten ze de fabriek in België en gaan ze er nog een paar sluiten in Duitsland. Zonder de propaganda die door de VAG-groep wordt gefinancierd onder bepaalde journalisten, zouden Lexus, Mercedes en BMW hen allang levend hebben opgegeten!
Als je ziet wat ze hebben gedaan met SEAT, dat in 2030 zal verdwijnen (officieel), Bugatti dat is verkocht en een aantal anderen die op de tocht staan, Audi dat in de rode cijfers staat, Porsche dat bijna geen winst maakt en in de afgrond stort met elektrische auto's die niemand wil, Ducati dat er niet beter voorstaat sinds de overname en dat al 3 keer te horen heeft gekregen dat het te koop staat... waar is de vooruitgang?
Het is vreemd om Stellantis de schuld te geven terwijl de belangrijkste beslissingen werden genomen door Marchione bij Fiat. Hij slaagde er niet in om financiering te krijgen voor de tijdige ontwikkeling van een vervanger voor de 147, samen met de SUV, en deed hetzelfde voor de vervanging van de 159, omdat hij geloofde dat het vervangen van de Jeep line-up op dat moment winstgevender was. En de fout om de 159 groter en duurder te maken dan de 156 was al voor hem gemaakt.
Ik rijd al meer dan 40 jaar Alfa (alfetta, 75, 156, 164) en sinds een half jaar Junior ibrida. Rijdt goed. Macht Spass und ist nicht zu teuer. Het feit dat de italiaanse vrienden weh tut (Polen, stellantis) kann ich gut verstehen. Maar het is een superauto.ciao
Ik heb onlangs een Alfa Romeo Junior gezien en eerlijk gezegd is hij niet lelijk en heeft hij karakter.
Het grote zwakke punt is de aandrijflijn - een Puretech in een Alfa stoppen was een gewaagde zet! De overdreven rationalisatie van Tavares heeft Stellantis echt pijn gedaan.
Schaf in Frankrijk de koolstofbelasting en de gewichtsbelasting af en deze grote merken, Alfa Maserati, kunnen er echte motoren in zetten en wij houden de elektriciteit om espresso's te maken.